Σάββατον του Λαζάρου

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Σάββατο, 12 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Σάββατον του Λαζάρου; Βασίλειος Ομολογητής; Σέργιος Β, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως; Ανθούσα, θυγάτηρ Κωνσταντίνου ; Ακακίου του Καυσοκαλυβίτου
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)
Ανάγνωσις Επιστολής: Εβρ. 12:28-29, 13:1-8
Αδελφοί, βασιλείαν ασάλευτον παραλαμβάνοντες, έχωμεν χάριν, διʼ ής λατρεύομεν ευαρέστως τω θεώ μετά αιδούς και ευλαβείας· και γαρ ο θεός ημών πύρ καταναλίσκον. Η φιλαδελφία μενέτω. Της φιλοξενίας μή επιλανθάνεσθε· διά ταύτης γαρ έλαθόν τινες ξενίσαντες αγγέλους. Μιμνήσκεσθε των δεσμίων, ως συνδεδεμένοι· των κακουχουμένων, ως και αυτοί όντες εν σώματι. Τίμιος ο γάμος εν πάσιν, και η κοίτη αμίαντος· πόρνους δε και μοιχούς κρινεί ο θεός. Αφιλάργυρος ο τρόπος, αρκούμενοι τοις παρούσιν· αυτός γαρ είρηκεν, Ου μή σε ανώ, ουδʼ ου μή σε εγκαταλείπω. Ώστε θαρρούντας ημάς λέγειν, Κύριος εμοί βοηθός, και ου φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι άνθρωπος. Μνημονεύετε των ηγουμένων υμών, οίτινες ελάλησαν υμίν τον λόγον του θεού· ών αναθεωρούντες την έκβασιν της αναστροφής, μιμείσθε την πίστιν. Ιησούς Χριστός χθές και σήμερον ο αυτός, και εις τους αιώνας.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 11:1-45
Τω καιρώ εκείνω, ήν δέ τις ασθενών Λάζαρος από Βηθανίας, εκ της κώμης Μαρίας και Μάρθας της αδελφής αυτής. ήν δε Μαρία η αλείψασα τον Κύριον μύρω και εκμάξασα τους πόδας αυτού ταις θριξίν αυτής, ής ο αδελφός Λάζαρος ησθένει. απέστειλαν ούν αι αδελφαί πρός αυτόν λέγουσαι· Κύριε, ίδε όν φιλείς ασθενεί. ακούσας δε ο ᾿Ιησούς είπεν· αύτη η ασθένεια ουκ έστι πρός θάνατον, αλλ᾽ υπέρ της δόξης του Θεού, ίνα δοξασθή ο υιός του Θεού δι᾽ αυτής. ηγάπα δε ο ᾿Ιησούς την Μάρθαν και την αδελφήν αυτής και τον Λάζαρον. ως ούν ήκουσεν ότι ασθενεί, τότε μέν έμεινεν εν ώ ήν τόπω δύο ημέρας· έπειτα μετά τούτο λέγει τοις μαθηταίς· άγωμεν εις την ᾿Ιουδαίαν πάλιν. λέγουσιν αυτώ οι μαθηταί· ραββί, νύν εζήτουν σε λιθάσαι οι ᾿Ιουδαίοι, και πάλιν υπάγεις εκεί; απεκρίθη ᾿Ιησούς· ουχί δώδεκά εισιν ώραι της ημέρας; εάν τις περιπατή εν τη ημέρα, ου προσκόπτει, ότι το φώς του κόσμου τούτου βλέπει· εάν δέ τις περιπατή εν τη νυκτί, προσκόπτει, ότι το φώς ουκ έστιν εν αυτώ. ταύτα είπε, και μετά τούτο λέγει αυτοίς· Λάζαρος ο φίλος ημών κεκοίμηται· αλλά πορεύομαι ίνα εξυπνίσω αυτόν. είπον ούν οι μαθηταί αυτού· Κύριε, ει κεκοίμηται, σωθήσεται. ειρήκει δε ο ᾿Ιησούς περί του θανάτου αυτού· εκείνοι δε έδοξαν ότι περί της κοιμήσεως του ύπνου λέγει. τότε ούν είπεν αυτοίς ο ᾿Ιησούς παρρησία· Λάζαρος απέθανε, καί χαίρω δι᾽ υμάς, ίνα πιστεύσητε, ότι ουκ ήμην εκεί· αλλ᾽ άγωμεν πρός αυτόν. είπεν ούν Θωμάς ο λεγόμενος Δίδυμος τοις συμμαθηταίς· άγωμεν και ημείς ίνα αποθάνωμεν μετ᾽ αυτού.
