Φωκάς Μάρτυς

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Φωκάς Μάρτυς; Ιεξεκιήλ Προφήτης; Πελαγίας της Τηνίας; Τρόφιμος και Θεοφίλιος; Άννης, της εν τη Λευκάτη; Εικόνες της Παναγίας Θεοτόκου του Ποτσάγεβ; Εικών της μητέρος Θέου
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Επιστολής: Α’ Κορινθ. 7:12-24
Αδελφοί, ει τις αδελφός γυναίκα έχει άπιστον, και αυτή συνευδοκεί οικείν μετʼ αυτού, μή αφιέτω αυτήν. Και γυνή ήτις έχει άνδρα άπιστον, και αυτός συνευδοκεί οικείν μετʼ αυτής, μή αφιέτω αυτόν. Ηγίασται γαρ ο ανήρ ο άπιστος εν τη γυναικί, και ηγίασται η γυνή η άπιστος εν τω ανδρί· επεί άρα τα τέκνα υμών ακάθαρτά εστιν, νύν δε άγιά εστιν. Ει δε ο άπιστος χωρίζεται, χωριζέσθω. Ου δεδούλωται ο αδελφός ή η αδελφή εν τοις τοιούτοις· εν δε ειρήνη κέκληκεν ημάς ο θεός. Τί γαρ οίδας, γύναι, ει τον άνδρα σώσεις; Ή τί οίδας, άνερ, ει την γυναίκα σώσεις; Ει μή εκάστω ως εμέρισεν ο θεός, έκαστον ως κέκληκεν ο κύριος, ούτως περιπατείτω. Και ούτως εν ταις εκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι. Περιτετμημένος τις εκλήθη; Μή επισπάσθω. Εν ακροβυστία τις εκλήθη; Μή περιτεμνέσθω. Η περιτομή ουδέν εστιν, και η ακροβυστία ουδέν εστιν, αλλά τήρησις εντολών θεού. Έκαστος εν τη κλήσει ή εκλήθη, εν ταύτη μενέτω. Δούλος εκλήθης; Μή σοι μελέτω· αλλʼ ει και δύνασαι ελεύθερος γενέσθαι, μάλλον χρήσαι. Ο γαρ εν κυρίω κληθείς δούλος, απελεύθερος κυρίου εστίν· ομοίως και ο ελεύθερος κληθείς, δούλός εστιν Χριστού. Τιμής ηγοράσθητε· μή γίνεσθε δούλοι ανθρώπων. Έκαστος εν ώ εκλήθη, αδελφοί, εν τούτω μενέτω παρά θεώ.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 14:35-36, 15:1-11
Τω καιρώ εκείνω, επιγνόντες αυτόν οι άνδρες του τόπου εκείνου απέστειλαν εις όλην την περίχωρον εκείνην, και προσήνεγκαν αυτώ πάντας τους κακώς έχοντας, καί παρεκάλουν αυτόν ίνα κάν μόνον άψωνται του κρασπέδου του ιματίου αυτού· και όσοι ήψαντο διεσώθησαν. Τότε προσέρχονται τω ᾿Ιησού οι από ῾Ιεροσολύμων γραμματείς και Φαρισαίοι λέγοντες· διατί οι μαθηταί σου παραβαίνουσι την παράδοσιν των πρεσβυτέρων; ου γαρ νίπτονται τάς χείρας αυτών όταν άρτον εσθίωσιν. ο δε αποκριθείς είπεν αυτοίς· διατί και υμείς παραβαίνετε την εντολήν του Θεού διά την παράδοσιν υμών; ο γαρ Θεός ενετείλατο λέγων· τίμα τον πατέρα και την μητέρα· καί· ο κακολογών πατέρα ή μητέρα θανάτω τελευτάτω. υμείς δε λέγετε· ός άν είπη τω πατρί ή τη μητρί, δώρον ό εάν εξ εμού ωφεληθής, και ου μή τιμήση τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού· και ηκυρώσατε την εντολήν του Θεού διά την παράδοσιν υμών. υποκριταί! καλώς προεφήτευσε περί υμών ῾Ησαΐας λέγων· εγγίζει μοι ο λαός ούτος τω στόματι αυτώνκαί τοις χείλεσί με τιμά,η δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ᾿ εμού· μάτην δε σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας εντάλματα ανθρώπων. Και προσκαλεσάμενος τον όχλον είπεν αυτοίς· ακούετε και συνίετε· ου το εισερχόμενον εις το στόμα κοινοί τον άνθρωπον, αλλά το εκπορευόμενον εκ του στόματος τούτο κοινοί τον άνθρωπον.