Απόδοσις της εορτής του Προδρόμου

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2025
Άγιοι και εορταί: Απόδοσις της εορτής του Προδρόμου; Οσία Φευρωνία, Μάρτυς; Μεθόδιος ο εν Νηβρύτω; Προκόπιος ο Νέος; Διονήσιος και Δομέτιος; Ορέντιος, Φαρμάκιος, Έρως, Φίρμος, Φιρμίνος, Κυριακός και Λογγίνος οι Μάρτυρες
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Επιστολής: Ρωμ. 8:2-13
Αδελφοί, ο νόμος του πνεύματος της ζωής εν Χριστώ Ιησού ηλευθέρωσέν με από του νόμου της αμαρτίας και του θανάτου. Το γαρ αδύνατον του νόμου, εν ώ ησθένει διά της σαρκός, ο θεός τον εαυτού υιόν πέμψας εν ομοιώματι σαρκός αμαρτίας και περί αμαρτίας κατέκρινεν την αμαρτίαν εν τη σαρκί· ίνα το δικαίωμα του νόμου πληρωθή εν ημίν, τοις μή κατά σάρκα περιπατούσιν, αλλά κατά πνεύμα. Οι γαρ κατά σάρκα όντες τα της σαρκός φρονούσιν· οι δε κατά πνεύμα τα του πνεύματος. Το γαρ φρόνημα της σαρκός θάνατος· το δε φρόνημα του πνεύματος ζωή και ειρήνη· διότι το φρόνημα της σαρκός έχθρα εις θεόν, τω γαρ νόμω του θεού ουχ υποτάσσεται, ουδέ γαρ δύναται· οι δε εν σαρκί όντες θεώ αρέσαι ου δύνανται. Υμείς δε ουκ εστέ εν σαρκί, αλλʼ εν πνεύματι, είπερ πνεύμα θεού οικεί εν υμίν. Ει δε τις πνεύμα Χριστού ουκ έχει, ούτος ουκ έστιν αυτού. Ει δε Χριστός εν υμίν, το μέν σώμα νεκρόν διά αμαρτίαν, το δε πνεύμα ζωή διά δικαιοσύνην. Ει δε το πνεύμα του εγείραντος Ιησούν εκ νεκρών οικεί εν υμίν, ο εγείρας τον Χριστόν εκ νεκρών ζωοποιήσει και τα θνητά σώματα υμών, διά το ενοικούν αυτού πνεύμα εν υμίν. Άρα ούν, αδελφοί, οφειλέται εσμέν, ου τη σαρκί, του κατά σάρκα ζήν· ει γαρ κατά σάρκα ζήτε, μέλλετε αποθνῄσκειν· ει δε πνεύματι τάς πράξεις του σώματος θανατούτε, ζήσεσθε.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 10:16-22
Είπεν ο Κυριος τοις εαυτού μαθηταίς· ᾿Ιδού εγώ αποστέλλω υμάς ως πρόβατα εν μέσω λύκων· γίνεσθε ούν φρόνιμοι ως οι όφεις και ακέραιοι ως αι περιστεραί. Προσέχετε δε από των ανθρώπων· παραδώσουσι γαρ υμάς εις συνέδρια και εν ταις συναγωγαίς αυτών μαστιγώσουσιν υμάς· καί επί ηγεμόνας δε και βασιλείς αχθήσεσθε ένεκεν εμού εις μαρτύριον αυτοίς και τοις έθνεσιν. όταν δε παραδώσουσιν υμάς, μή μεριμνήσητε πώς ή τί λαλήσετε· δοθήσεται γαρ υμίν εν εκείνη τη ώρα τί λαλήσετε. ου γαρ υμείς εστε οι λαλούντες, αλλά το Πνεύμα του πατρός υμών το λαλούν εν υμίν. Παραδώσει δε αδελφός αδελφόν εις θάνατον και πατήρ τέκνον, και επαναστήσονται τέκνα επί γονείς και θανατώσουσιν αυτούς· καί έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων διά το όνομά μου· ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται.