Αββάδες άναιρεθέντες εν τη Μονή του Αγίου Σάββα

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2025
Άγιοι και εορταί: Αββάδες άναιρεθέντες εν τη Μονή του Αγίου Σάββα; Μύρων, Νεομάρτυς; Κουθβέρτος ο Θαυματουργός; Φωτεινή
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 11:10-12:2
Και έσται εν τη ημέρα εκείνη η ρίζα του ᾿Ιεσσαί και ο ανιστάμενος άρχειν εθνών, επ᾿ αυτώ έθνη ελπιούσι, και έσται η ανάπαυσις αυτού τιμή.
και έσται τη ημέρα εκείνη προσθήσει Κύριος του δείξαι την χείρα αυτού του ζηλώσαι το καταλειφθέν υπόλοιπον του λαού, ό άν καταλειφθή από των ᾿Ασσυρίων και από Αιγύπτου και Βαβυλωνίας και Αιθιοπίας και από ᾿Ελαμιτών και από ηλίου ανατολών και εξ ᾿Αραβίας. και αρεί σημείον εις τα έθνη και συνάξει τους απολομένους ᾿Ισραήλ και τους διεσπαρμένους του ᾿Ιούδα συνάξει εκ των τεσσάρων πτερύγων της γής. αφαιρεθήσεται ο ζήλος ᾿Εφραίμ και οι εχθροί ᾿Ιούδα απολούνται· ᾿Εφραίμ ου ζηλώσει ᾿Ιούδαν, και ᾿Ιούδας ου θλίψει ᾿Εφραίμ. και πετασθήσονται εν πλοίοις αλλοφύλων θάλασσαν, άμα προνομεύσουσι και τους αφ᾿ ηλίου ανατολών και ᾿Ιδουμαίαν· και επί Μωάβ πρώτον τάς χείρας επιβαλούσιν, οι δε υιοί ᾿Αμμών πρώτοι υπακούσονται. και ερημώσει Κύριος την θάλασσαν Αιγύπτου και επιβαλεί την χείρα αυτού επί τον ποταμόν πνεύματι βιαίω και πατάξει επτά φάραγγας, ώστε διαπορεύεσθαι αυτόν εν υποδήμασι· και έσται δίοδος τω καταλειφθέντι μου λαώ εν Αιγύπτω, και έσται τω ᾿Ισραήλ ως η ημέρα ότε εξήλθεν εκ γής Αιγύπτου.
Και ερείς εν τη ημέρα εκείνη· ευλογήσω σε, Κύριε, διότι ωργίσθης μοι και απέστρεψας τον θυμόν σου και ηλέησάς με. ιδού ο Θεός μου σωτήρ μου Κύριος, πεποιθώς έσομαι επ᾿ αυτώ και σωθήσομαι εν αυτώ και ου φοβηθήσομαι, διότι η δόξα μου και η αίνεσίς μου Κύριος και εγένετό μοι εις σωτηρίαν.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 7:11-8:3
Εν τω εξακοσιοστώ έτει εν τη ζωή του Νώε, του δευτέρου μηνός, εβδόμη και εικάδι του μηνός, τη ημέρα ταύτη ερράγησαν πάσαι αι πηγαί της αβύσσου, και οι καταρράκται του ουρανού ηνεῴχθησαν. και εγένετο υετός επί της γής τεσσαράκοντα ημέρας και τεσσαράκοντα νύκτας. εν τη ημέρα ταύτη εισήλθε Νώε, Σήμ, Χάμ, ᾿Ιάφεθ, οι υιοί Νώε, και η γυνή Νώε και αι τρείς γυναίκες των υιών αυτού μετ᾿ αυτού εις την κιβωτόν. και πάντα τα θηρία κατά γένος και πάντα τα κτήνη κατά γένος και πάν ερπετόν κινούμενον επί της γής κατά γένος και πάν όρνεον πετεινόν κατά γένος αυτού εισήλθον πρός Νώε εις την κιβωτόν, δύο δύο άρσεν και θήλυ από πάσης σαρκός, εν ώ εστι πνεύμα ζωής. και τα εισπορευόμενα άρσεν και θήλυ από πάσης σαρκός εισήλθε, καθά ενετείλατο ο Θεός τω Νώε. και έκλεισε Κύριος ο Θεός την κιβωτόν έξωθεν αυτού. Και εγένετο ο κατακλυσμός τεσσαράκοντα ημέρας και τεσσαράκοντα νύκτας επί της γής, και επεπληθύνθη το ύδωρ και επήρε την κιβωτόν, και υψώθη από της γής. και επεκράτει το ύδωρ και επληθύνετο σφόδρα επί της γής, καί επεφέρετο η κιβωτός επάνω του ύδατος. το δε ύδωρ επεκράτει σφόδρα σφόδρα επί της γής και εκάλυψε πάντα τα όρη τα υψηλά, ά ήν υποκάτω του ουρανού· πεντεκαίδεκα πήχεις υπεράνω υψώθη το ύδωρ και επεκάλυψε πάντα τα όρη τα υψηλά. και απέθανε πάσα σάρξ κινουμένη επί της γής των πετεινών και των κτηνών και από θηρίων και πάν ερπετόν κινούμενον επί της γής και πάς άνθρωπος. και πάντα, όσα έχει πνοήν ζωής, και πάν, ό ήν επί της ξηράς, απέθανε. και εξήλειψε πάν το ανάστημα, ό ήν επί προσώπου της γής, από ανθρώπου έως κτήνους και ερπετών και των πετεινών του ουρανού, και εξηλείφθησαν από της γής· και κατελείφθη μόνος Νώε και οι μετ᾿ αυτού εν τη κιβωτώ. και υψώθη το ύδωρ επί της γής ημέρας εκατόν πεντήκοντα.
