Κυριακή Β΄ Νηστειών Γρηγορίου Αρχιεπ. Θεσσαλονίκης

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Κυριακή, 16 Μαρτίου 2025
Άγιοι και εορταί: Κυριακή Β΄ Νηστειών Γρηγορίου Αρχιεπ. Θεσσαλονίκης; Σαβίνος Μάρτυς; Οσίου Χριστοδούλου, κτήτορος της εν Πάτμω Ιεράς Μονής Ιωάννου του Θεολόγου; Αριστόβουλος εκ των 70; Ιουλιανού του Κίλικος; Ρωμανός ο Ιερομάρτυρας ο εν τω Παρίω
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)
Ανάγνωσις Ευαγγελίου Όρθρου: Κατά Λουκάν 24:12-35
Τω καιρώ εκείνω, ο Πέτρος αναστάς έδραμεν επί το μνημείον, και παρακύψας βλέπει τα οθόνια κείμενα μόνα, και απήλθε, πρός εαυτόν θαυμάζων το γεγονός. Και ιδού δύο εξ αυτών ήσαν πορευόμενοι εν αυτή τη ημέρα εις κώμην απέχουσαν σταδίους εξήκοντα από Ιερουσαλήμ, ή όνομα Εμμαούς, και αυτοί ωμίλουν πρός αλλήλους περί πάντων των συμβεβηκότων τούτων. Και εγένετο εν τω ομιλείν αυτούς και συζητείν, καί αυτός ο Ιησούς εγγίσας συνεπορεύετο αυτοίς· οι δε οφθαλμοί αυτών εκρατούντο του μή επιγνώναι αυτόν. Είπε δε πρός αυτούς· Τίνες οι λόγοι ούτοι ούς αντιβάλλετε πρός αλλήλους περιπατούντες, και εστέ σκυθρωποί; Αποκριθείς δε ο είς, ώ όνομα Κλεόπας, είπε πρός αυτόν· Σύ μόνος παροικείς εν Ιερουσαλήμ, και ουκ έγνως τα γενόμενα εν αυτή εν ταις ημέραις ταύταις; και είπεν αυτοίς· Ποία; Οι δε είπον αυτώ· Τα περί Ιησού του Ναζωραίου, ός εγένετο ανήρ προφήτης δυνατός εν έργω και λόγω εναντίον του Θεού και παντός του λαού· όπως τε παρέδωκαν αυτόν οι αρχιερείς και οι άρχοντες ημών εις κρίμα θανάτου, και εσταύρωσαν αυτόν· ημείς δε ηλπίζομεν ότι αυτός εστιν ο μέλλων λυτρούσθαι τον Ισραήλ. Αλλά γε ούν σύν πάσι τούτοις τρίτην ταύτην ημέραν άγει σήμερον, αφ’ ού ταύτα εγένετο. Αλλά και γυναίκές τινες εξ ημών εξέστησαν ημάς, γενόμεναι όρθριαι επί το μνημείον, και μή ευρούσαι το σώμα αυτού, ήλθον λέγουσαι και οπτασίαν αγγέλων εωρακέναι, οί λέγουσιν αυτόν ζήν. Και απήλθόν τινες των σύν ημίν επί το μνημείον, και εύρον ούτω καθώς και αι γυναίκες είπον· αυτόν δε ουκ είδον. Και αυτός είπε πρός αυτούς· Ώ ανόητοι και βραδείς τη καρδία του πιστεύειν επί πάσιν οίς ελάλησαν οι Προφήται. Ουχί ταύτα έδει παθείν τον Χριστόν και εισελθείν εις την δόξαν αυτού; Και αρξάμενος από Μωσέως και από πάντων των προφητών, διηρμήνευεν αυτοίς εν πάσαις ταις Γραφαίς τα περί εαυτού. Και ήγγισαν εις την κώμην ού επορεύοντο, και αυτός προσεποιείτο ποῤρωτέρω πορεύεσθαι. Και παρεβιάσαντο αυτόν, λέγοντες· Μείνον μεθ’ ημών, ότι πρός εσπέραν εστί και κέκλικεν η ημέρα. Και εισήλθε του μείναι σύν αυτοίς. Και εγένετο εν τω κατακλιθήναι αυτόν μετ’ αυτών, λαβών τον άρτον ευλόγησε, και κλάσας επεδίδου αυτοίς. Αυτών δε διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί, και επέγνωσαν αυτόν· και αυτός άφαντος εγένετο απ’ αυτών. Και είπον πρός αλλήλους· Ουχί η καρδία ημών καιομένη ήν εν ημίν, ως ελάλει ημίν εν τη οδώ, και ως διήνοιγεν ημίν τάς Γραφάς; Και αναστάντες αυτή τη ώρα, υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ, και εύρον συνηθροισμένους τους ένδεκα και τους σύν αυτοίς, λέγοντας, ότι ηγέρθη ο Κύριος όντως, και ώφθη Σίμωνι. Και αυτοί εξηγούντο τα εν τη οδώ, και ως εγνώσθη αυτοίς εν τη κλάσει του άρτου.
