Γεώργιος ο εν Μαλεώ

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Παρασκευή, 4 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Γεώργιος ο εν Μαλεώ; Πλάτων, της Στουδίου; Θεωνάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, κτήτορος και ανακαινιστού η εν Χαλκιδική Ιεράς Μονής της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας; Νικήτα ιερομάρτυρος του εν Σέρραις αθλήσαντος; Θεόδουλος και Αγαθόπους οι εν Θεσσαλονίκη; Όσιος Ζωσιμάς
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 45:11-17
Ότι ούτω λέγει Κύριος ο Θεός ο άγιος ᾿Ισραήλ ο ποιήσας τα επερχόμενα· ερωτήσατέ με περί των υιών μου και περί των θυγατέρων μου και περί των έργων των χειρών μου εντείλασθέ μοι. εγώ εποίησα γήν και άνθρωπον επ᾿ αυτής, εγώ τη χειρί μου εστερέωσα τον ουρανόν, εγώ πάσι τοις άστροις ενετειλάμην. εγώ ήγειρα αυτόν μετά δικαιοσύνης βασιλέα, και πάσαι αι οδοί αυτού ευθείαι. ούτος οικοδομήσει την πόλιν μου και την αιχμαλωσίαν του λαού μου επιστρέψει ου μετά λύτρων, ουδέ μετά δώρων, είπε Κύριος σαβαώθ. Ούτω λέγει Κύριος σαβαώθ· εκοπίασεν Αίγυπτος και εμπορία Αιθιόπων, και οι Σεβωείμ άνδρες υψηλοί επί σέ διαβήσονται και σοί έσονται δούλοι και οπίσω σου ακολουθήσουσι δεδεμένοι χειροπέδαις και διαβήσονται πρός σε, και προσκυνήσουσί σοι και εν σοί προσεύξονται, ότι εν σοί ο Θεός εστι και ουκ εστι Θεός πλήν σού· σύ γαρ ει Θεός, και ουκ ᾔδειμεν, ο Θεός του ᾿Ισραήλ σωτήρ. αισχυνθήσονται και εντραπήσονται πάντες οι αντικείμενοι αυτώ και πορεύσονται εν αισχύνη. εγκαινίζεσθε πρός με, νήσοι. ᾿Ισραήλ σώζεται υπό Κυρίου σωτηρίαν αιώνιον· ουκ αισχυνθήσονται ουδέ μή εντραπώσιν έως του αιώνος έτι.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 22:1-18
Και εγένετο μετά τα ρήματα ταύτα ο Θεός επείρασε τον ῾Αβραάμ και είπεν αυτώ· ῾Αβραάμ, ῾Αβραάμ. ο δε είπεν· ιδού εγώ. και είπε· λαβέ τον υιόν σου τον αγαπητόν, όν ηγάπησας, τον ᾿Ισαάκ, και πορεύθητι εις την γήν την υψηλήν και ανένεγκον αυτόν εκεί εις ολοκάρπωσιν εφ᾿ έν των ορέων, ών άν σοι είπω. αναστάς δε ῾Αβραάμ το πρωΐ επέσαξε την όνον αυτού· παρέλαβε δε μεθ᾿ εαυτού δύο παίδας και ᾿Ισαάκ τον υιόν αυτού και σχίσας ξύλα εις ολοκάρπωσιν, αναστάς επορεύθη και ήλθεν επί τον τόπον, όν είπεν αυτώ ο Θεός, τη ημέρα τη τρίτη. και αναβλέψας ῾Αβραάμ τοις οφθαλμοίς αυτού, είδε τον τόπον μακρόθεν. και είπεν ῾Αβραάμ τοις παισίν αυτού· καθίσατε αυτού μετά της όνου, εγώ δε και το παιδάριον διελευσόμεθα έως ώδε και προσκυνήσαντες αναστρέψομεν πρός υμάς. έλαβε δε ῾Αβραάμ τα ξύλα της ολοκαρπώσεως και επέθηκεν ᾿Ισαάκ τω υιώ αυτού· έλαβε δε μετά χείρας και το πύρ και την μάχαιραν, και επορεύθησαν οι δύο άμα. είπε δε ᾿Ισαάκ πρός ῾Αβραάμ τον πατέρα αυτού· πάτερ. ο δε είπε· τί εστι, τέκνον; είπε δέ· ιδού το πύρ και τα ξύλα· πού εστι το πρόβατον το εις ολοκάρπωσιν; είπε δε ῾Αβραάμ· ο Θεός όψεται εαυτώ πρόβατον εις ολοκάρπωσιν, τέκνον. πορευθέντες δε αμφότεροι άμα, ήλθον επί τον τόπον, όν είπεν αυτώ ο Θεός.
