Κυριακή Ε΄ της Σαμαρείτιδος

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Κυριακή, 18 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Κυριακή Ε΄ της Σαμαρείτιδος; Μα­­ρ­τύρων Πέτρου, Διονυσίου, Παύλου, Χριστίνης, Ηρακλείου, Παυλίνου και Βενεδίμου; Στέφανος Α, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως; Ιουλιανός, Μάρτυς; Ευφρασία ο Μάρτυς της Νικαίας
Ανάγνωσις Ευαγγελίου Όρθρου: Κατά Ιωάννην 20:1-10
Τη μιά των Σαββάτων Μαρία η Μαγδαληνή έρχεται πρωῒ σκοτίας έτι ούσης, εις το μνημείον· και βλέπει τον λίθον ηρμένον εκ του μνημείου. Τρέχει ούν, και έρχεται πρός Σίμωνα Πέτρον, και πρός τον άλλον μαθητήν, όν εφίλει ο Ιησούς, και λέγει αυτοίς· ᾞραν τον Κύριον εκ του μνημείου, και ουκ οίδαμεν πού έθηκαν αυτόν. Εξήλθεν ούν ο Πέτρος και ο άλλος μαθητής, και ήρχοντο εις το μνημείον. Έτρεχον δε οι δύο ομού· και ο άλλος μαθητής προέδραμε τάχιον του Πέτρου, και ήλθε πρώτος εις το μνημείον, και παρακύψας, βλέπει κείμενα τα οθόνια· ου μέντοι εισήλθεν. Έρχεται ούν Σίμων Πέτρος ακολουθών αυτώ, και εισήλθεν εις το μνημείον, και θεωρεί τα οθόνια κείμενα· και το σουδάριον, ό ήν επί της κεφαλής αυτού, ου μετά των οθονίων κείμενον, αλλά χωρίς εντετυλιγμένον εις ένα τόπον. Τότε ούν εισήλθε και ο άλλος μαθητής ο ελθών πρώτος εις το μνημείον, και είδε, και επίστευσεν. Ουδέπω γαρ ᾔδεισαν την Γραφήν, ότι δεί αυτόν εκ νεκρών αναστήναι. Απήλθον ούν πάλιν πρός εαυτούς οι μαθηταί.
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 11:19-30
Εν ταις ημεραίς εκείναις, διασπαρέντες οι Απόστολοι από της θλίψεως της γενομένης επί Στεφάνω διήλθον έως Φοινίκης και Κύπρου και Αντιοχείας, μηδενί λαλούντες τον λόγον ει μή μόνον Ιουδαίοις. Ήσαν δε τινες εξ αυτών άνδρες Κύπριοι και Κυρηναίοι, οίτινες εισελθόντες εις Αντιόχειαν, ελάλουν πρός τους Ελληνιστάς, ευαγγελιζόμενοι τον κύριον Ιησούν. Και ήν χείρ κυρίου μετʼ αυτών· πολύς τε αριθμός πιστεύσας επέστρεψεν επί τον κύριον. Ηκούσθη δε ο λόγος εις τα ώτα της εκκλησίας της εν Ιεροσολύμοις περί αυτών· και εξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθείν έως Αντιοχείας· ός παραγενόμενος και ιδών την χάριν του θεού εχάρη, και παρεκάλει πάντας τη προθέσει της καρδίας προσμένειν τω κυρίω· ότι ήν ανήρ αγαθός και πλήρης πνεύματος αγίου και πίστεως· και προσετέθη όχλος ικανός τω κυρίω. Εξήλθεν δε εις Ταρσόν ο Βαρνάβας αναζητήσαι Σαύλον, και ευρών ήγαγεν αυτόν εις Αντιόχειαν. Εγένετο δε αυτούς ενιαυτόν όλον συναχθήναι τη εκκλησία και διδάξαι όχλον ικανόν, χρηματίσαι τε πρώτον εν Αντιοχεία τους μαθητάς Χριστιανούς. Εν ταύταις δε ταις ημέραις κατήλθον από Ιεροσολύμων προφήται εις Αντιόχειαν. Αναστάς δε εις εξ αυτών ονόματι Άγαβος, εσήμανεν διά του πνεύματος λιμόν μέγαν μέλλειν έσεσθαι εφʼ όλην την οικουμένην· όστις και εγένετο επί Κλαυδίου Καίσαρος. Των δε μαθητών καθώς ευπορείτό τις, ώρισαν έκαστος αυτών εις διακονίαν πέμψαι τοις κατοικούσιν εν τη Ιουδαία αδελφοίς· ό και εποίησαν, αποστείλαντες πρός τους πρεσβυτέρους διά χειρός Βαρνάβα και Σαύλου.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 4:5-42
Τω καιρώ εκείνω, έρχεται ο Ιησούς εις πόλιν της Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον του χωρίου ό έδωκεν Ιακώβ Ιωσήφ τω υιώ αυτού· ήν δε εκεί πηγή του Ιακώβ. Ο ούν Ιησούς κεκοπιακώς εκ της οδοιπορίας εκαθέζετο ούτως επί τη πηγή· ώρα ήν ωσεί έκτη.
