Μεγάλη Δευτέρα

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Δευτέρα, 14 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Μεγάλη Δευτέρα ; Αρίσταρχος, Πούδης και Τρόφιμος εκ των 70; Αγία Μάρτυς Θωμαϊς; Αρδαλίων ο Μάρτυρας ο μίμος; Δημήτριος ο Νεομάρτυρας
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 21:18-43
Τω καιρώ εκείνω, επανάγων ο Ιησούς εις την πόλιν επείνασεν. και ιδών συκήν μίαν επί της οδού ήλθεν επ᾿ αυτήν, και ουδέν εύρεν εν αυτή ει μή φύλλα μόνον, και λέγει αυτή· μηκέτι εκ σού καρπός γένηται εις τον αιώνα. και εξηράνθη παραχρήμα η συκή. και ιδόντες οι μαθηταί εθαύμασαν λέγοντες· πώς παραχρήμα εξηράνθη η συκή; αποκριθείς δε ο ᾿Ιησούς είπεν αυτοίς· αμήν λέγω υμίν, εάν έχητε πίστιν και μή διακριθήτε, ου μόνον το της συκής ποιήσετε, αλλά κάν τω όρει τούτω είπητε, άρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν, γενήσεται· και πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τη προσευχή πιστεύοντες, λήψεσθε. Και ελθόντι αυτώ εις το ιερόν προσήλθον αυτώ διδάσκοντι οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού λέγοντες· εν ποία εξουσία ταύτα ποιείς, και τίς σοι έδωκε την εξουσίαν ταύτην; αποκριθείς δε ο ᾿Ιησούς είπεν αυτοίς· ερωτήσω υμάς καγώ λόγον ένα, όν εάν είπητέ μοι, καγώ υμίν ερώ εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ. το βάπτισμα ᾿Ιωάννου πόθεν ήν, εξ ουρανού ή εξ ανθρώπων; οι δε διελογίζοντο παρ᾿ εαυτοίς λέγοντες· εάν είπωμεν, εξ ουρανού, ερεί ημίν, διατί ούν ουκ επιστεύσατε αυτώ· εάν δε είπωμεν, εξ ανθρώπων, φοβούμεθα τον όχλον· πάντες γαρ έχουσι τον ᾿Ιωάννην ως προφήτην. και αποκριθέντες τω ᾿Ιησού είπον· ουκ οίδαμεν. έφη αυτοίς και αυτός· ουδέ εγώ λέγω υμίν εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ.
Τί δε υμίν δοκεί; άνθρωπός τις είχε τέκνα δύο, και προσελθών τω πρώτω είπε· τέκνον, ύπαγε σήμερον εργάζου εν τω αμπελώνί μου. ο δε αποκριθείς είπεν· ου θέλω· ύστερον δε μεταμεληθείς απήλθε. και προσελθών τω δευτέρω είπεν ωσαύτως. ο δε αποκριθείς είπεν· εγώ, κύριε· και ουκ απήλθε. τίς εκ των δύο εποίησε το θέλημα του πατρός; λέγουσιν αυτώ· ο πρώτος. λέγει αυτοίς ο ᾿Ιησούς· αμήν λέγω υμίν ότι οι τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν του Θεού. ήλθε γαρ πρός υμάς ᾿Ιωάννης εν οδώ δικαιοσύνης, και ουκ επιστεύσατε αυτώ· οι δε τελώναι και αι πόρναι επίστευσαν αυτώ· υμείς δε ιδόντες ου μετεμελήθητε ύστερον του πιστεύσαι αυτώ.