και ᾠκοδόμησεν εκεί ῾Αβραάμ το θυσιαστήριον και επέθηκε τα ξύλα, και συμποδίσας ᾿Ισαάκ τον υιόν αυτού, επέθηκεν αυτόν επί το θυσιαστήριον επάνω των ξύλων. και εξέτεινεν ῾Αβραάμ την χείρα αυτού λαβείν την μάχαιραν σφάξαι τον υιόν αυτού. και εκάλεσεν αυτόν άγγελος Κυρίου εκ του ουρανού και είπεν· ῾Αβραάμ, ῾Αβραάμ. ο δε είπεν· ιδού εγώ. και είπε· μή επιβάλης την χείρά σου επί το παιδάριον μηδέ ποιήσης αυτώ μηδέν· νύν γαρ έγνων, ότι φοβή σύ τον Θεόν και ουκ εφείσω του υιού σου του αγαπητού δι᾿ εμέ. και αναβλέψας ῾Αβραάμ τοις οφθαλμοίς αυτού είδε, και ιδού κριός εις κατεχόμενος εν φυτώ Σαβέκ των κεράτων· και επορεύθη ῾Αβραάμ και έλαβε τον κριόν και ανήνεγκεν αυτόν εις ολοκάρπωσιν αντί ᾿Ισαάκ του υιού αυτού. και εκάλεσεν ῾Αβραάμ το όνομα του τόπου εκείνου, Κύριος είδεν, ίνα είπωσι σήμερον, εν τω όρει Κύριος ώφθη. και εκάλεσεν άγγελος Κυρίου τον ῾Αβραάμ δεύτερον εκ του ουρανού, λέγων· κατ᾿ εμαυτού ώμοσα, λέγει Κύριος, ού είνεκεν εποίησας το ρήμα τούτο, και ουκ εφείσω του υιού σου του αγαπητού δι᾿ εμέ, ή μήν ευλογών ευλογήσω σε, και πληθύνων πληθυνώ το σπέρμα σου, ως τους αστέρας του ουρανού και ως την άμμον την παρά το χείλος της θαλάσσης, και κληρονομήσει το σπέρμα σου τάς πόλεις των υπεναντίων· και ενευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα έθνη της γής, ανθ᾿ ών υπήκουσας της εμής φωνής.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 17:17-18:5
εις πάντα καιρόν φίλος υπαρχέτω σοι, αδελφοί δε εν ανάγκαις χρήσιμοι έστωσαν· τούτου γαρ χάριν γεννώνται. ανήρ άφρων επικροτεί και επιχαίρει εαυτώ, ως και ο εγγυώμενος εγγύη των εαυτού φίλων. φιλαμαρτήμων χαίρει μάχαις, . ο δε σκληροκάρδιος ου συναντά αγαθοίς. ανήρ ευμετάβολος γλώσση εμπεσείται εις κακά, καρδία δε άφρονος οδύνη τω κεκτημένω αυτήν. ουκ ευφραίνεται πατήρ επί υιώ απαιδεύτω, υιός δε φρόνιμος ευφραίνει μητέρα αυτού. καρδία ευφραινομένη ευεκτείν ποιεί, ανδρός δε λυπηρού ξηραίνεται τα οστά. λαμβάνοντος δώρα αδίκως εν κόλποις ου κατευοδούνται οδοί, ασεβής δε εκκλίνει οδούς δικαιοσύνης. πρόσωπον συνετόν ανδρός σοφού, οι δε οφθαλμοί του άφρονος επ᾿ άκρα γής. οργή πατρί υιός άφρων και οδύνη τη τεκούση αυτόν. ζημιούν άνδρα δίκαιον ου καλόν, ουδέ όσιον επιβουλεύειν δυνάσταις δικαίοις. ός φείδεται ρήμα προέσθαι σκληρόν, επιγνώμων, μακρόθυμος δε ανήρ φρόνιμος. ανοήτω επερωτήσαντι σοφίαν σοφία λογισθήσεται, ενεόν δέ τις εαυτόν ποιήσας δόξει φρόνιμος είναι.
Προφάσεις ζητεί ανήρ βουλόμενος χωρίζεσθαι από φίλων, εν παντί δε καιρώ επονείδιστος έσται. ου χρείαν έχει σοφίας ενδεής φρενών, μάλλον γαρ άγεται αφροσύνη. όταν έλθη ασεβής εις βάθος κακών, καταφρονεί, επέρχεται δε αυτώ ατιμία και όνειδος. ύδωρ βαθύ λόγος εν καρδία ανδρός, ποταμός δε αναπηδύει και πηγή ζωής. θαυμάσαι πρόσωπον ασεβούς ου καλόν, ουδέ όσιον εκκλίνειν το δίκαιον εν κρίσει.