Προεόρτια Μεταμορφώσεως

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τρίτη, 5 Αυγούστου 2025
Άγιοι και εορταί: Προεόρτια Μεταμορφώσεως; Ευσίγνιος, Μάρτυς; Ευγενίου Οσίου; Ευθύμιος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως; Νεομάρτυρος Χρήστος, ο εκ Πρεβέζης; Όσβαλντ ο Μάρτυρας ο Βασιλεύς της Νορθουμβρίας
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Επιστολής: Α’ Πέτρ. 1:1-25, 2:1-10
Πέτρος, απόστολος ᾿Ιησού Χριστού, εκλεκτοίς παρεπιδήμοις διασποράς Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, ᾿Ασίας και Βιθυνίας, κατά πρόγνωσιν Θεού πατρός, εν αγιασμώ Πνεύματος, εις υπακοήν και ραντισμόν αίματος ᾿Ιησού Χριστού· χάρις υμίν και ειρήνη πληθυνθείη. Ευλογητός ο Θεός και πατήρ του Κυρίου ημών ᾿Ιησού Χριστού, ο κατά το πολύ αυτού έλεος αναγεννήσας ημάς εις ελπίδα ζώσαν δι᾿ αναστάσεως ᾿Ιησού Χριστού εκ νεκρών, εις κληρονομίαν άφθαρτον και αμίαντον και αμάραντον, τετηρημένην εν ουρανοίς εις υμάς τους εν δυνάμει Θεού φρουρουμένους διά πίστεως εις σωτηρίαν ετοίμην αποκαλυφθήναι εν καιρώ εσχάτω· εν ώ αγαλλιάσθε, ολίγον άρτι, ει δέον εστί, λυπηθέντες εν ποικίλοις πειρασμοίς, ίνα το δοκίμιον υμών της πίστεως πολυτιμότερον χρυσίου του απολλυμένου διά πυρός δε δοκιμαζομένου ευρεθή εις έπαινον και τιμήν και δόξαν εν αποκαλύψει ᾿Ιησού Χριστού, όν ουκ ειδότες αγαπάτε, εις όν άρτι μή ορώντες, πιστεύοντες δε αγαλλιάσθε χαρά ανεκλαλήτω και δεδοξασμένη κομιζόμενοι το τέλος της πίστεως υμών, σωτηρίαν ψυχών. Περί ής σωτηρίας εξεζήτησαν και εξηρεύνησαν προφήται οι περί της εις υμάς χάριτος προφητεύσαντες, ερευνώντες εις τίνα ή ποίον καιρόν εδήλου το εν αυτοίς Πνεύμα Χριστού προμαρτυρόμενον τα εις Χριστόν παθήματα και τάς μετά ταύτα δόξας· οίς απεκαλύφθη ότι ουχ εαυτοίς, υμίν δε διηκόνουν αυτά, ά νύν ανηγγέλη υμίν διά των ευαγγελισαμένων υμάς εν Πνεύματι ῾Αγίω αποσταλέντι απ᾿ ουρανού, εις ά επιθυμούσιν άγγελοι παρακύψαι. Διό αναζωσάμενοι τάς οσφύας της διανοίας υμών, νήφοντες, τελείως ελπίσατε επί την φερομένην υμίν χάριν εν αποκαλύψει ᾿Ιησού Χριστού, ως τέκνα υπακοής μή συσχηματιζόμενοι ταις πρότερον εν τη αγνοία υμών επιθυμίαις, αλλά κατά τον καλέσαντα υμάς άγιον και αυτοί άγιοι εν πάση αναστροφή γενήθητε, διότι γέγραπται· άγιοι γίνεσθε, ότι εγώ άγιός ειμι. Και ει πατέρα επικαλείσθε τον απροσωπολήπτως κρίνοντα κατά το εκάστου έργον, εν φόβω τον της παροικίας υμών χρόνον αναστράφητε, ειδότες ότι ου φθαρτοίς, αργυρίω ή χρυσίω, ελυτρώθητε εκ της ματαίας υμών αναστροφής πατροπαραδότου, αλλά τιμίω αίματι ως αμνού αμώμου και ασπίλου Χριστού, προεγνωσμένου μέν πρό καταβολής κόσμου, φανερωθέντος δε επ᾿ εσχάτων των χρόνων δι᾿ υμάς τους δι᾿ αυτού πιστεύοντας εις Θεόν τον εγείραντα αυτόν εκ νεκρών και δόξαν αυτώ δόντα, ώστε την πίστιν υμών και ελπίδα είναι εις Θεόν. Τάς ψυχάς υμών ηγνικότες