Τη Δευτέρα της Δ΄ Εβδομάδος

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Δευτέρα, 12 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Τη Δευτέρα της Δ΄ Εβδομάδος; Επιφάνιος Επίσκοπος Κύπρου; Γερμανός Αρχιεπίσκοπος Κωνσταν.; Ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Οσίου Ιωακείμ Βατοπαιδινού, του επονομαζομένου Παπουλάκη; Οσίου Θεοδώρου του εν τη νήσω Κυθήρων
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 10:1-16
Εν ταις ημεραίς εκείναις, Ανήρ δε τις ήν εν Καισαρεία ονόματι Κορνήλιος, εκατοντάρχης εκ σπείρης της καλουμένης Ιταλικής, ευσεβής και φοβούμενος τον θεόν σύν παντί τω οίκω αυτού, ποιών τε ελεημοσύνας πολλάς τω λαώ, και δεόμενος του θεού διά παντός. Είδεν εν οράματι φανερώς, ωσεί ώραν ενάτην της ημέρας, άγγελον του θεού εισελθόντα πρός αυτόν, και ειπόντα αυτώ, Κορνήλιε. Ο δε ατενίσας αυτώ και έμφοβος γενόμενος είπεν, Τί εστιν, κύριε; Είπεν δε αυτώ, Αι προσευχαί σου και αι ελεημοσύναι σου ανέβησαν εις μνημόσυνον ενώπιον του θεού. Και νύν πέμψον εις Ιόππην άνδρας, και μετάπεμψαι Σίμωνα τον επικαλούμενον Πέτρον· ούτος ξενίζεται παρά τινι Σίμωνι βυρσεί, ώ εστιν οικία παρά θάλασσαν· ως δε απήλθεν ο άγγελος ο λαλών τω Κορνηλίω, φωνήσας δύο των οικετών αυτού, και στρατιώτην ευσεβή των προσκαρτερούντων αυτώ, και εξηγησάμενος αυτοίς άπαντα, απέστειλεν αυτούς εις την Ιόππην. Τη δε επαύριον, οδοιπορούντων εκείνων και τη πόλει εγγιζόντων, ανέβη Πέτρος επί το δώμα προσεύξασθαι, περί ώραν έκτην· εγένετο δε πρόσπεινος, και ήθελεν γεύσασθαι· παρασκευαζόντων δε εκείνων, επέπεσεν επʼ αυτόν έκστασις, και θεωρεί τον ουρανόν ανεωγμένον, και καταβαίνον επʼ αυτόν σκεύός τι ως οθόνην μεγάλην, τέσσαρσιν αρχαίς δεδεμένον, και καθιέμενον επί της γής· εν ώ υπήρχεν πάντα τα τετράποδα της γής και τα θηρία και τα ερπετά και τα πετεινά του ουρανού. Και εγένετο φωνή πρός αυτόν, Αναστάς, Πέτρε, θύσον και φάγε. Ο δε Πέτρος είπεν, Μηδαμώς, κύριε· ότι ουδέποτε έφαγον πάν κοινόν ήN ακάθαρτον. Και φωνή πάλιν εκ δευτέρου πρός αυτόν, Ά ο θεός εκαθάρισεν, σύ μή κοίνου. Τούτο δε εγένετο επί τρίς· και πάλιν ανελήφθη το σκεύος εις τον ουρανόν.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 6:56-69
Είπεν ο Κύριος πρός τους πεπιστευκότας αυτώ Ιουδαίους· Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει, καγώ εν αυτώ. καθώς απέστειλέ με ο ζών πατήρ καγώ ζώ διά τον πατέρα, και ο τρώγων με κακείνος ζήσεται δι᾽ εμέ. ούτός εστιν ο άρτος ο εκ του ουρανού καταβάς, ου καθώς έφαγον οι πατέρες υμών το μάννα και απέθανον· ο τρώγων τούτον τον άρτον ζήσεται εις τον αιώνα. Ταύτα είπεν εν συναγωγή διδάσκων εν Καπερναούμ. Πολλοί ούν ακούσαντες εκ των μαθητών αυτού είπον· σκληρός εστιν ούτος ο λόγος· τίς δύναται αυτού ακούειν; ειδώς δε ο ᾿Ιησούς εν εαυτώ ότι γογγύζουσι περί τούτου οι μαθηταί αυτού, είπεν αυτοίς· τούτο υμάς σκανδαλίζει; εάν ούν θεωρήτε τον υιόν του ανθρώπου αναβαίνοντα όπου ήν το πρότερον; τό πνεύμά εστι το ζωοποιούν, η σάρξ ουκ ωφελεί ουδέν· τα ρήματα ά εγώ λαλώ υμίν, πνεύμά εστι και ζωή εστιν. αλλ᾽ εισίν εξ υμών τινες οί ου πιστεύουσιν. ᾔδει γαρ εξ αρχής ο ᾿Ιησούς τίνες εισίν οι μή πιστεύοντες και τίς εστιν ο παραδώσων αυτόν. καί έλεγε· διά τούτο είρηκα υμίν ότι ουδείς δύναται ελθείν πρός με, εάν μή ᾖ δεδομένον αυτώ εκ του πατρός μου. ᾿Εκ τούτου πολλοί απήλθον εκ των μαθητών αυτού εις τα οπίσω και ουκέτι μετ᾽ αυτού περιεπάτουν. είπεν ούν ο ᾿Ιησούς τοις δώδεκα· μή και υμείς θέλετε υπάγειν; απεκρίθη ούν αυτώ Σίμων Πέτρος· Κύριε, πρός τίνα απελευσόμεθα; ρήματα ζωής αιωνίου έχεις· καί ημείς πεπιστεύκαμεν και εγνώκαμεν ότι σύ ει ο Χριστός ο υιός του Θεού του ζώντος.