Θεόδωρος ο Ηγιασμένος

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Παρασκευή, 16 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Θεόδωρος ο Ηγιασμένος; Πέτρος, ο εν Βλαχέρναις; Νικολάου Α΄ του Μυστικού, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως; Νεομάρτυρος Νικολάου Μετσοβίτου; Αλέξανδρος, Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων; Βρενδανός ο Αναχωρητής
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 10:44-48, 11:1-10
Εν ταις ημεραίς εκείναις, λαλούντος του Πέτρου τα ρήματα ταύτα, επέπεσεν το πνεύμα το άγιον επί πάντας τους ακούοντας τον λόγον. Και εξέστησαν οι εκ περιτομής πιστοί, όσοι συνήλθον τω Πέτρω, ότι και επί τα έθνη η δωρεά του αγίου πνεύματος εκκέχυται. Ήκουον γαρ αυτών λαλούντων γλώσσαις, και μεγαλυνόντων τον θεόν. Τότε απεκρίθη ο Πέτρος, Μήτι το ύδωρ κωλύσαιN δύναταί τις, του μή βαπτισθήναι τούτους, οίτινες το πνεύμα το άγιον έλαβον καθώς και ημείς; Προσέταξέν τε αυτούς βαπτισθήναι εν τω ονόματι του κυρίου. Τότε ηρώτησαν αυτόν επιμείναι ημέρας τινάς. Ήκουσαν δε οι απόστολοι και οι αδελφοί οι όντες κατά την Ιουδαίαν ότι και τα έθνη εδέξαντο τον λόγον του θεού. Και ότε ανέβη Πέτρος εις Ιεροσόλυμα, διεκρίνοντο πρός αυτόν οι εκ περιτομής, λέγοντες ότι Πρός άνδρας ακροβυστίαν έχοντας εισήλθες, και συνέφαγες αυτοίς. Αρξάμενος δε ο Πέτρος εξετίθετο αυτοίς καθεξής λέγων, Εγώ ήμην εν πόλει Ιόππη προσευχόμενος, και είδον εν εκστάσει όραμα, καταβαίνον σκεύός τι, ως οθόνην μεγάλην τέσσαρσιν αρχαίς καθιεμένην εκ του ουρανού, και ήλθεν άχρι εμού· εις ήν ατενίσας κατενόουν, και είδον τα τετράποδα της γής και τα θηρία και τα ερπετά και τα πετεινά του ουρανού. Ήκουσα δε φωνής λεγούσης μοι, Αναστάς, Πέτρε, θύσον και φάγε. Είπον δέ, Μηδαμώς, κύριε· ότι πάν κοινόν ή ακάθαρτον ουδέποτε εισήλθεν εις το στόμα μου. Απεκρίθη δε μοι φωνή εκ δευτέρου εκ του ουρανού, Ά ο θεός εκαθάρισεν, σύ μή κοίνου. Τούτο δε εγένετο επί τρίς, και πάλιν ανεσπάσθη άπαντα εις τον ουρανόν.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 8:21-30
Είπεν ο Κύριος πρός τους εληλυθότας πρός αυτόν Ιουδαίους· Εγώ υπάγω και ζητήσετέ με, και εν τη αμαρτία υμών αποθανείσθε· όπου εγώ υπάγω, υμείς ου δύνασθε ελθείν. Έλεγον ούν οι Ιουδαίοι· Μήτι αποκτενεί εαυτόν, ότι λέγει, όπου εγώ υπάγω, υμείς ου δύνασθε ελθείν; Και είπεν αυτοίς· Υμείς εκ των κάτω εστέ, εγώ εκ των άνω ειμί· υμείς εκ του κόσμου τούτου εστέ, εγώ ουκ ειμί εκ του κόσμου τούτου. Είπον ούν υμίν ότι αποθανείσθε εν ταις αμαρτίαις υμών· εάν γαρ μή πιστεύσητε ότι εγώ ειμι, αποθανείσθε εν ταις αμαρτίαις υμών. Έλεγον ούν αυτώ· Σύ τις εί; Και είπεν αυτοίς ο ᾿Ιησούς· Την αρχήν ό τι και λαλώ υμίν. Πολλά έχω περί υμών λαλείν και κρίνειν· αλλ᾽ ο πέμψας με αληθής εστι, καγώ ά ήκουσα παρ᾽ αυτού, ταύτα λέγω εις τον κόσμον. Ουκ έγνωσαν ότι τον πατέρα αυτοίς έλεγεν. Είπεν ούν αυτοίς ο Ιησούς· Όταν υψώσητε τον Υιόν του ανθρώπου, τότε γνώσεσθε ότι εγώ ειμι, και απ᾽ εμαυτού ποιώ ουδέν, αλλά καθώς εδίδαξέ με ο Πατήρ μου, ταύτα λαλώ. Και ο πέμψας με μετ᾽ εμού εστιν· ουκ αφήκέ με μόνον ο Πατήρ, ότι εγώ τα αρεστά αυτώ ποιώ πάντοτε. Ταύτα αυτού λαλούντος πολλοί επίστευσαν εις αυτόν.