Φλώρος και Λαύρος, Μάρτυρες

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2025
Άγιοι και εορταί: Φλώρος και Λαύρος, Μάρτυρες; Λέοντος; Έρμος; Ιωάννης και Γεώργιος Πατριάρχοι Κωνσταντινουπόλεως; Ανακομιδή Λειψάνων Αγίου Αρσενίου; Νεομάρτυρος Κωνσταντίνος ο εκ Καππούης; Νεομάρτυρος Ματθαίος ο εκ Γερακάρι; Μεθεόρτια της Κοιμήσεως
Ανάγνωσις Επιστολής: Β’ Κορινθ. 2:3-15
Αδελφοί,η εμή χαρά πάντων υμών εστίν. Εκ γαρ πολλής θλίψεως και συνοχής καρδίας έγραψα υμίν διά πολλών δακρύων, ουχ ίνα λυπηθήτε, αλλά την αγάπην ίνα γνώτε ήν έχω περισσοτέρως εις υμάς. Ει δε τις λελύπηκεν, ουκ εμέ λελύπηκεν, αλλά από μέρους· ίνα μή επιβαρώ πάντας υμάς. Ικανόν τω τοιούτω η επιτιμία αύτη η υπό των πλειόνων· ώστε τουναντίον μάλλον υμάς χαρίσασθαι και παρακαλέσαι, μήπως τη περισσοτέρα λύπη καταποθή ο τοιούτος. Διό παρακαλώ υμάς κυρώσαι εις αυτόν αγάπην. Εις τούτο γαρ και έγραψα, ίνα γνώ την δοκιμήν υμών, ει εις πάντα υπήκοοί εστε. ᾯ δε τι χαρίζεσθε, και εγώ· και γαρ εγώ ει τι κεχάρισμαι, ώ κεχάρισμαι, διʼ υμάς εν προσώπω Χριστού, ίνα μή πλεονεκτηθώμεν υπό του Σατανά· ου γαρ αυτού τα νοήματα αγνοούμεν. Ελθών δε εις την Τρωάδα εις το ευαγγέλιον του Χριστού, και θύρας μοι ανεωγμένης εν κυρίω, ουκ έσχηκα άνεσιν τω πνεύματί μου, τω μή ευρείν με Τίτον τον αδελφόν μου· αλλά αποταξάμενος αυτοίς εξήλθον εις Μακεδονίαν. Τω δε θεώ χάρις τω πάντοτε θριαμβεύοντι ημάς εν τω Χριστώ, και την οσμήν της γνώσεως αυτού φανερούντι διʼ ημών εν παντί τόπω. Ότι Χριστού ευωδία εσμέν τω θεώ εν τοις σωζομένοις και εν τοις απολλυμένοις.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 23:13-22
Είπεν ο Κύριος πρός τους εληλυθότας πρός αυτόν Ιουδαίους· ότι κατεσθίετε τάς οικίας των χηρών και προφάσει μακρά προσευχόμενοι· διά τούτο λήψεσθε περισσότερον κρίμα. Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων· υμείς γαρ ουκ εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφίετε εισελθείν. Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι περιάγετε την θάλασσαν και την ξηράν ποιήσαι ένα προσήλυτον, και όταν γένηται, ποιείτε αυτόν υιόν γεέννης διπλότερον υμών. Ουαί υμίν, οδηγοί τυφλοί, οι λέγοντες· ός άν ομόση εν τω ναώ, ουδέν εστιν, ός δ᾿ άν ομόση εν τω χρυσώ του ναού, οφείλει. μωροί και τυφλοί! τίς γαρ μείζων εστίν, ο χρυσός ή ο ναός ο αγιάζων τον χρυσόν; καί· ός άν ομόση εν τω θυσιαστηρίω, ουδέν εστιν, ός δ᾿ άν ομόση εν τω δώρω τω επάνω αυτού, οφείλει. μωροί και τυφλοί! τί γαρ μείζον, το δώρον ή το θυσιαστήριον το αγιάζον το δώρον; ο ούν ομόσας εν τω θυσιαστηρίω ομνύει εν αυτώ και εν πάσι τοις επάνω αυτού· και ο ομόσας εν τω ναώ ομνύει εν αυτώ και εν τω κατοικήσαντι αυτόν· και ο ομόσας εν τω ουρανώ ομνύει εν τω θρόνω του Θεού και εν τω καθημένω επάνω αυτού.