Αλέξιος ο Άνθρωπος του Θεού

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2025
Άγιοι και εορταί: Αλέξιος ο Άνθρωπος του Θεού; Οσιομάρτυρος Παύλος; Πατρίκιου επισκόπου Αρμαχίας και Φωτίστου της Ιρλανδίας του Θαυματουργού; Μαρίνος Μάρτυς; Όσιος Θεοστήρικτος, Ομολογητής
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 8:13-9:7
Κύριον αυτόν αγιάσατε, και αυτός έσται σου φόβος. και εάν επ᾿ αυτώ πεποιθώς ής, έσται σοι εις αγίασμα και ουχ ως λίθου προσκόμματι συναντήσεσθε αυτώ, ουδέ ως πέτρας πτώματι· οι δε οίκοι ᾿Ιακώβ εν παγίδι, και εν κοιλάσματι εγκαθήμενοι εν ῾Ιερουσαλήμ. διά τούτο αδυνατήσουσιν εν αυτοίς πολλοί και πεσούνται και συντριβήσονται, και εγγιούσι και αλώσονται άνθρωποι εν ασφαλεία.
Τότε φανεροί έσονται οι σφραγιζόμενοι τον νόμον του μή μαθείν. και ερεί· μενώ τον Θεόν τον αποστρέψαντα το πρόσωπόν αυτού από του οίκου ᾿Ιακώβ και πεποιθώς έσομαι επ᾿ αυτώ. ιδού εγώ και τα παιδία, ά μοι έδωκεν ο Θεός, και έσται σημεία και τέρατα εν τω οίκω ᾿Ισραήλ παρά Κυρίου σαβαώθ, ός κατοικεί εν τω όρει Σιών. και εάν είπωσι πρός υμάς· ζητήσατε τους εγγαστριμύθους και τους από της γής φωνούντας, τους κενολογούντας, οί εκ της κοιλίας φωνούσιν, ουχί έθνος πρός Θεόν αυτού εκζητήσουσι; τί εκζητούσι περί των ζώντων τους νεκρούς; νόμον γαρ εις βοήθειαν έδωκεν, ίνα είπωσιν ουχ ως το ρήμα τούτο, περί ού ουκ έστι δώρα δούναι περί αυτού. και ήξει εφ᾿ υμάς σκληρά λιμός και έσται ως άν πεινάσητε, λυπηθήσεσθε και κακώς ερείτε τον άρχοντα και τα πάτρια, και αναβλέψονται εις τον ουρανόν άνω, και εις την γήν κάτω εμβλέψονται, και ιδού απορία στενή και σκότος, θλίψις και στενοχωρία και σκότος, ώστε μή βλέπειν, και ουκ απορηθήσεται ο εν στενοχωρία ών έως καιρού.
Τούτο πρώτον πίε, ταχύ ποίει, χώρα Ζαβουλών, η γή Νεφθαλίμ οδόν θαλάσσης και οι λοιποί οι την παραλίαν κατοικούντες και πέραν του ᾿Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών, τα μέρη της ᾿Ιουδαίας. ο λαός ο πορευόμενος εν σκότει, ίδετε φώς μέγα· οι κατοικούντες εν χώρα και σκιά θανάτου, φώς λάμψει εφ᾿ υμάς. το πλείστον του λαού, ό κατήγαγες εν ευφροσύνη σου, και ευφρανθήσονται ενώπιόν σου ως οι ευφραινόμενοι εν αμήτω και όν τρόπον οι διαιρούμενοι σκύλα. διότι αφῄρηται ο ζυγός ο επ᾿ αυτών κείμενος και η ράβδος η επί του τραχήλου αυτών· την γαρ ράβδον των απαιτούντων διεσκέδασε Κύριος, ως τη ημέρα τη επί Μαδιάμ. ότι πάσαν στολήν επισυνηγμένην δόλω και ιμάτιον μετά καταλλαγής αποτίσουσι και θελήσουσιν ει εγενήθησαν πυρίκαυστοι. ότι παιδίον εγενήθη ημίν, υιός και εδόθη ημίν, ού η αρχή εγενήθη επί του ώμου αυτού, και καλείται το όνομα αυτού μεγάλης βουλής άγγελός, θαυμαστός σύμβουλος, Θεός ισχυρός, εξουσιαστής, άρχων ειρήνης, πατήρ του μέλλοντος αιώνος· εγώ γαρ άξω ειρήνην επί τους άρχοντας, ειρήνην και υγίειαν αυτώ. μεγάλη η αρχή αυτού, και της ειρήνης αυτού ουκ έστιν όριον επί τον θρόνον Δαυίδ και την βασιλείαν αυτού κατορθώσαι αυτήν και αντιλαβέσθαι αυτής εν κρίματι και εν δικαιοσύνη από του νύν και εις τον αιώνα· ο ζήλος Κυρίου σαβαώθ ποιήσει ταύτα.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 6:9-22
