Κυριακή Ζ’ των 318 Αγίων Πατέρων της Α’ Οικομ. Συνόδου

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Κυριακή, 1 Ιουνίου 2025
Άγιοι και εορταί: Κυριακή Ζ’ των 318 Αγίων Πατέρων της Α’ Οικομ. Συνόδου ; Ιουστίνος ο Φιλόσοφος; Φίρμος ο Ιερομάρτυς
Ανάγνωσις Ευαγγελίου Όρθρου: Κατά Ιωάννην 21:1-14
Τω καιρώ εκείνω, εφανέρωσεν εαυτόν ο Ιησούς τοις μαθηταίς αυτού, εγερθείς εκ νεκρών, επί της θαλάσσης της Τιβεριάδος, εφανέρωσε δε ούτως· Ήσαν ομού Σίμων Πέτρος, και Θωμάς ο λεγόμενος Δίδυμος, και Ναθαναήλ ο από Κανά της Γαλιλαίας, και οι του Ζεβεδαίου, και άλλοι εκ των μαθητών αυτού δύο. Λέγει αυτοίς Σίμων Πέτρος· Υπάγω αλιεύειν. Λέγουσιν αυτώ· Ερχόμεθα και ημείς σύν σοί. Εξήλθον και ανέβησαν εις το πλοίον ευθύς, και εν εκείνη τη νυκτί επίασαν ουδέν. Πρωΐας δε ήδη γενομένης έστη ο Ιησούς εις τον αιγιαλόν· ου μέντοι ᾔδεισαν οι μαθηταί ότι Ιησούς εστι. Λέγει ούν αυτοίς ο Ιησούς· Παιδία, μή τι προσφάγιον έχετε; απεκρίθησαν αυτώ· Ού· ο δε είπεν αυτοίς· Βάλετε εις τα δεξιά μέρη του πλοίου το δίκτυον, και ευρήσετε. Έβαλον ούν, και ουκέτι αυτό ελκύσαι ίσχυσαν από του πλήθους των ιχθύων. Λέγει ούν ο μαθητής εκείνος όν ηγάπα ο Ιησούς τω Πέτρω· Ο Κύριός εστι. Σίμων ούν Πέτρος, ακούσας ότι ο Κύριός εστι, τον επενδύτην διεζώσατο – ήν γαρ γυμνός -, και έβαλεν εαυτόν εις την θάλασσαν, οι δε άλλοι μαθηταί τω πλοιαρίω ήλθον – ου γαρ ήσαν μακράν από της γής, αλλ’ ως από πηχών διακοσίων -, σύροντες το δίκτυον των ιχθύων. Ως ούν απέβησαν εις την γήν, βλέπουσιν ανθρακιάν κειμένην και οψάριον επικείμενον, και άρτον. Λέγει αυτοίς ο Ιησούς· Ενέγκατε από των οψαρίων ών επιάσατε νύν. Ανέβη ούν Σίμων Πέτρος, και είλκυσε το δίκτυον επί της γής, μεστόν ιχθύων μεγάλων εκατόν πεντηκοντατριών, και τοσούτων όντων, ουκ εσχίσθη το δίκτυον. Λέγει αυτοίς ο Ιησούς· Δεύτε αριστήσατε. Ουδείς δε ετόλμα των μαθητών εξετάσαι αυτόν. Σύ τίς εί; ειδότες ότι ο Κύριός εστιν. Έρχεται ούν ο Ιησούς, και λαμβάνει τον άρτον, και δίδωσιν αυτοίς, και το οψάριον ομοίως. Τούτο ήδη τρίτον εφανερώθη ο Ιησούς τοις μαθηταίς αυτού, εγερθείς εκ νεκρών.
