Τη Πέμπτη της Β΄ Εβδομάδος

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Πέμπτη, 1 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Τη Πέμπτη της Β΄ Εβδομάδος; Ιερεμίας Προφήτης; Μαρία, Νεομάρτυς Μιραβέλλα; Ταμάρα, βασίλισσα της Γεωργίας; Νικηφόρου του Χίου; Ευθυμίου του εκ Δημητσάνας και Ιγνατίου του εκ παλαιάς Ζαγοράς; Ασάφιος Επίσκοπος Ουαλίας
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 4:23-31
Εν ταις ημεραίς εκείναις, ᾿Απολυθέντες δε ήλθον πρός τους ιδίους, και απήγγειλαν όσα πρός αυτούς οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι είπον. Οι δε ακούσαντες ομοθυμαδόν ήραν φωνήν πρός τον θεόν, και είπον, Δέσποτα, σύ ο θεός ο ποιήσας τον ουρανόν και την γήν και την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτοίς· ο διά στόματος Δαυίδ παιδός σου ειπών, Ίνα τί εφρύαξαν έθνη, και λαοί εμελέτησαν κενά; Παρέστησαν οι βασιλείς της γής, και οι άρχοντες συνήχθησαν επί το αυτό κατά του κυρίου, και κατά του Χριστού αυτού· συνήχθησαν γαρ επʼ αληθείας επί τον άγιον παίδά σου Ιησούν, όν έχρισας, Ηρῴδης τε και πόντιος Πιλάτος, σύν έθνεσιν και λαοίς Ισραήλ, ποιήσαι όσα η χείρ σου και η βουλή σου προώρισεν γενέσθαι. Και τα νύν, κύριε, έπιδε επί τάς απειλάς αυτών, και δός τοις δούλοις σου μετά παρρησίας πάσης λαλείν τον λόγον σου, εν τω την χείρά σου εκτείνειν σε εις ίασιν, και σημεία και τέρατα γίνεσθαι διά του ονόματος του αγίου παιδός σου Ιησού. Και δεηθέντων αυτών εσαλεύθη ο τόπος εν ώ ήσαν συνηγμένοι, και επλήσθησαν άπαντες πνεύματος αγίου, και ελάλουν τον λόγον του θεού μετά παρρησίας.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 5:24-30
Είπεν ο Κύριος πρός τους εληλυθότας πρός αυτόν Ιουδαίους· Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ότι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ έρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν. Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι έρχεται ώρα, και νύν εστιν, ότε οι νεκροί ακούσονται της φωνής του Υιού του Θεού, και οι ακούσαντες ζήσονται· ώσπερ γαρ ο Πατήρ έχει ζωήν εν εαυτώ, ούτως έδωκε και τω υιώ ζωήν έχειν εν εαυτώ· καί εξουσίαν έδωκεν αυτώ και κρίσιν ποιείν, ότι Υιός ανθρώπου εστί. Μή θαυμάζετε τούτο· ότι έρχεται ώρα εν ή πάντες οι εν τοις μνημείοις ακούσονται της φωνής αυτού, καί εκπορεύσονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως. Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ ̓ ἐμαυτοῦ οὐδέν. καθὼς ἀκούω κρίνω, καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν· ότι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός.