Κυριακή ΣΤ’ του Τυφλού

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Κυριακή, 25 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Κυριακή ΣΤ’ του Τυφλού; Η τρίτη εύρεσις της τιμίας Κεφαλής του Αγίου και ενδόξου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου; Θεράπων, ο Ιερομάρτυς, επίσκοπος του Κύπρου; Μνήμη ευρέσεως της ιεράς εικόνος του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου; Αλδέλμος Επίσκοπος Σέρμπορν
Ανάγνωσις Ευαγγελίου Όρθρου: Κατά Ιωάννην 20:11-18
Τω καιρώ εκείνω, Μαρία ειστήκει πρός το μνημείον κλαίουσα έξω· ως ούν έκλαιε, παρέκυψεν εις το μνημείον, και θεωρεί δύο αγγέλους εν λευκοίς καθεζομένους, ένα πρός τη κεφαλή, και ένα πρός τοις ποσίν, όπου έκειτο το σώμα του Ιησού, και λέγουσιν αυτή εκείνοι· Γύναι, τί κλαίεις; λέγει αυτοίς· Ότι ᾖραν τον Κύριόν μου, και ουκ οίδα πού έθηκαν αυτόν· και ταύτα ειπούσα εστράφη εις τα οπίσω, και θεωρεί τον Ιησούν εστώτα, και ουκ ᾒδει ότι Ιησούς εστι. Λέγει αυτή ο Ιησούς· Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητείς; εκείνη δοκούσα ότι ο κηπουρός εστι, λέγει αυτώ· Κύριε, ει σύ εβάστασας αυτόν, ειπέ μοι πού αυτόν έθηκας, κᾀγώ αυτόν αρώ· λέγει αυτή ο Ιησούς· Μαρία· στραφείσα εκείνη λέγει αυτώ· Ῥαββουνί· ό λέγεται Διδάσκαλε· λέγει αυτή ο Ιησούς, Μή μου άπτου· ούπω γαρ αναβέβηκα πρός τον πατέρα μου, πορεύου δε πρός τους αδελφούς μου, και ειπέ αυτοίς· Αναβαίνω πρός τον πατέρα μου και πατέρα υμών, και Θεόν μου και Θεόν υμών· έρχεται Μαρία η Μαγδαληνή απαγγέλλουσα τοις μαθηταίς ότι εώρακε τον Κύριον· και ταύτα είπεν αυτή.
Ανάγνωσις Επιστολής: Β’ Κορινθ. 4:6-15
Αδελφοί, ο θεός ο ειπών εκ σκότους φώς λάμψαι, ός έλαμψεν εν ταις καρδίαις ημών πρός φωτισμόν της γνώσεως της δόξης του θεού εν προσώπω Ιησού Χριστού. Έχομεν δε τον θησαυρόν τούτον εν οστρακίνοις σκεύεσιν, ίνα η υπερβολή της δυνάμεως ᾖ του θεού, και μή εξ ημών· εν παντί θλιβόμενοι, αλλʼ ου στενοχωρούμενοι· απορούμενοι, αλλʼ ουκ εξαπορούμενοι· διωκόμενοι, αλλʼ ουκ εγκαταλειπόμενοι· καταβαλλόμενοι, αλλʼ ουκ απολλύμενοι· πάντοτε την νέκρωσιν του κυρίου Ιησού εν τω σώματι περιφέροντες, ίνα και η ζωή του Ιησού εν τω σώματι ημών φανερωθή. Αεί γαρ ημείς οι ζώντες εις θάνατον παραδιδόμεθα διά Ιησούν, ίνα και η ζωή του Ιησού φανερωθή εν τη θνητή σαρκί ημών. Ώστε ο μέν θάνατος εν ημίν ενεργείται, η δε ζωή εν υμίν. Έχοντες δε το αυτό πνεύμα της πίστεως, κατά το γεγραμμένον, Επίστευσα, διό ελάλησα, και ημείς πιστεύομεν, διό και λαλούμεν· ειδότες ότι ο εγείρας τον κύριον Ιησούν και ημάς διά Ιησού εγερεί, και παραστήσει σύν υμίν. Τα γαρ πάντα διʼ υμάς, ίνα η χάρις πλεονάσασα διά των πλειόνων την ευχαριστίαν περισσεύση εις την δόξαν του θεού.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 9:1-38
Τω καιρώ εκείνω, παράγων είδεν άνθρωπον τυφλόν εκ γενετής. Και ηρώτησαν αυτόν οι μαθηταί αυτού λέγοντες· ραββί, τίς ήμαρτεν, ούτος ή οι γονείς αυτού, ίνα τυφλός γεννηθή; απεκρίθη ᾿Ιησούς· ούτε ούτος ήμαρτεν ούτε οι γονείς αυτού, αλλ᾽ ίνα φανερωθή τα έργα του Θεού εν αυτώ. εμέ δεί εργάζεσθαι τα έργα του πέμψαντός με έως ημέρα εστίν· έρχεται νύξ ότε ουδείς δύναται εργάζεσθαι. όταν εν τω κόσμω ᾦ, φώς ειμι του κόσμου. ταύτα ειπών έπτυσε χαμαί και εποίησε πηλόν εκ του πτύσματος, και επέχρισε τον πηλόν επί τους οφθαλμούς του τυφλού καί είπεν αυτώ· ύπαγε νίψαι εις την κολυμβήθραν