Τη Πέμπτη της Ε΄ Εβδομάδος

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Πέμπτη, 22 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Τη Πέμπτη της Ε΄ Εβδομάδος; Μάρτυρος Βασιλίσκου; Νεομαρτύρων Δημητρίου και Παύλου των εν Τριπόλει; Ιωάννης ο Βλαδίμηρος, ο βασιλεύς και θαυματουργός
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 14:20-28, 15:1-4
Εν ταις ημεραίς εκείναις, εξήλθε ο Παύλος σύν τω Βαρνάβα εις Δέρβην. Ευαγγελισάμενοί τε την πόλιν εκείνην, και μαθητεύσαντες ικανούς, υπέστρεψαν εις την Λύστραν και Ικόνιον και Αντιόχειαν, επιστηρίζοντες τάς ψυχάς των μαθητών, παρακαλούντες εμμένειν τη πίστει, και ότι διά πολλών θλίψεων δεί ημάς εισελθείν εις την βασιλείαν του θεού. Χειροτονήσαντες δε αυτοίς πρεσβυτέρους κατʼ εκκλησίαν, προσευξάμενοι μετά νηστειών, παρέθεντο αυτούς τω κυρίω εις όν πεπιστεύκεισαν. Και διελθόντες την Πισιδίαν ήλθον εις Παμφυλίαν. Και λαλήσαντες εν Πέργη τον λόγον, κατέβησαν εις Αττάλειαν· κακείθεν απέπλευσαν εις Αντιόχειαν, όθεν ήσαν παραδεδομένοι τη χάριτι του θεού εις το έργον ό επλήρωσαν. Παραγενόμενοι δε και συναγαγόντες την εκκλησίαν, ανήγγειλαν όσα εποίησεν ο θεός μετʼ αυτών, και ότι ήνοιξεν τοις έθνεσιν θύραν πίστεως. Διέτριβον δε εκείN χρόνον ουκ ολίγον σύν τοις μαθηταίς. Και τινες κατελθόντες από της Ιουδαίας, εδίδασκον τους αδελφούς ότι Εάν μή περιτέμνησθε τω έθει Μωϋσέως, ου δύνασθε σωθήναι. Γενομένης ούν στάσεως και ζητήσεως ουκ ολίγης τω Παύλω και τω Βαρνάβα πρός αυτούς, έταξαν αναβαίνειν Παύλον και Βαρνάβαν και τινας άλλους εξ αυτών πρός τους αποστόλους και πρεσβυτέρους εις Ιερουσαλήμ περί του ζητήματος τούτου. Οι μέν ούν, προπεμφθέντες υπό της εκκλησίας, διήρχοντο την Φοινίκην και Σαμάρειαν, εκδιηγούμενοι την επιστροφήν των εθνών· και εποίουν χαράν μεγάλην πάσιν τοις αδελφοίς. Παραγενόμενοι δε εις Ιερουσαλήμ, απεδέχθησαν υπό της εκκλησίας και των αποστόλων και των πρεσβυτέρων, ανήγγειλάν τε όσα ο θεός εποίησεν μετʼ αυτών.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 9:39-10:9
Είπεν ο Κύριος πρός τους εληλυθότας πρός αυτόν Ιουδαίους· Εις κρίμα εγώ εις τον κόσμον τούτον ήλθον, ίνα οι μή βλέποντες βλέπωσι και οι βλέποντες τυφλοί γένωνται. Και ήκουσαν εκ των Φαρισαίων ταύτα οι όντες μετ᾽ αυτού, και είπον αυτώ· Μή και ημείς τυφλοί εσμεν; Είπεν αυτοίς ο Ιησούς· Ει τυφλοί ήτε, ουκ άν είχετε αμαρτίαν· νύν δε λέγετε ότι βλέπομεν· η ούν αμαρτία υμών μένει.
Αμήν αμήν λέγω υμίν, ο μή εισερχόμενος διά της θύρας εις την αυλήν των προβάτων, αλλά αναβαίνων αλλαχόθεν, εκείνος κλέπτης εστί και ληστής· ο δε εισερχόμενος διά της θύρας ποιμήν εστι των προβάτων. Tούτω ο θυρωρός ανοίγει, και τα πρόβατα της φωνής αυτού ακούει, και τα ίδια πρόβατα καλεί κατ᾽ όνομα και εξάγει αυτά. Και όταν τα ίδια πρόβατα εκβάλη, έμπροσθεν αυτών πορεύεται, και τα πρόβατα αυτώ ακολουθεί, ότι οίδασι την φωνήν αυτού· αλλοτρίω δε ου μή ακολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται απ᾽ αυτού, ότι ουκ οίδασι των αλλοτρίων την φωνήν. Ταύτην την παροιμίαν είπεν αυτοίς ο Ιησούς· εκείνοι δε ουκ έγνωσαν τίνα ήν ά ελάλει αυτοίς. Είπεν ούν πάλιν αυτοίς ο Ιησούς· Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι εγώ ειμι η θύρα των προβάτων. Πάντες όσοι ήλθον πρό εμού, κλέπται εισί και λησταί· αλλ᾽ ουκ ήκουσαν αυτών τα πρόβατα. Εγώ ειμι η θύρα· δι᾽ εμού εάν τις εισέλθη, σωθήσεται, και εισελεύσεται και εξελεύσεται, και νομήν ευρήσει.