Ανακομιδή Λειψάνου Στεφάνου

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Σάββατο, 2 Αυγούστου 2025
Άγιοι και εορταί: Ανακομιδή Λειψάνου Στεφάνου; Νεομάρτυς Θεόδωρος ο εν Δαρδανελλίοις; Αγίου Μάρτυρος Φωκά; Πλέγκμουντ Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 6:8-15, 7:1-5, 47-60
Εν ταις ημεραίς εκείναις, Στέφανος δε πλήρης πίστεως και δυνάμεως εποίει τέρατα και σημεία μεγάλα εν τω λαώ. Ανέστησαν δε τινες των εκ της συναγωγής της λεγομένης Λιβερτίνων, και Κυρηναίων, και Αλεξανδρέων, και των από Κιλικίας και Ασίας, συζητούντες τω Στεφάνω. Και ουκ ίσχυον αντιστήναι τη σοφία και τω πνεύματι ώ ελάλει. Τότε υπέβαλον άνδρας λέγοντας ότι Ακηκόαμεν αυτού λαλούντος ρήματα βλάσφημα εις Μωϋσήν και τον θεόν. Συνεκίνησάν τε τον λαόν και τους πρεσβυτέρους και τους γραμματείς, και επιστάντες συνήρπασαν αυτόν, και ήγαγον εις το συνέδριον, έστησάν τε μάρτυρας ψευδείς λέγοντας, Ο άνθρωπος ούτος ου παύεται ρήματα βλάσφημα λαλών κατά του τόπου του αγίου και του νόμου· ακηκόαμεν γαρ αυτού λέγοντος ότι Ιησούς ο Ναζωραίος ούτος καταλύσει τον τόπον τούτον, και αλλάξει τα έθη ά παρέδωκεν ημίν Μωϋσής. Και ατενίσαντες εις αυτόν άπαντες οι καθεζόμενοι εν τω συνεδρίω, είδον το πρόσωπον αυτού ωσεί πρόσωπον αγγέλου. Είπεν δε ο αρχιερεύς, Ει άρα ταύτα ούτως έχει; Ο δε έφη, Άνδρες αδελφοί και πατέρες, ακούσατε. Ο θεός της δόξης ώφθη τω πατρί ημών Αβραάμ όντι εν τη Μεσοποταμία, πρίν ή κατοικήσαι αυτόν εν Χαρράν, και είπεν πρός αυτόν, Έξελθε εκ της γής σου και εκ της συγγενείας σου, και δεύρο εις γήν ήν άν σοι δείξω. Τότε εξελθών εκ γής Χαλδαίων κατῴκησεν εν Χαρράν· κακείθεν, μετά το αποθανείν τον πατέρα αυτού, μετῴκισεν αυτόν εις την γήν ταύτην εις ήν υμείς νύν κατοικείτε· και ουκ έδωκεν αυτώ κληρονομίαν εν αυτή, ουδέ βήμα ποδός· Σολομών δε ᾠκοδόμησεν αυτώ οίκον. Αλλʼ ουχ ο ύψιστος εν χειροποιήτοις ναοίς κατοικεί, καθώς ο προφήτης λέγει, Ο ουρανός μοι θρόνος, η δε γή υποπόδιον των ποδών μου· ποίον οίκον οικοδομήσετέ μοι; λέγει κύριος· ή τις τόπος της καταπαύσεώς μου; Ουχί η χείρ μου εποίησεν ταύτα πάντα;
Σκληροτράχηλοι και απερίτμητοι τη καρδία και τοις ωσίν, υμείς αεί τω πνεύματι τω αγίω αντιπίπτετε· ως οι πατέρες υμών, και υμείς. Τίνα των προφητών ουκ εδίωξαν οι πατέρες υμών; Και απέκτειναν τους προκαταγγείλαντας περί της ελεύσεως του δικαίου, ού νύν υμείς προδόται και φονείς γεγένησθε· οίτινες ελάβετε τον νόμον εις διαταγάς αγγέλων, και ουκ εφυλάξατε. Ακούοντες δε ταύτα, διεπρίοντο ταις καρδίαις αυτών, και έβρυχον τους οδόντας επʼ αυτόν. Υπάρχων δε πλήρης πνεύματος αγίου, ατενίσας εις τον ουρανόν, είδεν δόξαν θεού, και Ιησούν εστώτα εκ δεξιών του θεού, και είπεν, Ιδού, θεωρώ τους ουρανούς ανεωγμένους, και τον υιόν του ανθρώπου εκ δεξιών εστώτα του θεού. Κράξαντες δε φωνή μεγάλη, συνέσχον τα ώτα αυτών, και ώρμησαν ομοθυμαδόν επʼ αυτόν· και εκβαλόντες έξω της πόλεως, ελιθοβόλουν· και οι μάρτυρες απέθεντο τα ιμάτια παρά τους πόδας νεανίου καλουμένου Σαύλου. Και ελιθοβόλουν τον Στέφανον, επικαλούμενον και λέγοντα, Κύριε Ιησού, δέξαι το πνεύμά μου. Θείς δε τα γόνατα, έκραξεν φωνή μεγάλη, Κύριε, μή στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην. Και τούτο ειπών εκοιμήθη.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Μάρκον 12:1-12
Είπεν ο Κύριος την παραβολαίς λέγειν· αμπελώνα εφύτευσεν άνθρωπος και περιέθηκε φραγμόν και ώρυξεν υπολήνιον και ᾠκοδόμησε πύργον, και εξέδοτο αυτόν γεωργοίς και απεδήμησε. και απέστειλε πρός τους γεωργούς τω καιρώ δούλον, ίνα παρά των γεωργών λάβη από του καρπού του αμπελώνος. και λαβόντες αυτόν έδειραν και απέστειλαν κενόν. και πάλιν απέστειλε πρός αυτούς άλλον δούλον· κακείνον λιθοβολήσαντες εκεφαλαίωσαν και απέστειλαν ητιμωμένον. και πάλιν άλλον απέστειλε· κακείνον απέκτειναν, και πολλούς άλλους, ούς μέν δέροντες, ούς δε αποκτέννοντες. έτι ούν ένα υιόν έχων, αγαπητόν αυτού, απέστειλε και αυτόν έσχατον πρός αυτούς λέγων ότι εντραπήσονται τον υιόν μου. εκείνοι δε οι γεωργοί, θεασάμενοι αυτόν ερχόμενον, πρός εαυτούς είπον ότι ούτός εστιν ο κληρονόμος· δεύτε αποκτείνωμεν αυτόν, και ημών έσται η κληρονομία. και λαβόντες απέκτειναν αυτόν και εξέβαλον αυτόν έξω του αμπελώνος. τί ούν ποιήσει ο κύριος του αμπελώνος; ελεύσεται και απολέσει τους γεωργούς τούτους, και δώσει τον αμπελώνα άλλοις. ουδέ την γραφήν ταύτην ανέγνωτε, λίθον όν απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες,ούτος εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας· παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και έστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών; Και εζήτουν αυτόν κρατήσαι, και εφοβήθησαν τον όχλον· έγνωσαν γαρ ότι πρός αυτούς την παραβολήν είπε. και αφέντες αυτόν απήλθον.