του Σιλωάμ, ό ερμηνεύεται απεσταλμένος. απήλθεν ούν και ενίψατο, και ήλθε βλέπων. Οι ούν γείτονες και οι θεωρούντες αυτόν το πρότερον ότι τυφλός ήν, έλεγον· ουχ ούτός εστιν ο καθήμενος και προσαιτών; άλλοι έλεγον ότι ούτός εστιν· άλλοι δε ότι όμοιος αυτώ εστιν. εκείνος έλεγεν ότι εγώ ειμι. έλεγον ούν αυτώ· πώς ανεῴχθησάν σου οι οφθαλμοί; απεκρίθη εκείνος και είπεν· άνθρωπος λεγόμενος ᾿Ιησούς πηλόν εποίησε και επέχρισέ μου τους οφθαλμούς και είπέ μοι· ύπαγε εις την κολυμβήθραν του Σιλωάμ και νίψαι· απελθών δε και νιψάμενος ανέβλεψα. είπον ούν αυτώ· πού εστιν εκείνος; λέγει· ουκ οίδα. ῎Αγουσιν αυτόν πρός τους Φαρισαίους, τόν ποτε τυφλόν. ήν δε σάββατον ότε τον πηλόν εποίησεν ο ᾿Ιησούς και ανέωξεν αυτού τους οφθαλμούς. πάλιν ούν ηρώτων αυτόν και οι Φαρισαίοι πώς ανέβλεψεν. ο δε είπεν αυτοίς· πηλόν επέθηκέ μου επί τους οφθαλμούς, και ενιψάμην, και βλέπω. έλεγον ούν εκ των Φαρισαίων τινές· ούτος ο άνθρωπος ουκ έστι παρά του Θεού, ότι το σάββατον ου τηρεί. άλλοι έλεγον· πώς δύναται άνθρωπος αμαρτωλός τοιαύτα σημεία ποιείν; και σχίσμα ήν εν αυτοίς. λέγουσι τω τυφλώ πάλιν· σύ τί λέγεις περί αυτού, ότι ήνοιξέ σου τους οφθαλμούς; ο δε είπεν ότι προφήτης εστίν. ουκ επίστευσαν ούν οι ᾿Ιουδαίοι περί αυτού ότι τυφλός ήν και ανέβλεψεν, έως ότου εφώνησαν τους γονείς αυτού του αναβλέψαντος καί ηρώτησαν αυτούς λέγοντες· ούτός εστιν ο υιός υμών, όν υμείς λέγετε ότι τυφλός εγεννήθη; πώς ούν άρτι βλέπει; απεκρίθησαν δε αυτοίς οι γονείς αυτού και είπον· οίδαμεν ότι ούτός εστιν ο υιός ημών και ότι τυφλός εγεννήθη· πώς δε νύν βλέπει ουκ οίδαμεν, ή τίς ήνοιξεν αυτού τους οφθαλμούς ημείς ουκ οίδαμεν· αυτός ηλικίαν έχει, αυτόν ερωτήσατε, αυτός περί εαυτού λαλήσει. ταύτα είπον οι γονείς αυτού, ότι εφοβούντο τους ᾿Ιουδαίους· ήδη γαρ συνετέθειντο οι ᾿Ιουδαίοι ίνα, εάν τις αυτόν ομολογήση Χριστόν, αποσυνάγωγος γένηται. διά τούτο οι γονείς αυτού είπον ότι ηλικίαν έχει, αυτόν ερωτήσατε. εφώνησαν ούν εκ δευτέρου τον άνθρωπον ός ήν τυφλός, και είπον αυτώ· δός δόξαν τω Θεώ· ημείς οίδαμεν ότι ο άνθρωπος ούτος αμαρτωλός εστιν. απεκρίθη ούν εκείνος και είπεν· ει αμαρτωλός εστιν ουκ οίδα· έν οίδα, ότι τυφλός ών άρτι βλέπω. είπον δε αυτώ πάλιν· τί εποίησέ σοι; πώς ήνοιξέ σου τους οφθαλμούς; απεκρίθη αυτοίς· είπον υμίν ήδη, και ουκ ηκούσατε· τί πάλιν θέλετε ακούειν; μή και υμείς θέλετε αυτού μαθηταί γενέσθαι; ελοιδόρησαν αυτόν και είπον· σύ ει μαθητής εκείνου· ημείς δε του Μωϋσέως εσμέν μαθηταί. ημείς οίδαμεν ότι Μωϋσεί λελάληκεν ο Θεός· τούτον δε ουκ οίδαμεν πόθεν εστίν. απεκρίθη ο άνθρωπος και είπεν αυτοίς· εν γαρ τούτω θαυμαστόν εστιν, ότι υμείς ουκ οίδατε πόθεν εστί, και ανέωξέ μου τους οφθαλμούς. οίδαμεν δε ότι αμαρτωλών ο Θεός ουκ ακούει, αλλ᾽ εάν τις θεοσεβής ᾖ και το θέλημα αυτού ποιή, τούτου ακούει. εκ του αιώνος ουκ ηκούσθη ότι ήνοιξέ τις οφθαλμούς τυφλού γεγεννημένου. ει μή ήν ούτος παρά Θεού, ουκ ηδύνατο ποιείν ουδέν.απεκρίθησαν και είπον αυτώ· εν αμαρτίαις σύ εγεννήθης όλος, και σύ διδάσκεις ημάς; και εξέβαλον αυτόν έξω.
῎Ηκουσεν ο ᾿Ιησούς ότι εξέβαλον αυτόν έξω, και ευρών αυτόν είπεν αυτώ· σύ πιστεύεις εις τον υιόν του Θεού; απεκρίθη εκείνος και είπε· και τίς εστι, Κύριε, ίνα πιστεύσω εις αυτόν; είπε δε αυτώ ο ᾿Ιησούς· και εώρακας αυτόν και ο λαλών μετά σού εκείνός εστιν. ο δε έφη· πιστεύω, Κύριε· και προσεκύνησεν αυτώ.