Ιερομάρτυς Ελλάδιος

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τρίτη, 27 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Ιερομάρτυς Ελλάδιος; Ιωάννης ο Ομολογητής Ρώσος; Θεοδώρα και Δίδυμος; Βεδέας ο Ομολογητής
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 17:19-28
Εν ταις ημεραίς εκείναις, επιλαβόμενοί τε αυτού, επί τον Άρειον πάγον ήγαγον λέγοντες, Δυνάμεθα γνώναι, τις η καινή αύτη η υπό σού λαλουμένη διδαχή; Ξενίζοντα γαρ τινα εισφέρεις εις τάς ακοάς ημών· βουλόμεθα ούν γνώναι, τίN άν θέλοι ταύτα είναι – Αθηναίοι δε πάντες και οι επιδημούντες ξένοι εις ουδέν έτερον ευκαίρουν, ή λέγειν τι και ακούειν καινότερον. Σταθείς δε ο Παύλος εν μέσω του Αρείου πάγου έφη, Άνδρες Αθηναίοι, κατά πάντα ως δεισιδαιμονεστέρους υμάς θεωρώ. Διερχόμενος γαρ και αναθεωρών τα σεβάσματα υμών, εύρον και βωμόν εν ώ επεγέγραπτο, Αγνώστω θεώ. Όν ούν αγνοούντες ευσεβείτε, τούτον εγώ καταγγέλλω υμίν. Ο θεός ο ποιήσας τον κόσμον και πάντα τα εν αυτώ, ούτος, ουρανού και γής κύριος υπάρχων, ουκ εν χειροποιήτοις ναοίς κατοικεί, ουδέ υπό χειρών ανθρώπων θεραπεύεται, προσδεόμενός τινος, αυτός διδούς πάσιν ζωήν και πνοήν κατάN πάντα· εποίησέν τε εξ ενός αίματος πάν έθνος ανθρώπων, κατοικείν επί πάν το πρόσωπον της γής, ορίσας προστεταγμένους καιρούς και τάς οροθεσίας της κατοικίας αυτών· ζητείν τον κύριον, ει άρα γε ψηλαφήσειαν αυτόν και εύροιεν, και γε ου μακράν από ενός εκάστου ημών υπάρχοντα. Εν αυτώ γαρ ζώμεν και κινούμεθα και εσμεν· ως και τινες των καθʼ υμάς ποιητών ειρήκασιν, Του γαρ και γένος εσμέν.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 12:19-36
Τω καιρώ εκείνω, οι ούν Φαρισαίοι είπον πρός εαυτούς· θεωρείτε ότι ουκ ωφελείτε ουδέν; ίδε ο κόσμος οπίσω αυτού απήλθεν. ῏Ησαν δέ τινες ῞Ελληνες εκ των αναβαινόντων ίνα προσκυνήσωσιν εν τη εορτή. ούτοι ούν προσήλθον Φιλίππω τω από Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, και ηρώτων αυτόν λέγοντες· κύριε, θέλομεν τον ᾿Ιησούν ιδείν. έρχεται Φίλιππος και λέγει τω ᾿Ανδρέα, και πάλιν ᾿Ανδρέας και Φίλιππος λέγουσι τω ᾿Ιησού· ο δε ᾿Ιησούς απεκρίνατο αυτοίς λέγων· ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο υιός του ανθρώπου. αμήν αμήν λέγω υμίν, εάν μή ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γήν αποθάνη, αυτός μόνος μένει· εάν δε αποθάνη, πολύν καρπόν φέρει. ο φιλών την ψυχήν αυτού απολέσει αυτήν, και ο μισών την ψυχήν αυτού εν τω κόσμω τούτω, εις ζωήν αιώνιον φυλάξει αυτήν. εάν εμοί διακονή τις, εμοί ακολουθείτω, και όπου ειμί εγώ, εκεί και ο διάκονος ο εμός έσται· και εάν τις εμοί διακονή, τιμήσει αυτόν ο πατήρ.
Νύν η ψυχή μου τετάρακται, και τί είπω; πάτερ, σώσον με εκ της ώρας ταύτης. αλλά διά τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην. πάτερ, δόξασόν σου το όνομα. ήλθεν ούν φωνή εκ του ουρανού· και εδόξασα και πάλιν δοξάσω. ο ούν όχλος ο εστώς και ακούσας έλεγε βροντήν γεγονέναι· άλλοι έλεγον· άγγελος αυτώ λελάληκεν. απεκρίθη ο ᾿Ιησούς και είπεν· ου δι᾽ εμέ αύτη η φωνή γέγονεν, αλλά δι᾽ υμάς. νύν κρίσις εστί του κόσμου τούτου, νύν ο άρχων του κόσμου τούτου εκβληθήσεται έξω· καγώ εάν υψωθώ εκ της γής, πάντας ελκύσω πρός εμαυτόν. τούτο δε έλεγε σημαίνων ποίω θανάτω ήμελλεν αποθνήσκειν. απεκρίθη αυτώ ο όχλος· ημείς ηκούσαμεν εκ του νόμου ότι ο Χριστός μένει εις τον αιώνα, και πώς σύ λέγεις, δεί υψωθήναι τον υιόν του ανθρώπου; τίς εστιν ούτος ο υιός του ανθρώπου; είπεν ούν αυτοίς ο ᾿Ιησούς· έτι μικρόν χρόνον το φώς μεθ᾽ υμών εστι· περιπατείτε έως το φώς έχετε, ίνα μή σκοτία υμάς καταλάβη· και ο περιπατών εν τη σκοτία ουκ οίδε πού υπάγει. έως το φώς έχετε, πιστεύετε εις το φώς, ίνα υιοί φωτός γένησθε.