Έρχεται γυνή εκ της Σαμαρείας αντλήσαι ύδωρ. Λέγει αυτή ο ᾿Ιησούς· δός μοι πιείν. Οι γαρ μαθηταί αυτού απεληλύθεισαν εις την πόλιν ίνα τροφάς αγοράσωσι. Λέγει ούν αυτώ η γυνή η Σαμαρείτις· Πώς σύ Ιουδαίος ών παρ᾽ εμού πιείν αιτείς, ούσης γυναικός Σαμαρείτιδος; Ου γαρ συγχρώνται Ιουδαίοι Σαμαρείταις. Απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτή· Ει ᾔδεις την δωρεάν του Θεού, και τις εστιν ο λέγων σοι, δός μοι πιείν, σύ άν ᾔτησας αυτόν, και έδωκεν άν σοι ύδωρ ζών. Λέγει αυτώ η γυνή· Κύριε, ούτε άντλημα έχεις, και το φρέαρ εστί βαθύ· πόθεν ούν έχεις το ύδωρ το ζών; Μή σύ μείζων ει του πατρός ημών Ιακώβ, ός έδωκεν ημίν το φρέαρ, και αυτός εξ αυτού έπιε και οι υιοί αυτού και τα θρέμματα αυτού; Απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτή· Πάς ο πίνων εκ του ύδατος τούτου διψήσει πάλιν· ός δ᾽ άν πίη εκ του ύδατος ού εγώ δώσω αυτώ, ου μή διψήση εις τον αιώνα, αλλά το ύδωρ ό δώσω αυτώ, γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον. Λέγει πρός αυτόν η γυνή· Κύριε, δός μοι τούτο το ύδωρ, ίνα μή διψώ μηδέ έρχωμαι ενθάδε αντλείν.
Λέγει αυτή ο Ιησούς· Ύπαγε φώνησον τον άνδρα σου και ελθέ ενθάδε. Απεκρίθη η γυνή και είπεν· Ουκ έχω άνδρα. Λέγει αυτή ο Ιησούς· Καλώς είπας ότι άνδρα ουκ έχω· πέντε γαρ άνδρας έσχες, και νύν όν έχεις ουκ έστι σου ανήρ· τούτο αληθές είρηκας. Λέγει αυτώ η γυνή· Κύριε, θεωρώ ότι προφήτης ει σύ. Οι πατέρες ημών εν τω όρει τούτω προσεκύνησαν· και υμείς λέγετε ότι εν ῾Ιεροσολύμοις εστίν ο τόπος όπου δεί προσκυνείν. Λέγει αυτή ο Ιησούς· Γύναι, πίστευσόν μοι ότι έρχεται ώρα ότε ούτε εν τω όρει τούτω ούτε εν Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τω πατρί. Υμείς προσκυνείτε ό ουκ οίδατε, ημείς προσκυνούμεν ό οίδαμεν· ότι η σωτηρία εκ των Ιουδαίων εστίν. Αλλ᾽ έρχεται ώρα, και νύν εστιν, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τω πατρί εν πνεύματι και αληθεία· και γαρ ο πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν. Πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δεί προσκυνείν. Λέγει αυτώ η γυνή· Οίδα ότι Μεσσίας έρχεται ο λεγόμενος Χριστός· όταν έλθη εκείνος, αναγγελεί ημίν πάντα. λέγει αυτή ο Ιησούς· Εγώ ειμι ο λαλών σοι. Και επί τούτω ήλθον οι μαθηταί αυτού, και εθαύμασαν ότι μετά γυναικός ελάλει· ουδείς μέντοι είπε, τί ζητείς ή τί λαλείς μετ᾽ αυτής; Αφήκεν ούν την υδρίαν αυτής η γυνή και απήλθεν εις την πόλιν, και λέγει τοις ανθρώποις· Δεύτε ίδετε άνθρωπον ός είπέ μοι πάντα όσα εποίησα· μήτι ούτός εστιν ο Χριστός; Εξήλθον ούν εκ της πόλεως και ήρχοντο πρός αυτόν.
Εν δε τω μεταξύ ηρώτων αυτόν οι μαθηταί λέγοντες· Ῥαββί, φάγε. Ο δε είπεν αυτοίς· Εγώ βρώσιν έχω φαγείν, ήν υμείς ουκ οίδατε. Έλεγον ούν οι μαθηταί πρός αλλήλους· Μή τις ήνεγκεν αυτώ φαγείν; Λέγει αυτοίς ο Ιησούς· Εμόν βρώμά εστιν ίνα ποιώ το θέλημα του πέμψαντός με και τελειώσω αυτού το έργον. Ουχ υμείς λέγετε ότι έτι τετράμηνός εστι και ο θερισμός έρχεται; Ιδού λέγω υμίν, επάρατε τους οφθαλμούς υμών και θεάσασθε τάς χώρας, ότι λευκαί εισι πρός θερισμόν ήδη. Και ο θερίζων μισθόν λαμβάνει και συνάγει καρπόν εις ζωήν αιώνιον, ίνα και ο σπείρων ομού χαίρη και ο θερίζων. Εν γαρ τούτω ο λόγος εστίν ο αληθινός, ότι άλλος εστίν ο σπείρων και άλλος ο θερίζων. Εγώ απέστειλα υμάς θερίζειν ό ουχ υμείς κεκοπιάκατε· άλλοι κεκοπιάκασι, και υμείς εις τον κόπον αυτών εισεληλύθατε. ᾿Εκ δε της πόλεως εκείνης πολλοί επίστευσαν εις αυτόν των Σαμαρειτών διά τον λόγον της γυναικός, μαρτυρούσης ότι είπέ μοι πάντα όσα εποίησα. Ως ούν ήλθον πρός αυτόν οι Σαμαρείται, ηρώτων αυτόν μείναι παρ᾽ αυτοίς· και έμεινεν εκεί δύο ημέρας. Και πολλώ πλείους επίστευσαν διά τον λόγον αυτού, τή τε γυναικί έλεγον ότι ουκέτι διά την σήν λαλιάν πιστεύομεν· αυτοί γαρ ακηκόαμεν, και οίδαμεν ότι ούτός εστιν αληθώς ο σωτήρ του κόσμου ο Χριστός.