Απόστολοι Πέτρος και Παύλος

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Κυριακή, 29 Ιουνίου 2025
Άγιοι και εορταί: Απόστολοι Πέτρος και Παύλος
Ανάγνωσις Ευαγγελίου Όρθρου: Κατά Μάρκον 16:9-20
Αναστάς ο Ιησούς πρωῒ πρώτη Σαββάτου εφάνη πρώτον Μαρία τη Μαγδαληνή, αφ’ ής εκβεβλήκει επτά δαιμόνια. Εκείνη πορευθείσα απήγγειλε τοις μετ’ αυτού γενομένοις, πενθούσι και κλαίουσι. Κᾀκείνοι ακούσαντες ότι ζή και εθεάθη υπ’ αυτής ηπίστησαν. Μετά δε ταύτα δυσίν εξ αυτών περιπατούσιν εφανερώθη εν ετέρα μορφή, πορευομένοις, εις αγρόν. Κᾀκείνοι απελθόντες απήγγειλαν τοις λοιποίς, ουδέ εκείνοις επίστευσαν. Ύστερον, ανακειμένοις αυτοίς τοις ένδεκα εφανερώθη, και ωνείδισε την απιστίαν αυτών και σκληροκαρδίαν, ότι τοις θεασαμένοις αυτόν εγηγερμένον, ουκ επίστευσαν. Και είπεν αυτοίς· Πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα, κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει. Ο πιστεύσας και βαπτισθείς, σωθήσεται, ο δε απιστήσας, κατακριθήσεται. Σημεία δε τοις πιστεύσασι ταύτα παρακολουθήσει. Εν τω ονόματί μου δαιμόνια εκβαλούσι, γλώσσαις λαλήσουσι καιναίς, όφεις αρούσι, κάν θανάσιμόν τι πίωσιν, ου μή αυτούς βλάψει, επί αῤρώστους χείρας επιθήσουσι, και καλώς έξουσιν. Ο μέν ούν Κύριος, μετά το λαλήσαι αυτοίς, ανελήφθη εις τον ουρανόν, και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. Εκείνοι δε εξελθόντες, εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος, και τον λόγον βεβαιούντος, διά των επακολουθούντων σημείων. Αμήν.
Ανάγνωσις Επιστολής: Β’ Κορινθ. 11:21-33, 12:1-9
Αδελφοί, εν ώ δʼ άν τις τολμά – εν αφροσύνη λέγω – τολμώ καγώ. Εβραίοί εισιν; καγώ· Ισραηλίταί εισιν; καγώ· σπέρμα Αβραάμ εισιν; καγώ· διάκονοι Χριστού εισιν; – παραφρονών λαλώ – υπέρ εγώ· εν κόποις περισσοτέρως, εν πληγαίς υπερβαλλόντως, εν φυλακαίς περισσοτέρως, εν θανάτοις πολλάκις, υπό Ιουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρά μίαν έλαβον. Τρίς εραβδίσθην, άπαξ ελιθάσθην, τρίς εναυάγησα, νυχθήμερον εν τω βυθώ πεποίηκα· οδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμών, κινδύνοις ληστών, κινδύνοις εκ γένους, κινδύνοις εξ εθνών, κινδύνοις εν πόλει, κινδύνοις εν ερημία, κινδύνοις εν θαλάσση, κινδύνοις εν ψευδαδέλφοις· εν κόπω και μόχθω, εν αγρυπνίαις πολλάκις, εν λιμώ και δίψει, εν νηστείαις πολλάκις, εν ψύχει και γυμνότητι. Χωρίς των παρεκτός, η επισύστασίς μου η καθʼ ημέραν, η μέριμνα πασών των εκκλησιών. Τις ασθενεί, και ουκ ασθενώ; Τις σκανδαλίζεται, και ουκ εγώ πυρούμαι; Ει καυχάσθαι δεί, τα της ασθενείας μου καυχήσομαι. Ο θεός και πατήρ του κυρίου Ιησού Χριστού οίδεν, ο ών ευλογητός εις τους αιώνας, ότι ου ψεύδομαι. Εν Δαμασκώ ο εθνάρχης Αρέτα του βασιλέως εφρούρει την Δαμασκηνών πόλιν, πιάσαι με θέλων· και διά θυρίδος εν σαργάνη εχαλάσθην διά του τείχους και εξέφυγον τάς χείρας αυτού. Καυχάσθαι δή ου συμφέρει μοι· ελεύσομαι γαρ εις οπτασίας και αποκαλύψεις κυρίου. Οίδα άνθρωπον εν Χριστώ πρό ετών δεκατεσσάρων – είτε εν σώματι ουκ οίδα· είτε εκτός του σώματος ουκ οίδα· ο θεός οίδεν – αρπαγέντα τον τοιούτον έως τρίτου ουρανού. Και οίδα τον τοιούτον άνθρωπον – είτε εν σώματι, είτε εκτός του σώματος, ουκ οίδα· ο θεός οίδεν – ότι ηρπάγη εις τον παράδεισον, και ήκουσεν άρρητα ρήματα, ά ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι. Υπέρ του τοιούτου καυχήσομαι· υπέρ δε εμαυτού ου καυχήσομαι, ει μή εν ταις ασθενείαις μου· εάν γαρ θελήσω καυχήσασθαι, ουκ έσομαι άφρων· αλήθειαν γαρ ερώ· φείδομαι δέ, μή τις εις εμέ λογίσηται υπέρ ό βλέπει με, ή ακούει τι εξ εμού. Και τη υπερβολή των αποκαλύψεων ίνα μή υπεραίρωμαι, εδόθη μοι σκόλοψ τη σαρκί, άγγελος Σατάν, ίνα με κολαφίζη, ίνα μή υπεραίρωμαι. Υπέρ τούτου τρίς τον κύριον παρεκάλεσα ίνα αποστή απʼ εμού. Και είρηκέν μοι, Αρκεί σοι η χάρις μου· η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται. Ήδιστα ούν μάλλον καυχήσομαι εν ταις ασθενείαις μου, ίνα επισκηνώση επʼ εμέ η δύναμις του Χριστού.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 16:13-19
Τω καιρώ εκείνω, ελθών δε ο ᾿Ιησούς εις τα μέρη Καισαρείας της Φιλίππου ηρώτα τους μαθητάς αυτού λέγων· τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι τον υιόν του ανθρώπου; οι δε είπον· οι μέν ᾿Ιωάννην τον βαπτιστήν, άλλοι δε ᾿Ηλίαν, έτεροι δε ῾Ιερεμίαν ή ένα των προφητών. λέγει αυτοίς· υμείς δε τίνα με λέγετε είναι; αποκριθείς δε Σίμων Πέτρος είπε· σύ ει ο Χριστός ο υιός του Θεού του ζώντος. καί αποκριθείς ο ᾿Ιησούς είπεν αυτώ· μακάριος εί, Σίμων Βαριωνά, ότι σάρξ και αίμα ουκ απεκάλυψέ σοι, αλλ᾿ ο πατήρ μου ο εν τοις ουρανοίς. καγώ δέ σοι λέγω ότι σύ ει Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι ᾅδου ου κατισχύσουσιν αυτής. καί δώσω σοι τάς κλείς της βασιλείας των ουρανών, και ό εάν δήσης επί της γής, έσται δεδεμένον εν τοις ουρανοίς, και ό εάν λύσης επί της γής, έσται λελυμένον εν τοις ουρανοίς. τότε διεστείλατο τοις μαθηταίς αυτού ίνα μηδενί είπωσιν ότι αυτός εστιν ᾿Ιησούς ο Χριστός.