Τη Παρασκευη μετά την Πεντηκοστήν

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2025
Άγιοι και εορταί: Τη Παρασκευη μετά την Πεντηκοστήν; Ακυλίνα Μάρτυς; Τρίφυλλος, επίσκοπος της Λευκωσίας
Κατάλυσις Πάντων
Ανάγνωσις Επιστολής: Ρωμ. 2:14-28
Αδελφοί, όταν γαρ έθνη τα μή νόμον έχοντα φύσει τα του νόμου ποιή, ούτοι, νόμον μή έχοντες, εαυτοίς εισιν νόμος· οίτινες ενδείκνυνται το έργον του νόμου γραπτόν εν ταις καρδίαις αυτών, συμμαρτυρούσης αυτών της συνειδήσεως, και μεταξύ αλλήλων των λογισμών κατηγορούντων ή και απολογουμένων, εν ημέρα ότε κρινεί ο θεός τα κρυπτά των ανθρώπων, κατά το ευαγγέλιόν μου, διά Ιησού Χριστού. Ίδε σύ Ιουδαίος επονομάζη, και επαναπαύη τω νόμω, και καυχάσαι εν θεώ, και γινώσκεις το θέλημα, και δοκιμάζεις τα διαφέροντα, κατηχούμενος εκ του νόμου, πέποιθάς τε σεαυτόν οδηγόν είναι τυφλών, φώς των εν σκότει, παιδευτήν αφρόνων, διδάσκαλον νηπίων, έχοντα την μόρφωσιν της γνώσεως και της αληθείας εν τω νόμω· ο ούν διδάσκων έτερον, σεαυτόν ου διδάσκεις; Ο κηρύσσων μή κλέπτειν, κλέπτεις; Ο λέγων μή μοιχεύειν, μοιχεύεις; Ο βδελυσσόμενος τα είδωλα, ιεροσυλείς; Ός εν νόμω καυχάσαι, διά της παραβάσεως του νόμου τον θεόν ατιμάζεις; Το γαρ όνομα του θεού διʼ υμάς βλασφημείται εν τοις έθνεσιν, καθώς γέγραπται. Περιτομή μέν γαρ ωφελεί, εάν νόμον πράσσης· εάν δε παραβάτης νόμου ᾖς, η περιτομή σου ακροβυστία γέγονεν. Εάν ούν η ακροβυστία τα δικαιώματα του νόμου φυλάσση, ουχί η ακροβυστία αυτού εις περιτομήν λογισθήσεται; Και κρινεί η εκ φύσεως ακροβυστία, τον νόμον τελούσα, σέ τον διά γράμματος και περιτομής παραβάτην νόμου; Ου γαρ ο εν τω φανερώ Ιουδαίός εστιν, ουδέ η εν τω φανερώ εν σαρκί περιτομή.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 5:33-41
Είπεν ο Κύριος· Πάλιν ηκούσατε ότι ερρέθη τοις αρχαίοις, ουκ επιορκήσεις, αποδώσεις δε τω Κυρίω τους όρκους σου.᾿Εγώ δε λέγω υμίν μή ομόσαι όλως· μήτε εν τω ουρανώ, ότι θρόνος εστί του Θεού· μήτε εν τη γή, ότι υποπόδιόν εστι των ποδών αυτού· μήτε εις ῾Ιεροσόλυμα, ότι πόλις εστί του μεγάλου βασιλέως· μήτε εν τη κεφαλή σου ομόσης, ότι ου δύνασαι μίαν τρίχα λευκήν ή μέλαιναν ποιήσαι. έστω δε ο λόγος υμών ναί ναί, ού ού· το δε περισσόν τούτων εκ του πονηρού εστιν. ᾿Ηκούσατε ότι ερρέθη, οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος· ᾿Εγώ δε λέγω υμίν μή αντιστήναι τω πονηρώ· αλλ᾿ όστις σε ραπίσει επί την δεξιάν σιαγόνα, στρέψον αυτώ και την άλλην· και τω θέλοντί σοι κριθήναι και τον χιτώνά σου λαβείν, άφες αυτώ και το ιμάτιον· και όστις σε αγγαρεύσει μίλιον έν, ύπαγε μετ᾿ αυτού δύο·