εν τη υπακοή της αληθείας διά Πνεύματος εις φιλαδελφίαν ανυπόκριτον, εκ καθαράς καρδίας αλλήλους αγαπήσατε εκτενώς, αναγεγεννημένοι ουκ εκ σποράς φθαρτής, αλλά αφθάρτου, διά λόγου ζώντος Θεού και μένοντος εις τον αιώνα· διότι πάσα σάρξ ως χόρτος, και πάσα δόξα ανθρώπου ως άνθος χόρτου· εξηράνθη ο χόρτος, και το άνθος αυτού εξέπεσε· το δε ρήμα Κυρίου μένει εις τον αιώνα. τούτο δέ εστι το ρήμα το ευαγγελισθέν εις υμάς. ᾿Αποθέμενοι ούν πάσαν κακίαν και πάντα δόλον και υποκρίσεις και φθόνους και πάσας καταλαλιάς, ως αρτιγέννητα βρέφη το λογικόν άδολον γάλα επιποθήσατε, ίνα εν αυτώ αυξηθήτε εις σωτηρίαν, είπερ εγεύσασθε ότι χρηστός ο Κύριος. Πρός όν προσερχόμενοι, λίθον ζώντα, υπό ανθρώπων μέν αποδεδοκιμασμένον, παρά δε Θεώ εκλεκτόν, έντιμον, και αυτοί ως λίθοι ζώντες οικοδομείσθε οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον, ανενέγκαι πνευματικάς θυσίας ευπροσδέκτους τω Θεώ διά ᾿Ιησού Χριστού· διότι περιέχει εν τη γραφή· ιδού τίθημι εν Σιών λίθον ακρογωνιαίον, εκλεκτόν, έντιμον, και ο πιστεύων επ᾿ αυτώ ου μή καταισχυνθή· υμίν ούν η τιμή τοις πιστεύουσιν, απειθούσι δε λίθον όν απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας και λίθος προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου· οί προσκόπτουσι τω λόγω απειθούντες, εις ό και ετέθησαν. Υμείς δε γένος εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα, έθνος άγιον, λαός εις περιποίησιν, όπως τάς αρετάς εξαγγείλητε του εκ σκότους υμάς καλέσαντος εις το θαυμαστόν αυτού φώς· οί ποτε ου λαός, νύν δε λαός Θεού, οι ουκ ηλεημένοι, νύν δε ελεηθέντες
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 18:18-22, 19:1-2, 13-15
Είπεν ο Κυριος τοις εαυτού μαθηταίς· ᾿Αμήν λέγω υμίν, όσα εάν δήσητε επί της γής, έσται δεδεμένα εν τω ουρανώ, και όσα εάν λύσητε επί της γής, έσται λελυμένα εν τω ουρανώ. Πάλιν αμήν λέγω υμίν ότι εάν δύο υμών συμφωνήσωσιν επί της γής περί παντός πράγματος ού εάν αιτήσωνται, γενήσεται αυτοίς παρά του πατρός μου του εν ουρανοίς. ού γάρ εισι δύο ή τρείς συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί ειμι εν μέσω αυτών. Τότε προσελθών αυτώ ο Πέτρος είπε· Κύριε, ποσάκις αμαρτήσει εις εμέ ο αδελφός μου και αφήσω αυτώ; έως επτάκις; λέγει αυτώ ο ᾿Ιησούς· ου λέγω σοι έως επτάκις, αλλ᾿ έως εβδομηκοντάκις επτά. Και εγένετο ότε ετέλεσεν ο ᾿Ιησούς τους λόγους τούτους μετήρεν από της Γαλιλαίας και ήλθεν εις τα όρια της ᾿Ιουδαίας πέραν του ᾿Ιορδάνου. καί ηκολούθησαν αυτώ όχλοι πολλοί, και εθεράπευσεν αυτούς εκεί. Τότε προσηνέχθη αυτώ παιδία, ίνα επιθή αυτοίς τάς χείρας και προσεύξηται· οι δε μαθηταί επετίμησαν αυτοίς. ο δε ᾿Ιησούς είπεν· άφετε τα παιδία και μή κωλύετε αυτά ελθείν πρός με· των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών. καί επιθείς τάς χείρας αυτοίς επορεύθη εκείθεν.