- This event has passed.
Όσιος Βενέδικτος
Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2025
Άγιοι και εορταί: Όσιος Βενέδικτος; Ευσχήμων, Επίσκοπος Λαμψάκου
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 7:1-14
Και εγένετο εν ταις ημέραις ῎Αχαζ του ᾿Ιωάθαμ του υιού ᾿Οζίου βασιλέως ᾿Ιούδα, ανέβη Ρασείμ βασιλεύς ᾿Αράμ και Φακεέ υιός Ρομελίου βασιλεύς ᾿Ισραήλ επί ῾Ιερουσαλήμ πολεμήσαι αυτήν και ουκ ηδυνήθησαν πολιορκήσαι αυτήν. και ανηγγέλη εις τον οίκον Δαυίδ λέγων· συνεφώνησεν ᾿Αράμ πρός τον ᾿Εφραίμ· και εξέστη η ψυχή αυτού και η ψυχή του λαού αυτού, όν τρόπον εν δρυμώ ξύλον υπό πνεύματος σαλευθή. και είπε Κύριος πρός ᾿Ησαΐαν· έξελθε εις συνάντησιν ῎Αχαζ σύ και ο καταλειφθείς ᾿Ιασούβ ο υιός σου πρός την κολυμβήθραν της άνω οδού του αγρού του κναφέως και ερείς αυτώ· φυλάξαι του ησυχάσαι και μή φοβού, μηδέ η ψυχή σου ασθενείτω από των δύο ξύλων των δαλών των καπνιζομένων τούτων· όταν γαρ οργή του θυμού μου γένηται, πάλιν ιάσομαι. και ο υιός του ᾿Αράμ και ο υιός του Ρομελίου, ότι εβουλεύσαντο βουλήν πονηράν περί σού λέγοντες· αναβησόμεθα εις την ᾿Ιουδαίαν και συλλαλήσαντες αυτοίς, αποστρέψομεν αυτούς πρός ημάς και βασιλεύσομεν αυτοίς τον υιόν Ταβεήλ· τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· ου μή μείνη η βουλή αύτη ουδέ έσται· αλλ᾿ η κεφαλή ᾿Αράμ Δαμασκός και η κεφαλή Δαμασκού Ρασείμ – αλλ᾿ έτι εξήκοντα και πέντε ετών εκλείψει η βασιλεία ᾿Εφραίμ από λαού – και η κεφαλή ᾿Εφραίμ Σομόρων, και η κεφαλή Σομόρων υιός του Ρομελίου· και εάν μή πιστεύσητε, ουδέ μή συνιήτε. Και προσέθετο Κύριος λαλήσαι τω ῎Αχαζ λέγων· αίτησαι σεαυτώ σημείον παρά Κυρίου Θεού σου εις βάθος ή εις ύψος. και είπεν ῎Αχαζ· ου μή αιτήσω ουδ᾿ ου μή πειράσω Κύριον. και είπεν· ακούσατε δή, οίκος Δαυίδ· μή μικρόν υμίν αγώνα παρέχειν ανθρώποις; και πώς Κυρίω παρέχετε αγώνα; διά τούτο δώσει Κύριος αυτός υμίν σημείον· ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει, και τέξεται υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού ᾿Εμμανουήλ·
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 5:32-6:8
Και ήν Νώε ετών πεντακοσίων και εγέννησε τρείς υιούς, τον Σήμ, τον Χάμ, και τον ᾿Ιάφεθ. ΚΑΙ εγένετο ηνίκα ήρξαντο οι άνθρωποι πολλοί γίνεσθαι επί της γής, και θυγατέρες εγεννήθησαν αυτοίς. ιδόντες δε οι υιοί του Θεού τάς θυγατέρας των ανθρώπων ότι καλαί εισιν, έλαβον εαυτοίς γυναίκας από πασών, ών εξελέξαντο. και είπε Κύριος ο Θεός· ου μή καταμείνη το πνεύμά μου εν τοις ανθρώποις τούτοις εις τον αιώνα διά το είναι αυτούς σάρκας, έσονται δε αι ημέραι αυτών εκατόν είκοσιν έτη. οι δε γίγαντες ήσαν επί της γής εν ταις ημέραις εκείναις· και μετ᾿ εκείνο, ως άν εισεπορεύοντο οι υιοί του Θεού πρός τάς θυγατέρας των ανθρώπων, και εγεννώσαν εαυτοίς· εκείνοι ήσαν οι γίγαντες οι απ᾿ αιώνος, οι άνθρωποι οι ονομαστοί.
᾿Ιδών δε Κύριος ο Θεός, ότι επληθύνθησαν αι κακίαι των ανθρώπων επί της γής και πάς τις διανοείται εν τη καρδία αυτού επιμελώς επί τα πονηρά πάσας τάς ημέρας, και ενεθυμήθη ο Θεός ότι εποίησε τον άνθρωπον επί της γής, και διενοήθη. και είπεν ο Θεός· απαλείψω τον άνθρωπον, όν εποίησα από προσώπου της γής, από ανθρώπου έως κτήνους και από ερπετών έως πετεινών του ουρανού, ότι μετεμελήθην ότι εποίησα αυτούς. Νώε δε εύρε χάριν εναντίον Κυρίου του Θεού.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 6:20-7:1
Υιέ, φύλασσε νόμους πατρός σου και μή απώση θεσμούς μητρός σου· άφαψαι δε αυτούς επί σή ψυχή διαπαντός και εγκλοίωσαι περί σώ τραχήλω. ηνίκα άν περιπατής, επάγου αυτήν και μετά σού έστω· ως δ᾿ άν καθεύδης, φυλασσέτω σε, ίνα εγειρομένω συλλαλή σοι. ότι λύχνος εντολή νόμου και φώς, οδός ζωής και έλεγχος και παιδεία του διαφυλάσσειν σέ από γυναικός υπάνδρου και από διαβολής γλώσσης αλλοτρίας. μή σε νικήση κάλλους επιθυμία, μηδέ αγρευθής σοίς οφθαλμοίς, μηδέ συναρπασθής από των αυτής βλεφάρων· τιμή γαρ πόρνης όση και ενός άρτου, γυνή δε ανδρών τιμίας ψυχάς αγρεύει. αποδήσει τις πύρ εν κόλπω, τα δε ιμάτια ου κατακαύσει; ή περιπατήσει τις επ᾿ ανθράκων πυρός, τους δε πόδας ου κατακαύσει; ούτως ο εισελθών πρός γυναίκα ύπανδρον, ουκ αθωωθήσεται, ουδέ πάς ο απτόμενος αυτής. ου θαυμαστόν εάν αλώ τις κλέπτων, κλέπτει γαρ ίνα εμπλήση την ψυχήν πεινών· εάν δε αλώ, αποτίσει επταπλάσια και πάντα τα υπάρχοντα αυτού δούς ρύσεται εαυτόν. ο δε μοιχός δι᾿ ένδειαν φρενών απώλειαν τη ψυχή αυτού περιποιείται, οδύνας τε και ατιμίας υποφέρει, το δε όνειδος αυτού ουκ εξαλειφθήσεται εις τον αιώνα. μεστός γαρ ζήλου θυμός ανδρός αυτής· ου φείσεται εν ημέρα κρίσεως, ουκ ανταλλάξεται ουδενός λύτρου την έχθραν, ουδέ μή διαλυθή πολλών δώρων. ΥΙΕ, φύλασσε εμούς λόγους, τάς δε εμάς εντολάς κρύψον παρά σεαυτώ. υιέ, τίμα τον Κύριον, και ισχύσεις, πλήν δε αυτού μή φοβού άλλον.
