Θαλλέλαιος, Μάρτυς

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τρίτη, 20 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Θαλλέλαιος, Μάρτυς; Λυδία η Φιλιππησία και Ισαπόστολος; Μάρκος ο Ερημίτης; Αλέξιος της Μόσχας; Όσιοι Νικήτας, Ιωάννης και Ιωσήφ οι κτήτορες της Νέας Μονής Χίου
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 12:25, 13:1-12
Εν ταις ημεραίς εκείναις, Βαρνάβας δε και Σαύλος υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ, πληρώσαντες την διακονίαν, συμπαραλαβόντες και Ιωάννην τον επικληθέντα Μάρκον.
Ήσαν δε τινες εν Αντιοχεία κατά την ούσαν εκκλησίαν προφήται και διδάσκαλοι, ό τε Βαρνάβας και Συμεών ο καλούμενος Νίγερ, και Λούκιος ο Κυρηναίος, Μαναήν τε Ηρῴδου του τετράρχουN σύντροφος, και Σαύλος. Λειτουργούντων δε αυτών τω κυρίω και νηστευόντων, είπεν το πνεύμα το άγιον, Αφορίσατε δή μοι τον Βαρνάβαν και τον Σαύλον εις το έργον ό προσκέκλημαι αυτούς. Τότε νηστεύσαντες και προσευξάμενοι και επιθέντες τάς χείρας αυτοίς, απέλυσαν. Ούτοι μέν ούν, εκπεμφθέντες υπό του πνεύματος του αγίου, κατήλθον εις την Σελεύκειαν· εκείθεν δε απέπλευσαν εις την Κύπρον. Και γενόμενοι εν Σαλαμίνι, κατήγγελλον τον λόγον του θεού εν ταις συναγωγαίς των Ιουδαίων· είχον δε και Ιωάννην υπηρέτην. Διελθόντες δε την νήσον άχρι Πάφου, εύρόν τινα μάγον ψευδοπροφήτην Ιουδαίον, ώ όνομα Βαρϊησούς, ός ήν σύν τω ανθυπάτω Σεργίω Παύλω, ανδρί συνετώ. Ούτος προσκαλεσάμενος Βαρνάβαν και Σαύλον επεζήτησεν ακούσαι τον λόγον του θεού. Ανθίστατο δε αυτοίς Ελύμας, ο μάγος – ούτως γαρ μεθερμηνεύεται το όνομα αυτού – ζητών διαστρέψαι τον ανθύπατον από της πίστεως. Σαύλος δέ, ο και Παύλος, πλησθείς πνεύματος αγίου, και ατενίσας εις αυτόν είπεν, Ώ πλήρης παντός δόλου και πάσης ραδιουργίας, υιέ διαβόλου, εχθρέ πάσης δικαιοσύνης, ου παύση διαστρέφων τάς οδούς κυρίου τάς ευθείας; Και νύν ιδού, χείρ κυρίου επί σέ, και έση τυφλός, μή βλέπων τον ήλιον άχρι καιρού. Παραχρήμα δε επέπεσεν επʼ αυτόν αχλύς και σκότος, και περιάγων εζήτει χειραγωγούς. Τότε ιδών ο ανθύπατος το γεγονός επίστευσεν, εκπλησσόμενος επί τη διδαχή του κυρίου.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 8:51-59
Είπεν ο Κύριος πρός τους εληλυθότας πρός αυτόν Ιουδαίους· Αμήν αμήν λέγω υμίν, εάν τις τον λόγον τον εμόν τηρήση, θάνατον ου μή θεωρήση εις τον αιώνα. Είπον ούν αυτώ οι Ιουδαίοι· Νύν εγνώκαμεν ότι δαιμόνιον έχεις. Αβραάμ απέθανε και οι προφήται, και σύ λέγεις, εάν τις τον λόγον μου τηρήση, ου μή γεύσηται θανάτου εις τον αιώνα; Μή σύ μείζων ει του πατρός ημών Αβραάμ, όστις απέθανε; Και οι προφήται απέθανον· τίνα σεαυτόν σύ ποιείς; Απεκρίθη Ιησούς· Εάν εγώ δοξάζω εμαυτόν, η δόξα μου ουδέν εστιν· έστιν ο πατήρ μου ο δοξάζων με, όν υμείς λέγετε ότι Θεός υμών εστι, καί ουκ εγνώκατε αυτόν· εγώ δε οίδα αυτόν. Και εάν είπω ότι ουκ οίδα αυτόν, έσομαι όμοιος υμών ψεύστης· αλλ᾽ οίδα αυτόν και τον λόγον αυτού τηρώ. Αβραάμ ο πατήρ υμών ηγαλλιάσατο ίνα ίδη την ημέραν την εμήν, και είδε και εχάρη. Είπον ούν οι Ιουδαίοι πρός αυτόν· Πεντήκοντα έτη ούπω έχεις και Αβραάμ εώρακας; είπεν αυτοίς ο Ιησούς· αμήν αμήν λέγω υμίν, πρίν Αβραάμ γενέσθαι εγώ ειμι. ήραν ούν λίθους ίνα βάλωσιν επ᾽ αυτόν. Ιησούς δε εκρύβη, και εξήλθεν εκ του ιερού διελθών διά μέσου αυτών, και παρήγεν ούτως.