Ιερομάρτυρος Αθηνογένους, Επισκόπου Πηδαχθόης

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Ιερομάρτυρος Αθηνογένους, Επισκόπου Πηδαχθόης; Ιουλία Παρθενομάρτυς; 1.015 Μάρτυρες, οι εν Πισιδία;
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Επιστολής: Α’ Κορινθ. 2:9-16, 3:1-8
Αδελφοί, ά οφθαλμός ουκ είδεν, και ούς ουκ ήκουσεν, και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, ά ητοίμασεν ο θεός τοις αγαπώσιν αυτόν. Ημίν δε ο θεός απεκάλυψεν διά του πνεύματος αυτού· το γαρ πνεύμα πάντα ερευνά, και τα βάθη του θεού. Τις γαρ οίδεν ανθρώπων τα του ανθρώπου, ει μή το πνεύμα του ανθρώπου το εν αυτώ; Ούτως και τα του θεού ουδείς οίδεν, ει μή το πνεύμα του θεού. Ημείς δε ου το πνεύμα του κόσμου ελάβομεν, αλλά το πνεύμα το εκ του θεού, ίνα ειδώμεν τα υπό του θεού χαρισθέντα ημίν. Ά και λαλούμεν, ουκ εν διδακτοίς ανθρωπίνης σοφίας λόγοις, αλλʼ εν διδακτοίς πνεύματος αγίου, πνευματικοίς πνευματικά συγκρίνοντες. Ψυχικός δε άνθρωπος ου δέχεται τα του πνεύματος του θεού· μωρία γαρ αυτώ εστιν, και ου δύναται γνώναι, ότι πνευματικώς ανακρίνεται. Ο δε πνευματικός ανακρίνει μέν πάντα, αυτός δε υπʼ ουδενός ανακρίνεται. Τις γαρ έγνω νούν κυρίου, ός συμβιβάσει αυτόν; Ημείς δε νούν Χριστού έχομεν. Και εγώ, αδελφοί, ουκ ηδυνήθην υμίν λαλήσαι ως πνευματικοίς, αλλʼ ως σαρκικοίς, ως νηπίοις εν Χριστώ. Γάλα υμάς επότισα, και ου βρώμα· ούπω γαρ εδύνασθε, αλλʼ ούτε έτι νύν δύνασθε· έτι γαρ σαρκικοί εστε· όπου γαρ εν υμίν ζήλος και έρις και διχοστασίαι, ουχί σαρκικοί εστε, και κατά άνθρωπον περιπατείτε; Όταν γαρ λέγη τις, Εγώ μέν ειμι Παύλου, έτερος δέ, Εγώ Απολλώ, ουχί σαρκικοί εστε; Τις ούν εστιν Παύλος, τις δε Απολλώς, αλλʼ ή διάκονοι διʼ ών επιστεύσατε, και εκάστω ως ο κύριος έδωκεν; Εγώ εφύτευσα, Απολλώς επότισεν, αλλʼ ο θεός ηύξανεν. Ώστε ούτε ο φυτεύων εστίν τι, ούτε ο ποτίζων, αλλʼ ο αυξάνων θεός. Ο φυτεύων δε και ο ποτίζων έν εισιν· έκαστος δε τον ίδιον μισθόν λήψεται κατά τον ίδιον κόπον.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 13:31-36
Είπεν ο Κύριος την παραβολήν ταύτην· ῾Ομοία εστίν η βασιλεία των ουρανών κόκκω σινάπεως, όν λαβών άνθρωπος έσπειρεν εν τω αγρώ αυτού· ό μικρότερον μέν εστι πάντων των σπερμάτων, όταν δε αυξηθή, μείζον πάντων των λαχάνων εστί και γίνεται δένδρον, ώστε ελθείν τα πετεινά του ουρανού και κατασκηνούν εν τοις κλάδοις αυτού. ῎Αλλην παραβολήν ελάλησεν αυτοίς· ομοία εστίν η βασιλεία των ουρανών ζύμη, ήν λαβούσα γυνή ενέκρυψεν εις αλεύρου σάτα τρία, έως ού εζυμώθη όλον. Ταύτα πάντα ελάλησεν ο ᾿Ιησούς εν παραβολαίς τοις όχλοις, και χωρίς παραβολής ουδέν ελάλει αυτοίς, όπως πληρωθή το ρηθέν διά του προφήτου λέγοντος· ανοίξω εν παραβολαίς το στόμα μου, ερεύξομαι κεκρυμμένα από καταβολής κόσμου. Τότε αφείς τους όχλους ήλθεν εις την οικίαν ο Ιησούς.