Αύται δε αι γενέσεις Νώε· Νώε άνθρωπος δίκαιος, τέλειος ών εν τη γενεά αυτού· τω Θεώ ευηρέστησε Νώε. εγέννησε δε Νώε τρείς υιούς, τον Σήμ, τον Χάμ, τον ᾿Ιάφεθ. εφθάρη δε η γή εναντίον του Θεού, και επλήσθη η γή αδικίας. και είδε Κύριος ο Θεός την γήν, και ήν κατεφθαρμένη, ότι κατέφθειρε πάσα σάρξ την οδόν αυτού επί της γής. και είπε Κύριος ο Θεός τω Νώε· καιρός παντός ανθρώπου ήκει εναντίον μου, ότι επλήσθη η γή αδικίας απ᾿ αυτών, και ιδού εγώ καταφθείρω αυτούς και την γήν. ποίησον ούν σεαυτώ κιβωτόν εκ ξύλων τετραγώνων· νοσσιάς ποιήσεις την κιβωτόν και ασφαλτώσεις αυτήν έσωθεν και έξωθεν τη ασφάλτω. και ούτω ποιήσεις την κιβωτόν· τριακοσίων πήχεων το μήκος της κιβωτού και πεντήκοντα πήχεων το πλάτος και τριάκοντα πήχεων το ύψος αυτής· επισυνάγων ποιήσεις την κιβωτόν και εις πήχυν συντελέσεις αυτήν άνωθεν· την δε θύραν της κιβωτού ποιήσεις εκ πλαγίων· κατάγαια διώροφα και τριώροφα ποιήσεις αυτήν. εγώ δε ιδού επάγω τον κατακλυσμόν, ύδωρ επί την γήν καταφθείραι πάσαν σάρκα, εν ή εστι πνεύμα ζωής, υποκάτω του ουρανού· και όσα εάν ᾖ επί της γής, τελευτήσει. και στήσω την διαθήκην μου μετά σού· εισελεύση δε εις την κιβωτόν σύ και οι υιοί σου και η γυνή σου και αι γυναίκες των υιών σου μετά σού. και από πάντων των κτηνών και από πάντων των ερπετών και από πάντων των θηρίων και από πάσης σαρκός, δύο δύο από πάντων εισάξεις εις την κιβωτόν, ίνα τρέφης μετά σεαυτού· άρσεν και θήλυ έσονται. από πάντων των ορνέων των πετεινών κατά γένος, και από πάντων των κτηνών κατά γένος και από πάντων των ερπετών των ερπόντων επί της γής κατά γένος αυτών, δύο δύο από πάντων εισελεύσονται πρός σέ τρέφεσθαι μετά σού, άρσεν και θήλυ. σύ δε λήψη σεαυτώ από πάντων των βρωμάτων, ά έδεσθε, και συνάξεις πρός σεαυτόν, και έσται σοι και εκείνοις φαγείν. και εποίησε Νώε πάντα, όσα ενετείλατο αυτώ Κύριος ο Θεός, ούτως εποίησε.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 8:1-21
Σύ την σοφίαν κηρύξεις, ίνα φρόνησίς σοι υπακούση· επί γαρ των υψηλών άκρων εστίν, ανά μέσον δε των τρίβων έστηκε· παρά γαρ πύλαις δυναστών παρεδρεύει, εν δε εισόδοις υμνείται. ῾Υμάς, ώ άνθρωποι, παρακαλώ, και προΐεμαι εμήν φωνήν υιοίς ανθρώπων· νοήσατε, άκακοι, πανουργίαν, οι δε απαίδευτοι ένθεσθε καρδίαν. εισακούσατέ μου, σεμνά γαρ ερώ και ανοίσω από χειλέων ορθά· ότι αλήθειαν μελετήσει ο φάρυγξ μου, εβδελυγμένα δε εναντίον εμού χείλη ψευδή. μετά δικαιοσύνης πάντα τα ρήματα του στόματός μου, ουδέν εν αυτοίς σκολιόν ουδέ στραγγαλιώδες· πάντα ενώπια τοις συνιούσι και ορθά τοις ευρίσκουσι γνώσιν. λάβετε παιδείαν και μή αργύριον, και γνώσιν υπέρ χρυσίον δεδοκιμασμένον· κρείσσων γαρ σοφία λίθων πολυτελών, πάν δε τίμιον ουκ άξιον αυτής εστιν. εγώ η σοφία κατεσκήνωσα βουλήν, και γνώσιν και έννοιαν εγώ επεκαλεσάμην. φόβος Κυρίου μισεί αδικίαν, ύβριν τε και υπερηφανίαν και οδούς πονηρών· μεμίσηκα δε εγώ διεστραμμένας οδούς κακών. εμή βουλή και ασφάλεια, εμή φρόνησις, εμή δε ισχύς· δι᾿ εμού βασιλείς βασιλεύουσι και οι δυνάσται γράφουσι δικαιοσύνην· δι᾿ εμού μεγιστάνες μεγαλύνονται, και τύραννοι δι᾿ εμού κρατούσι γής. εγώ τους εμέ φιλούντας αγαπώ, οι δε εμέ ζητούντες ευρήσουσι χάριν. πλούτος και δόξα εμοί υπάρχει και κτήσις πολλών και δικαιοσύνη. βέλτιον εμέ καρπίζεσθαι υπέρ χρυσίον και λίθον τίμιον, τα δε εμά γεννήματα κρείσσω αργυρίου εκλεκτού. εν οδοίς δικαιοσύνης περιπατώ και ανά μέσον τρίβων δικαιοσύνης αναστρέφομαι, ίνα μερίσω τοις εμέ αγαπώσιν ύπαρξιν και τους θησαυρούς αυτών εμπλήσω αγαθών. εάν αναγγείλω υμίν τα καθ᾿ ημέραν γινόμενα, μνημονεύσω τα εξ αιώνος αριθμήσαι.