Τη Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τετάρτη, 14 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Τη Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής; Μάρτυρος Ισιδώρου του εν Χίω; Ιερομάρτυς θεράπων; Νεομαρτύρων Μάρκου και Ιωάννου ; Λεόντιος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων; Σεραπίων ο Μάρτυς
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις ιχθύος, ελαίου και οίνου)
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 14:6-18
Εν ταις ημεραίς εκείναις, κατέφυγον οι Απόστολοι εις τάς πόλεις της Λυκαονίας, Λύστραν και Δέρβην, και την περίχωρον· κακεί ήσαν ευαγγελιζόμενοι. Και τις ανήρ εν Λύστροις αδύνατος τοις ποσίν εκάθητο, χωλός εκ κοιλίας μητρός αυτού υπάρχων, ός ουδέποτε περιπεπατήκει. Ούτος ήκουσεν του Παύλου λαλούντος· ός ατενίσας αυτώ, και ιδών ότι πίστιν έχει του σωθήναι, είπεν μεγάλη τη φωνή, Ανάστηθι επί τους πόδας σου ορθώς. Και ήλλετο και περιεπάτει. Οι δε όχλοι, ιδόντες ό εποίησεν ο Παύλος, επήραν την φωνήν αυτών Λυκαονιστί λέγοντες, Οι θεοί ομοιωθέντες ανθρώποις κατέβησαν πρός ημάς. Εκάλουν τε τον μέν Βαρνάβαν, Δία· τον δε Παύλον, Ερμήν, επειδή αυτός ήν ο ηγούμενος του λόγου. Ο δε ιερεύς του Διός του όντος πρό της πόλεως αυτών, ταύρους και στέμματα επί τους πυλώνας ενέγκας, σύν τοις όχλοις ήθελεν θύειν. Ακούσαντες δε οι απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος, διαρρήξαντες τα ιμάτια αυτών, εισεπήδησαν εις τον όχλον, κράζοντες και λέγοντες, Άνδρες, τί ταύτα ποιείτε; Και ημείς ομοιοπαθείς εσμεν υμίν άνθρωποι, ευαγγελιζόμενοι υμάς από τούτων των ματαίων επιστρέφειν επί τον θεόν τον ζώντα, ός εποίησεν τον ουρανόν και την γήν και την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτοίς· ός εν ταις παρωχημέναις γενεαίς είασεν πάντα τα έθνη πορεύεσθαι ταις οδοίς αυτών. Καίτοιγε ουκ αμάρτυρον εαυτόν αφήκεν αγαθοποιών, ουρανόθεν υμίν υετούς διδούς και καιρούς καρποφόρους, εμπιπλών τροφής και ευφροσύνης τάς καρδίας ημών. Και ταύτα λέγοντες, μόλις κατέπαυσαν τους όχλους του μή θύειν αυτοίς.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 7:14-30
Της εορτής μεσούσης, ανέβη ο ᾿Ιησούς εις το ιερόν και εδίδασκε. καί εθαύμαζον οι ᾿Ιουδαίοι λέγοντες· πώς ούτος γράμματα οίδε μή μεμαθηκώς; απεκρίθη ούν αυτοίς ο ᾿Ιησούς και είπεν· η εμή διδαχή ουκ έστιν εμή, αλλά του πέμψαντός με· εάν τις θέλη το θέλημα αυτού ποιείν, γνώσεται περί της διδαχής, πότερον εκ του Θεού εστιν ή εγώ απ᾽ εμαυτού λαλώ. ο αφ᾽ εαυτού λαλών την δόξαν την ιδίαν ζητεί, ο δε ζητών την δόξαν του πέμψαντος αυτόν, ούτος αληθής εστι, και αδικία εν αυτώ ουκ έστιν. ου Μωϋσής δέδωκεν υμίν τον νόμον; και ουδείς εξ υμών ποιεί τον νόμον. τί με ζητείτε αποκτείναι; απεκρίθη ο όχλος και είπε· δαιμόνιον έχεις· τίς σε ζητεί αποκτείναι; απεκρίθη ᾿Ιησούς και είπεν αυτοίς· έν έργον εποίησα, και πάντες θαυμάζετε διά τούτο. Μωϋσής δέδωκεν υμίν την περιτομήν, ουχ ότι εκ του Μωϋσέως εστίν, αλλ᾽ εκ των πατέρων, και εν σαββάτω περιτέμνετε άνθρωπον. ει περιτομήν λαμβάνει άνθρωπος εν σαββάτω ίνα μή λυθή ο νόμος Μωϋσέως, εμοί χολάτε ότι όλον άνθρωπον υγιή εποίησα εν σαββάτω! μή κρίνετε κατ᾽ όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνατε.
῎Ελεγον ούν τινες εκ των ῾Ιεροσολυμιτών· ουχ ούτός εστιν όν ζητούσιν αποκτείναι; καί ίδε παρρησία λαλεί, και ουδέν αυτώ λέγουσι. μήποτε αληθώς έγνωσαν οι άρχοντες ότι ούτός εστιν αληθώς ο Χριστός; αλλά τούτον οίδαμεν πόθεν εστίν· ο δε Χριστός όταν έρχηται, ουδείς γινώσκει πόθεν εστίν. έκραξεν ούν εν τω ιερώ διδάσκων ο ᾿Ιησούς και λέγων· καμέ οίδατε, και οίδατε πόθεν ειμί· και απ᾽ εμαυτού ουκ ελήλυθα, αλλ᾽ έστιν αληθινός ο πέμψας με, όν υμείς ουκ οίδατε· εγώ οίδα αυτόν, ότι παρ᾽ αυτού ειμι κακείνός με απέστειλεν.