Μνήμη της ανακομιδής του λειψάνου του εν Αγίοις Πατρός ημών Νικηφόρου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2025
Άγιοι και εορταί: Μνήμη της ανακομιδής του λειψάνου του εν Αγίοις Πατρός ημών Νικηφόρου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως; Πούπλιος, Επίσκοπος Αθηνών; Χριστίνα η Μάρτυς από την Περσία;
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 6:1-12
Και εγένετο του ενιαυτού, ού απέθανεν ᾿Οζίας ο βασιλεύς, είδον τον Κύριον καθήμενον επί θρόνου υψηλού και επηρμένου, και πλήρης ο οίκος της δόξης αυτού. και Σεραφίμ ειστήκεισαν κύκλω αυτού, έξ πτέρυγες τω ενί και έξ πτέρυγες τω ενί, και ταις μέν δυσί κατεκάλυπτον το πρόσωπον, ταις δε δυσί κατεκάλυπτον τους πόδας και ταις δυσίν επέταντο.καί εκέκραγεν έτερος πρός τον έτερον και έλεγον· άγιος, άγιος, άγιος Κύριος σαβαώθ, πλήρης πάσα η γή της δόξης αυτού. και επήρθη το υπέρθυρον από της φωνής, ής εκέκραγον, και ο οίκος επλήσθη καπνού. και είπον· ώ τάλας εγώ, ότι κατανένυγμαι, ότι άνθρωπος ών και ακάθαρτα χείλη έχων, εν μέσω λαού ακάθαρτα χείλη έχοντος εγώ οικώ και τον βασιλέα Κύριον σαβαώθ είδον τοις οφθαλμοίς μου. και απεστάλη πρός με έν των Σεραφίμ, και εν τη χειρί είχεν άνθρακα, όν τη λαβίδι έλαβεν από του θυσιαστηρίου, και ήψατο του στόματός μου και είπεν· ιδού ήψατο τούτο των χειλέων σου και αφελεί τάς ανομίας σου και τάς αμαρτίας σου περικαθαριεί. και ήκουσα της φωνής Κυρίου λέγοντος· τίνα αποστείλω, και τίς πορεύσεται πρός τον λαόν τούτον; και είπα· ιδού εγώ ειμι· απόστειλόν με. και είπε· πορεύθητι και ειπόν τω λαώ τούτω· ακοή ακούσετε και ου μή συνήτε και βλέποντες βλέψετε και ου μή ίδητε· επαχύνθη γαρ η καρδία του λαού τούτου, και τοις ωσίν αυτών βαρέως ήκουσαν και τους οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν μήποτε ίδωσι τοις οφθαλμοίς και τοις ωσίν ακούσωσι και τη καρδία συνώσι, και επιστρέψωσι, και ιάσομαι αυτούς. και είπα· έως πότε Κύριε; και είπεν· έως άν ερημωθώσι πόλεις παρά το μή κατοικείσθαι και οίκοι παρά το μή είναι ανθρώπους, και η γή καταλειφθήσεται έρημος. και μετά ταύτα μακρυνεί ο Θεός τους ανθρώπους, και πληθυνθήσονται οι εγκαταλειφθέντες επί της γής·
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 5:1-24
Αύτη η βίβλος γενέσεως ανθρώπων· ή ημέρα εποίησεν ο Θεός τον ᾿Αδάμ, κατ᾿ εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν· άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς και ευλόγησεν αυτούς· και επωνόμασε το όνομα αυτού ᾿Αδάμ, ή ημέρα εποίησεν αυτούς· έζησε δε ᾿Αδάμ τριάκοντα και διακόσια έτη, και εγέννησε κατά την ιδέαν αυτού και κατά την εικόνα αυτού και επωνόμασε το όνομα αυτού Σήθ. εγένοντο δε αι ημέραι του ᾿Αδάμ, άς έζησε μετά το γεννήσαι αυτόν τον Σήθ, έτη επτακόσια, και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας. και εγένοντο πάσαι αι ημέραι ᾿Αδάμ, άς έζησε, τριάκοντα και εννακόσια έτη, και απέθανεν.
῎Εζησε δε Σήθ πέντε και διακόσια έτη και εγέννησε τον ᾿Ενώς. και έζησε Σήθ μετά το γεννήσαι αυτόν τον ᾿Ενώς επτά έτη και επτακόσια και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας. και εγένοντο πάσαι αι ημέραι Σήθ δώδεκα και εννακόσια έτη, και απέθανε.
Και έζησεν ᾿Ενώς έτη εκατόν ενενήκοντα και εγέννησε τον Καϊνάν. και έζησεν ᾿Ενώς μετά το γεννήσαι αυτόν τον Καϊνάν πεντεκαίδεκα έτη και επτακόσια και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας. και εγένοντο πάσαι αι ημέραι ᾿Ενώς πέντε έτη και εννακόσια, και απέθανε.