῎Αλλην παραβολήν ακούσατε. άνθρωπός τις ήν οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και φραγμόν αυτώ περιέθηκε και ώρυξεν εν αυτώ ληνόν και ᾠκοδόμησε πύργον, και εξέδοτο αυτόν γεωργοίς και απεδήμησεν. ότε δε ήγγισεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους αυτού πρός τους γεωργούς λαβείν τους καρπούς αυτού. και λαβόντες οι γεωργοί τους δούλους αυτού όν μέν έδειραν, όν δε απέκτειναν, όν δε ελιθοβόλησαν. πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλείονας των πρώτων, και εποίησαν αυτοίς ωσαύτως. ύστερον δε απέστειλε πρός αυτούς τον υιόν αυτού λέγων· εντραπήσονται τον υιόν μου. οι δε γεωργοί ιδόντες τον υιόν είπον εν εαυτοίς· ούτός εστιν ο κληρονόμος· δεύτε αποκτείνωμεν αυτόν και κατάσχωμεν την κληρονομίαν αυτού. και λαβόντες αυτόν εξέβαλον έξω του αμπελώνος, και απέκτειναν. όταν ούν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τί ποιήσει τοις γεωργοίς εκείνοις; λέγουσιν αυτώ· κακούς κακώς απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα εκδώσεται άλλοις γεωργοίς, οίτινες αποδώσουσιν αυτώ τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών. λέγει αυτοίς ο ᾿Ιησούς· ουδέποτε ανέγνωτε εν ταις γραφαίς, λίθον όν απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας· παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και έστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών; διά τούτο λέγω υμίν ότι αρθήσεται αφ᾿ υμών η βασιλεία του Θεού και δοθήσεται έθνει ποιούντι τους καρπούς αυτής
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 24:3-35
Τω καιρώ εκείνω, καθημένου του Ιησού επί του ῎Ορους των ελαιών προσήλθον αυτώ οι μαθηταί κατ᾿ ιδίαν λέγοντες· ειπέ ημίν πότε ταύτα έσται, και τί το σημείον της σής παρουσίας και της συντελείας του αιώνος; και αποκριθείς ο ᾿Ιησούς είπεν αυτοίς· βλέπετε μή τις υμάς πλανήση. πολλοί γαρ ελεύσονται επί τω ονόματί μου λέγοντες, εγώ ειμι ο Χριστός, και πολλούς πλανήσουσι. μελλήσετε δε ακούειν πολέμους και ακοάς πολέμων· οράτε μή θροείσθε· δεί γαρ πάντα γενέσθαι, αλλ᾿ ούπω εστί το τέλος. εγερθήσεται γαρ έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, και έσονται λιμοί και λοιμοί και σεισμοί κατά τόπους·πάντα δε ταύτα αρχή ωδίνων. τότε παραδώσουσιν υμάς εις θλίψιν και αποκτενούσιν υμάς, και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων των εθνών διά το όνομά μου. και τότε σκανδαλισθήσονται πολλοί και αλλήλους παραδώσουσι και μισήσουσιν αλλήλους. και πολλοί ψευδοπροφήται εγερθήσονται και πλανήσουσι πολλούς, και διά το πληθυνθήναι την ανομίαν ψυγήσεται η αγάπη των πολλών. ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται. και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος. ῞Οταν ούν ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως το ρηθέν διά Διανιήλ του προφήτου εστώς εν τόπω αγίω – ο αναγινώσκων νοείτω – τότε οι εν τη ᾿Ιουδαία φευγέτωσαν επί τα όρη, ο επί του δώματος μή καταβαινέτω άραι τα εκ της οικίας αυτού, και ο εν τω αγρώ μή επιστρεψάτω οπίσω άραι τα ιμάτια αυτού. ουαί δε ταις εν γαστρί εχούσαις και ταις θηλαζούσαις εν εκείναις ταις ημέραις. προσεύχεσθε δε ίνα μή γένηται η φυγή υμών χειμώνος μηδέ σαββάτω. έσται γαρ τότε θλίψις μεγάλη, οία ου γέγονεν απ᾿ αρχής κόσμου έως του νύν ουδ᾿ ου μή γένηται. και ει μή εκολοβώθησαν αι ημέραι εκείναι, ουκ άν εσώθη πάσα σάρξ· διά δε τους εκλεκτούς κολοβωθήσονται αι ημέραι εκείναι. τότε εάν τις υμίν είπη, ιδού ώδε ο Χριστός ή ώδε, μή πιστεύσητε· εγερθήσονται γαρ ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και δώσουσι σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε πλανήσαι, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς. ιδού προείρηκα υμίν. εάν ούν είπωσιν υμίν, ιδού εν τη ερήμω εστί, μή εξέλθητε, ιδού εν τοις ταμείοις, μή πιστεύσητε· ώσπερ γαρ η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών, ούτως έσται και η παρουσία του υιού του ανθρώπου· όπου γαρ εάν ᾖ το πτώμα, εκεί συναχθήσονται οι αετοί.
Ευθέως δε μετά την θλίψιν των ημερών εκείνων ο ήλιος σκοτισθήσεταικαί η σελήνη ου δώσει το φέγγος αυτής, και οι αστέρες πεσούνται από του ουρανού, και αι δυνάμεις των ουρανών σαλευθήσονται. και τότε φανήσεται το σημείον του υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ, και τότε κόψονται πάσαι αι φυλαί της γής και όψονται τον υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής. και αποστελεί τους αγγέλους αυτού μετά σάλπιγγος φωνής μεγάλης, και επισυνάξουσι τους εκλεκτούς αυτού εκ των τεσσάρων ανέμων απ᾿ άκρων ουρανών έως άκρων αυτών. ᾿Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν. όταν ήδη ο κλάδος αυτής γένηται απαλός και τα φύλλα εκφύη, γινώσκετε ότι εγγύς το θέρος· ούτω και υμείς όταν ίδητε ταύτα πάντα, γινώσκετε ότι εγγύς εστιν επί θύραις. αμήν λέγω υμίν, ου μή παρέλθη η γενεά αύτη έως άν πάντα ταύτα γένηται. ο ουρανός και η γή παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μή παρέλθωσι.