Νικηφόρος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2025
Άγιοι και εορταί: Νικηφόρος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως; Ιερομάρτυς Έρασμος; Δημήτριος Νεομάρτυς; Κωνσταντίνος Νεομάρτυς
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 21:8-14
Εν ταις ημεραίς εκείναις, εξελθόντες οι Απόστολοι από Τύρου ήλθον εις Καισάρειαν· και εισελθόντες εις τον οίκον Φιλίππου του ευαγγελιστού, όντος εκ των επτά, εμείναμεν παρʼ αυτώ. Τούτω δε ήσαν θυγατέρες παρθένοι τέσσαρες προφητεύουσαι. Επιμενόντων δε ημών ημέρας πλείους, κατήλθέν τις από της Ιουδαίας προφήτης ονόματι Άγαβος. Και ελθών πρός ημάς, και άρας την ζώνην του Παύλου, δήσας τε αυτού τους πόδας και τάς χείρας είπεν, Τάδε λέγει το πνεύμα το άγιον, Τον άνδρα ού εστιν η ζώνη αύτη, ούτως δήσουσιν εν Ιερουσαλήμ οι Ιουδαίοι, και παραδώσουσιν εις χείρας εθνών. Ως δε ηκούσαμεν ταύτα, παρεκαλούμεν ημείς τε και οι εντόπιοι, του μή αναβαίνειν αυτόν εις Ιερουσαλήμ. Απεκρίθη τε ο Παύλος, Τί ποιείτε κλαίοντες και συνθρύπτοντές μου την καρδίαν; Εγώ γαρ ου μόνον δεθήναι, αλλά και αποθανείν εις Ιερουσαλήμ ετοίμως έχω υπέρ του ονόματος του κυρίου Ιησού. Μή πειθομένου δε αυτού, ησυχάσαμεν ειπόντες, Το θέλημα του κυρίου γενέσθω.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 14:27-15:7
Είπεν ο Κυριος τοις εαυτού μαθηταίς· Μή ταρασσέσθω υμών η καρδία μηδέ δειλιάτω. ηκούσατε ότι εγώ είπον υμίν, υπάγω και έρχομαι πρός υμάς· ει ηγαπάτέ με, εχάρητε άν ότι είπον, πορεύομαι πρός τον πατέρα· ότι ο πατήρ μου μείζων μού εστι· καί νύν είρηκα υμίν πρίν γενέσθαι, ίνα όταν γένηται πιστεύσητε. ουκέτι πολλά λαλήσω μεθ᾽ υμών· έρχεται γαρ ο του κόσμου άρχων, και εν εμοί ουκ έχει ουδέν· αλλ᾽ ίνα γνώ ο κόσμος ότι αγαπώ τον πατέρα, και καθώς ενετείλατό μοι ο πατήρ, ούτω ποιώ. εγείρεσθε άγωμεν εντεύθεν.
Εγώ ειμι η άμπελος η αληθινή, και ο πατήρ μου ο γεωργός εστι. πάν κλήμα εν εμοί μή φέρον καρπόν, αίρει αυτό, και πάν το καρπόν φέρον, καθαίρει αυτό, ίνα πλείονα καρπόν φέρη. ήδη υμείς καθαροί εστε διά τον λόγον όν λελάληκα υμίν. μείνατε εν εμοί, καγώ εν υμίν. καθώς το κλήμα ου δύναται καρπόν φέρειν αφ᾽ εαυτού, εάν μή μείνη εν τη αμπέλω, ούτως ουδέ υμείς, εάν μή εν εμοί μείνητε. εγώ ειμι η άμπελος, υμείς τα κλήματα. ο μένων εν εμοί καγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, ότι χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν. εάν μή τις μείνη εν εμοί, εβλήθη έξω ως το κλήμα και εξηράνθη, και συνάγουσιν αυτά και εις το πύρ βάλλουσι, και καίεται. εάν μείνητε εν εμοί και τα ρήματά μου εν υμίν μείνη, ό εάν θέλητε αιτήσασθε, και γενήσεται υμίν.