Ανάγνωσις Επιστολής: Εβρ. 1:10-14, 2:1-3
Κατʼ αρχάς, Κύριε, την γήν εθεμελίωσας, και έργα των χειρών σού εισιν οι ουρανοί· αυτοί απολούνται, σύ δε διαμένεις· και πάντες ως ιμάτιον παλαιωθήσονται, και ωσεί περιβόλαιον ελίξεις αυτούς, και αλλαγήσονται· σύ δε ο αυτός εί, και τα έτη σου ουκ εκλείψουσιν. Πρός τίνα δε των αγγέλων είρηκέν ποτε, Κάθου εκ δεξιών μου, έως άν θώ τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου; Ουχί πάντες εισίν λειτουργικά πνεύματα, εις διακονίαν αποστελλόμενα διά τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν; Διά τούτο δεί περισσοτέρως ημάς προσέχειν τοις ακουσθείσιν, μήποτε παραρρυώμεν. Ει γαρ ο διʼ αγγέλων λαληθείς λόγος εγένετο βέβαιος, και πάσα παράβασις και παρακοή έλαβεν ένδικον μισθαποδοσίαν, πώς ημείς εκφευξόμεθα τηλικαύτης αμελήσαντες σωτηρίας; Ήτις, αρχήν λαβούσα λαλείσθαι διά του κυρίου, υπό των ακουσάντων εις ημάς εβεβαιώθη.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Μάρκον 2:1-12
Τω καιρώ εκείνω, εισήλθεν ο Ιησούς εις εις Καπερναούμ δι᾿ ημερών και ηκούσθη ότι εις οίκόν εστι. καί ευθέως συνήχθησαν πολλοί, ώστε μηκέτι χωρείν μηδέ τα πρός την θύραν· και ελάλει αυτοίς τον λόγον. καί έρχονται πρός αυτόν παραλυτικόν φέροντες, αιρόμενον υπό τεσσάρων· καί μή δυνάμενοι προσεγγίσαι αυτώ διά τον όχλον, απεστέγασαν την στέγην όπου ήν, και εξορύξαντες χαλώσι τον κράβαττον, εφ᾿ ώ ο παραλυτικός κατέκειτο. ιδών δε ο ᾿Ιησούς την πίστιν αυτών λέγει τω παραλυτικώ· τέκνον, αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου. ήσαν δέ τινες των γραμματέων εκεί καθήμενοι και διαλογιζόμενοι εν ταις καρδίαις αυτών· τί ούτος ούτω λαλεί βλασφημίας; τίς δύναται αφιέναι αμαρτίας ει μή εις ο Θεός; καί ευθέως επιγνούς ο ᾿Ιησούς τω πνεύματι αυτού ότι ούτως αυτοί διαλογίζονται εν εαυτοίς, είπεν αυτοίς· τί ταύτα διαλογίζεσθε εν ταις καρδίαις υμών; τί εστιν ευκοπώτερον, ειπείν τω παραλυτικώ, αφέωνταί σου αι αμαρτίαι, ή ειπείν, έγειρε και άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει; ίνα δε ειδήτε ότι εξουσίαν έχει ο υιός του ανθρώπου αφιέναι επί της γής αμαρτίας – λέγει τω παραλυτικώ· σοί λέγω, έγειρε και άρον τον κράβαττόν σου και ύπαγε εις τον οίκόν σου. καί ηγέρθη ευθέως, και άρας τον κράβαττον εξήλθεν εναντίον πάντων, ώστε εξίστασθαι πάντας και δοξάζειν τον Θεόν λέγοντας ότι ουδέποτε ούτως είδομεν.