Και έζησε Καϊνάν εβδομήκοντα και εκατόν έτη, και εγέννησε τον Μαλελεήλ. και έζησε Καϊνάν μετά το γεννήσαι αυτόν τον Μαλελεήλ τεσσαράκοντα και επτακόσια έτη και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας. και εγένοντο πάσαι αι ημέρα Καϊνάν δέκα έτη και εννακόσια, και απέθανε.
Και έζησε Μαλελεήλ πέντε και εξήκοντα και εκατόν έτη και εγέννησε τον ᾿Ιάρεδ. και έζησε Μαλελεήλ μετά το γεννήσαι αυτόν τον ᾿Ιάρεδ έτη τριάκοντα και επτακόσια και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας. και εγένοντο πάσαι αι ημέραι Μαλελεήλ, έτη πέντε και ενενήκοντα και οκτακόσια, και απέθανε.
Και έζησεν ᾿Ιάρεδ δύο και εξήκοντα έτη και εκατόν και εγέννησε τον ᾿Ενώχ. και έζησεν ᾿Ιάρεδ μετά το γεννήσαι αυτόν τον ᾿Ενώχ οκτακόσια έτη και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας. και εγένοντο πάσαι αι ημέραι ᾿Ιάρεδ δύο και εξήκοντα και εννακόσια έτη, και απέθανε. Και έζησεν ᾿Ενώχ πέντε και εξήκοντα και εκατόν έτη και εγέννησε τον Μαθουσάλα. ευηρέστησε δε ᾿Ενώχ τω Θεώ μετά το γεννήσαι αυτόν τον Μαθουσάλα διακόσια έτη και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας. και εγένοντο πάσαι αι ημέραι ᾿Ενώχ πέντε και εξήκοντα και τριακόσια έτη. και ευηρέστησεν ᾿Ενώχ τω Θεώ και ουχ ευρίσκετο, ότι μετέθηκεν αυτόν ο Θεός.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 6:3-20
Ποίει, υιέ, ά εγώ σοι εντέλλομαι, και σώζου· ήκεις γαρ εις χείρας κακών διά σόν φίλον. ίσθι μή εκλυόμενος, παρόξυνε δε και τον φίλον σου, όν ενεγγυήσω. μή δώς ύπνον σοίς όμμασι, μηδέ επινυστάξης σοίς βλεφάροις, ίνα σώζη ώσπερ δορκάς εκ βρόχων και ώσπερ όρνεον εκ παγίδος. ῎Ιθι πρός τον μύρμηκα, ώ οκνηρέ, και ζήλωσον ιδών τάς οδούς αυτού και γενού εκείνου σοφώτερος· εκείνω γαρ γεωργίου μή υπάρχοντος, μηδέ τον αναγκάζοντα έχων, μηδέ υπό δεσπότην ών, ετοιμάζεται θέρους την τροφήν πολλήν τε εν τω αμητώ ποιείται την παράθεσιν. ή πορεύθητι πρός την μέλισσαν και μάθε ως εργάτις εστί τήν τε εργασίαν ως σεμνήν ποιείται· ής τους πόνους βασιλείς και ιδιώται πρός υγίειαν προσφέρονται· ποθεινή δέ εστι πάσι και επίδοξος· 8γ καί περ ούσα τη ρώμη ασθενής, την σοφίαν τιμήσασα προήχθη. έως τίνος, οκνηρέ, κατάκεισαι; πότε δε εξ ύπνου εγερθήση; ολίγον μέν υπνοίς, ολίγον δε κάθησαι, μικρόν δε νυστάζεις, ολίγον δε εναγκαλίζη χερσί στήθη· είτ᾿ εμπαραγίνεταί σοι ώσπερ κακός οδοιπόρος η πενία και η ένδεια ώσπερ αγαθός δρομεύς. 11α εάν δε άοκνος ᾖς, ήξει ώσπερ πηγή ο αμητός σου, η δε ένδεια ώσπερ κακός δρομεύς απαυτομολήσει. ᾿Ανήρ άφρων και παράνομος πορεύεται οδούς ουκ αγαθάς· ο δ᾿ αυτός εννεύει οφθαλμώ, σημαίνει δε ποδί, διδάσκει δε εννεύμασι δακτύλων. διεστραμμένη καρδία τεκταίνεται κακά, εν παντί καιρώ ο τοιούτος ταραχάς συνίστησι πόλει. διά τούτο εξαπίνης έρχεται η απώλεια αυτού, διακοπή και συντριβή ανίατος· ότι χαίρει πάσιν, οίς μισεί ο Θεός, συντρίβεται δε δι᾿ ακαθαρσίαν ψυχής. οφθαλμός υβριστού, γλώσσα άδικος, χείρες εκχέουσαι αίμα δικαίου και καρδία τεκταινομένη λογισμούς κακούς και πόδες επισπεύδοντες κακοποιείν. εκκαίει ψεύδη μάρτυς άδικος και επιπέμπει κρίσεις ανά μέσον αδελφών. Υιέ, φύλασσε νόμους πατρός σου και μή απώση θεσμούς μητρός σου·