᾿Ελθών ούν ο ᾿Ιησούς εύρεν αυτόν τέσσαρας ημέρας ήδη έχοντα εν τω μνημείω. ήν δε η Βηθανία εγγύς των ῾Ιεροσολύμων ως από σταδίων δεκαπέντε, καί πολλοί εκ των ᾿Ιουδαίων εληλύθεισαν πρός τάς περί Μάρθαν και Μαρίαν ίνα παραμυθήσωνται αυτάς περί του αδελφού αυτών. η ούν Μάρθα ως ήκουσεν ότι ο ᾿Ιησούς έρχεται, υπήντησεν αυτώ· Μαρία δε εν τω οίκω εκαθέζετο. είπεν ούν η Μάρθα πρός τον ᾿Ιησούν· Κύριε, ει ής ώδε, ο αδελφός μου ουκ άν ετεθνήκει. αλλά και νύν οίδα ότι όσα άν αιτήση τον Θεόν, δώσει σοι ο Θεός. λέγει αυτή ο ᾿Ιησούς· αναστήσεται ο αδελφός σου. λέγει αυτώ Μάρθα· οίδα ότι αναστήσεται εν τη αναστάσει εν τη εσχάτη ημέρα. είπεν αυτή ο ᾿Ιησούς· εγώ ειμι η ανάστασις και η ζωή. ο πιστεύων εις εμέ, κάν αποθάνη, ζήσεται· και πάς ο ζών και πιστεύων εις εμέ ου μή αποθάνη εις τον αιώνα. πιστεύεις τούτο; λέγει αυτώ· ναί, Κύριε, εγώ πεπίστευκα ότι σύ ει ο Χριστός ο υιός του Θεού ο εις τον κόσμον ερχόμενος. καί ταύτα ειπούσα απήλθε και εφώνησε Μαρίαν την αδελφήν αυτής λάθρα ειπούσα· ο διδάσκαλος πάρεστι και φωνεί σε. εκείνη ως ήκουσεν, εγείρεται ταχύ και έρχεται πρός αυτόν. ούπω δε εληλύθει ο ᾿Ιησούς εις την κώμην, αλλ᾽ ήν εν τω τόπω όπου υπήντησεν αυτώ η Μάρθα. οι ούν ᾿Ιουδαίοι οι όντες μετ᾽ αυτής εν τη οικία και παραμυθούμενοι αυτήν, ιδόντες την Μαρίαν ότι ταχέως ανέστη και εξήλθεν, ηκολούθησαν αυτή, λέγοντες ότι υπάγει εις το μνημείον ίνα κλαύση εκεί. η ούν Μαρία ως ήλθεν όπου ήν ο ᾿Ιησούς, ιδούσα αυτόν έπεσεν αυτού εις τους πόδας λέγουσα αυτώ· Κύριε, ει ής ώδε, ουκ άν απέθανέ μου ο αδελφός. ᾿Ιησούς ούν ως είδεν αυτήν κλαίουσαν και τους συνελθόντας αυτή ᾿Ιουδαίους κλαίοντας, ενεβριμήσατο τω πνεύματι και ετάραξεν εαυτόν, καί είπε· πού τεθείκατε αυτόν; λέγουσιν αυτώ· Κύριε, έρχου και ίδε. εδάκρυσεν ο ᾿Ιησούς. έλεγον ούν οι ᾿Ιουδαίοι· ίδε πώς εφίλει αυτόν· τινές δε εξ αυτών είπον· ουκ ηδύνατο ούτος, ο ανοίξας τους οφθαλμούς του τυφλού, ποιήσαι ίνα και ούτος μή αποθάνη; ᾿Ιησούς ούν, πάλιν εμβριμώμενος εν εαυτώ, έρχεται εις το μνημείον· ήν δε σπήλαιον, και λίθος επέκειτο επ᾽ αυτώ. λέγει ο ᾿Ιησούς· άρατε τον λίθον. λέγει αυτώ η αδελφή του τεθνηκότος Μάρθα· Κύριε, ήδη όζει· τεταρταίος γάρ εστι. λέγει αυτή ο ᾿Ιησούς· ουκ είπόν σοι ότι εάν πιστεύσης, όψει την δόξαν του Θεού; ήραν ούν τον λίθον ού ήν ο τεθνηκώς κείμενος. ο δε ᾿Ιησούς ήρε τους οφθαλμούς άνω και είπε· πάτερ, ευχαριστώ σοι ότι ήκουσάς μου. εγώ δε ᾔδειν ότι πάντοτέ μου ακούεις· αλλά διά τον όχλον τον περιεστώτα είπον, ίνα πιστεύσωσιν ότι σύ με απέστειλας. καί ταύτα ειπών φωνή μεγάλη εκραύγασε· Λάζαρε, δεύρο έξω. καί εξήλθεν ο τεθνηκώς δεδεμένος τους πόδας και τάς χείρας κειρίαις, και η όψις αυτού σουδαρίω περιεδέδετο. λέγει αυτοίς ο ᾿Ιησούς· λύσατε αυτόν και άφετε υπάγειν. Πολλοί ούν εκ των ᾿Ιουδαίων, οι ελθόντες πρός την Μαρίαν και θεασάμενοι ά εποίησεν ο ᾿Ιησούς, επίστευσαν εις αυτόν.