Και ανεμνήσθη ο Θεός του Νώε και πάντων των θηρίων και πάντων των κτηνών και πάντων των πετεινών και πάντων των ερπετών των ερπόντων, όσα ήν μετ᾿ αυτού εν τη κιβωτώ, και επήγαγεν ο Θεός πνεύμα επί την γήν, και εκόπασε το ύδωρ, και επεκαλύφθησαν αι πηγαί της αβύσσου και οι καταρράκται του ουρανού, και συνεσχέθη ο υετός από του ουρανού. και ενεδίδου το ύδωρ πορευόμενον από της γής, και ηλαττονούτο το ύδωρ μετά πεντήκοντα και εκατόν ημέρας.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 10:1-22
Υιός σοφός ευφραίνει πατέρα, υιός δε άφρων λύπη τη μητρί. ουκ ωφελήσουσι θησαυροί ανόμους, δικαιοσύνη δε ρύσεται εκ θανάτου. ου λιμοκτονήσει Κύριος ψυχήν δικαίαν, ζωήν δε ασεβών ανατρέψει. πενία άνδρα ταπεινοί, χείρες δε ανδρείων πλουτίζουσιν. 4α υιός πεπαιδευμένος σοφός έσται, τω δε άφρονι διακόνω χρήσεται. διεσώθη από καύματος υιός νοήμων, ανεμόφθορος δε γίνεται εν αμητώ υιός παράνομος. ευλογία Κυρίου επί κεφαλήν δικαίου, στόμα δε ασεβών καλύψει πένθος άωρον. μνήμη δικαίων μετ᾿ εγκωμίων, όνομα δε ασεβούς σβέννυται. σοφός καρδία δέξεται εντολάς, ο δε άστεγος χείλεσι σκολιάζων υποσκελισθήσεται. ός πορεύεται απλώς, πορεύεται πεποιθώς, ο δε διαστρέφων τάς οδούς αυτού, γνωσθήσεται. ο εννεύων οφθαλμοίς μετά δόλου, συνάγει ανδράσι λύπας, ο δε ελέγχων μετά παρρησίας, ειρηνοποιεί. πηγή ζωής εν χειρί δικαίου, στόμα δε ασεβούς καλύψει απώλεια. μίσος εγείρει νείκος, πάντας δε τους μή φιλονεικούντας καλύπτει φιλία. ός εκ χειλέων προφέρει σοφίαν, ράβδω τύπτει άνδρα ακάρδιον. σοφοί κρύψουσιν αίσθησιν, στόμα δε προπετούς εγγίζει συντριβή. κτήσις πλουσίων πόλις οχυρά, συντριβή δε ασεβών πενία. έργα δικαίων ζωήν ποιεί, καρποί δε ασεβών αμαρτίας. οδούς δικαίας ζωής φυλάσσει παιδεία, παιδεία δε ανεξέλεγκτος πλανάται. καλύπτουσιν έχθραν χείλη δίκαια, οι δε εκφέροντες λοιδορίας αφρονέστατοί εισιν. εκ πολυλογίας ουκ εκφεύξη αμαρτίαν, φειδόμενος δε χειλέων νοήμων έση. άργυρος πεπυρωμένος γλώσσα δικαίου, καρδία δε ασεβούς εκλείψει. χείλη δικαίων επίσταται υψηλά, οι δε άφρονες εν ενδεία τελευτώσιν. ευλογία Κυρίου επί κεφαλήν δικαίου· αύτη πλουτίζει, και ου μή προστεθή αυτή λύπη εν καρδία.