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 20:16-18, 28-36
Εν ταις ημεραίς εκείναις, έκρινεν ο Παύλος παραπλεύσαι την Έφεσον, όπως μή γένηται αυτώ χρονοτριβήσαι εν τη Ασία· έσπευδεν γάρ, ει δυνατόν ήν αυτώ, την ημέραν της Πεντηκοστής γενέσθαι εις Ιεροσόλυμα. Από δε της Μιλήτου πέμψας εις Έφεσον μετεκαλέσατο τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. Ως δε παρεγένοντο πρός αυτόν, είπεν αυτοίς, προσέχετε ούν εαυτοίς και παντί τω ποιμνίω, εν ώ υμάς το πνεύμα το άγιον έθετο επισκόπους, ποιμαίνειν την εκκλησίαν του κυρίου και θεού, ήν περιεποιήσατο διά του ιδίου αίματος. Εγώ γαρ οίδα τούτο, ότι εισελεύσονται μετά την άφιξίν μου λύκοι βαρείς εις υμάς, μή φειδόμενοι του ποιμνίου· και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα, του αποσπάν τους μαθητάς οπίσω αυτών. Διό γρηγορείτε, μνημονεύοντες ότι τριετίαν νύκτα και ημέραν ουκ επαυσάμην μετά δακρύων νουθετών ένα έκαστον. Και τα νύν παρατίθεμαι υμάς, αδελφοί, τω θεώ και τω λόγω της χάριτος αυτού, τω δυναμένω εποικοδομήσαι, και δούναι υμίν κληρονομίαν εν τοις ηγιασμένοις πάσιν. Αργυρίου ή χρυσίου ή ιματισμού ουδενός επεθύμησα. Αυτοί γινώσκετε ότι ταις χρείαις μου και τοις ούσιν μετʼ εμού υπηρέτησαν αι χείρες αύται. Πάντα υπέδειξα υμίν, ότι ούτως κοπιώντας δεί αντιλαμβάνεσθαι των ασθενούντων, μνημονεύειν τε των λόγων του κυρίου Ιησού, ότι αυτός είπεν, Μακάριόν εστιν μάλλον διδόναι ή λαμβάνειν. Και ταύτα ειπών, θείς τα γόνατα αυτού, σύν πάσιν αυτοίς προσηύξατο.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 17:1-13
Τω καιρώ εκείνω, ο ᾿Ιησούς, και επήρε τους οφθαλμούς αυτού εις τον ουρανόν και είπε· πάτερ, ελήλυθεν η ώρα· δόξασόν σου τον υιόν, ίνα και ο υιός σου δοξάση σε, καθώς έδωκας αυτώ εξουσίαν πάσης σαρκός, ίνα πάν ό δέδωκας αυτώ δώση αυτοίς ζωήν αιώνιον. αύτη δέ εστιν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και όν απέστειλας ᾿Ιησούν Χριστόν. εγώ σε εδόξασα επί της γής, το έργον ετελείωσα ό δέδωκάς μοι ίνα ποιήσω· καί νύν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρά σεαυτώ τη δόξη ή είχον πρό του τον κόσμον είναι παρά σοί. ᾿Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις ούς δέδωκάς μοι εκ του κόσμου. σοί ήσαν και εμοί αυτούς δέδωκας, και τον λόγον σου τετηρήκασι. νύν έγνωκαν ότι πάντα όσα δέδωκάς μοι παρά σού εστιν· ότι τα ρήματα ά δέδωκάς μοι δέδωκα αυτοίς, και αυτοί έλαβον, και έγνωσαν αληθώς ότι παρά σού εξήλθον, και επίστευσαν ότι σύ με απέστειλας. ᾿Εγώ περί αυτών ερωτώ· ου περί του κόσμου ερωτώ, αλλά περί ών δέδωκάς μοι, ότι σοί εισι, καί τα εμά πάντα σά εστι και τα σά εμά, και δεδόξασμαι εν αυτοίς. καί ουκέτι ειμί εν τω κόσμω, και ούτοι εν τω κόσμω εισί, και εγώ πρός σέ έρχομαι. πάτερ άγιε, τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ώ δέδωκάς μοι, ίνα ώσιν έν καθώς ημείς. ότε ήμην μετ᾽ αυτών εν τω κόσμω, εγώ ετήρουν αυτούς εν τω ονόματί σου· ούς δέδωκάς μοι εφύλαξα, και ουδείς εξ αυτών απώλετο ει μή ο υιός της απωλείας, ίνα η γραφή πληρωθή. νύν δε πρός σέ έρχομαι, και ταύτα λαλώ εν τω κόσμω ίνα έχωσι την χαράν την εμήν πεπληρωμένην εν αυτοίς.