Κυριακή Δ΄ του Παραλύτου

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Κυριακή, 11 Μαίου 2025
Άγιοι και εορταί: Κυριακή Δ΄ του Παραλύτου; Εγκαίνια της Κωνσταντινουπόλεως; Μώκιος Ιερομάρτυς; Κύριλλος και Μεθόδιος Ισαπόστολοι; Θεοπέμπτος ο Μάρτυς και σύντροφοι; Διόσκορος ο νέος μάρτυς; Αργύριος ο Νεομάρτυρας ο Επανομίτης
Ανάγνωσις Ευαγγελίου Όρθρου: Κατά Λουκάν 24:12-35
Τω καιρώ εκείνω, ο Πέτρος αναστάς έδραμεν επί το μνημείον, και παρακύψας βλέπει τα οθόνια κείμενα μόνα, και απήλθε, πρός εαυτόν θαυμάζων το γεγονός. Και ιδού δύο εξ αυτών ήσαν πορευόμενοι εν αυτή τη ημέρα εις κώμην απέχουσαν σταδίους εξήκοντα από Ιερουσαλήμ, ή όνομα Εμμαούς, και αυτοί ωμίλουν πρός αλλήλους περί πάντων των συμβεβηκότων τούτων. Και εγένετο εν τω ομιλείν αυτούς και συζητείν, καί αυτός ο Ιησούς εγγίσας συνεπορεύετο αυτοίς· οι δε οφθαλμοί αυτών εκρατούντο του μή επιγνώναι αυτόν. Είπε δε πρός αυτούς· Τίνες οι λόγοι ούτοι ούς αντιβάλλετε πρός αλλήλους περιπατούντες, και εστέ σκυθρωποί; Αποκριθείς δε ο είς, ώ όνομα Κλεόπας, είπε πρός αυτόν· Σύ μόνος παροικείς εν Ιερουσαλήμ, και ουκ έγνως τα γενόμενα εν αυτή εν ταις ημέραις ταύταις; και είπεν αυτοίς· Ποία; Οι δε είπον αυτώ· Τα περί Ιησού του Ναζωραίου, ός εγένετο ανήρ προφήτης δυνατός εν έργω και λόγω εναντίον του Θεού και παντός του λαού· όπως τε παρέδωκαν αυτόν οι αρχιερείς και οι άρχοντες ημών εις κρίμα θανάτου, και εσταύρωσαν αυτόν· ημείς δε ηλπίζομεν ότι αυτός εστιν ο μέλλων λυτρούσθαι τον Ισραήλ. Αλλά γε ούν σύν πάσι τούτοις τρίτην ταύτην ημέραν άγει σήμερον, αφ’ ού ταύτα εγένετο. Αλλά και γυναίκές τινες εξ ημών εξέστησαν ημάς, γενόμεναι όρθριαι επί το μνημείον, και μή ευρούσαι το σώμα αυτού, ήλθον λέγουσαι και οπτασίαν αγγέλων εωρακέναι, οί λέγουσιν αυτόν ζήν. Και απήλθόν τινες των σύν ημίν επί το μνημείον, και εύρον ούτω καθώς και αι γυναίκες είπον· αυτόν δε ουκ είδον. Και αυτός είπε πρός αυτούς· Ώ ανόητοι και βραδείς τη καρδία του πιστεύειν επί πάσιν οίς ελάλησαν οι Προφήται. Ουχί ταύτα έδει παθείν τον Χριστόν και εισελθείν εις την δόξαν αυτού; Και αρξάμενος από Μωσέως και από πάντων των προφητών, διηρμήνευεν αυτοίς εν πάσαις ταις Γραφαίς τα περί εαυτού. Και ήγγισαν εις την κώμην ού επορεύοντο, και αυτός προσεποιείτο ποῤρωτέρω πορεύεσθαι. Και παρεβιάσαντο αυτόν, λέγοντες· Μείνον μεθ’ ημών, ότι πρός εσπέραν εστί και κέκλικεν η ημέρα. Και εισήλθε του μείναι σύν αυτοίς. Και εγένετο εν τω κατακλιθήναι αυτόν μετ’ αυτών, λαβών τον άρτον ευλόγησε, και κλάσας επεδίδου αυτοίς. Αυτών δε διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί, και επέγνωσαν αυτόν· και αυτός άφαντος εγένετο απ’ αυτών. Και είπον πρός αλλήλους· Ουχί η καρδία ημών καιομένη ήν εν ημίν, ως ελάλει ημίν εν τη οδώ, και ως διήνοιγεν ημίν τάς Γραφάς; Και αναστάντες αυτή τη ώρα, υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ, και εύρον συνηθροισμένους τους ένδεκα και τους σύν αυτοίς, λέγοντας, ότι ηγέρθη ο Κύριος όντως, και ώφθη Σίμωνι. Και αυτοί εξηγούντο τα εν τη οδώ, και ως εγνώσθη αυτοίς εν τη κλάσει του άρτου.
Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 9:32-42
Εν ταις ημεραίς εκείναις, εγένετο Πέτρον διερχόμενον διά πάντων κατελθείν και πρός τους αγίους τους κατοικούντας Λύδδαν. Εύρεν δε εκεί άνθρωπόν τινα Αινέαν ονόματι, εξ ετών οκτώ κατακείμενον επί κραββάτω, ός ήν παραλελυμένος. Και είπεν αυτώ ο Πέτρος, Αινέα, ιάταί σε Ιησούς ο Χριστός· ανάστηθι και στρώσον σεαυτώ. Και ευθέως ανέστη. Και είδον αυτόν πάντες οι κατοικούντες Λύδδαν και τον Ασσάρωνα, οίτινες επέστρεψαν επί τον κύριον. Εν Ιόππη δε τις ήν μαθήτρια ονόματι Ταβηθά, ή διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς· αύτη ήν πλήρης αγαθών έργων και ελεημοσυνών ών εποίει. Εγένετο δε εν ταις ημέραις εκείναις ασθενήσασαν αυτήν αποθανείν· λούσαντες δε αυτήν έθηκαν εν υπερῴω. Εγγύς δε ούσης Λύδδης τη Ιόππη, οι μαθηταί ακούσαντες ότι Πέτρος εστίν εν αυτή, απέστειλαν πρός αυτόν, παρακαλούντες μή οκνήσαι διελθείν έως αυτών. Αναστάς δε Πέτρος συνήλθεν αυτοίς· όν παραγενόμενον ανήγαγον εις το υπερώον, και παρέστησαν αυτώ πάσαι αι χήραι κλαίουσαι και επιδεικνύμεναι χιτώνας και ιμάτια όσα εποίει μετʼ αυτών ούσα η Δορκάς. Εκβαλών δε έξω πάντας ο Πέτρος θείς τα γόνατα προσηύξατο· και επιστρέψας πρός το σώμα, είπεν, Ταβηθά, ανάστηθι. Η δε ήνοιξεν τους οφθαλμούς αυτής· και ιδούσα τον Πέτρον, ανεκάθισεν. Δούς δε αυτή χείρα, ανέστησεν αυτήν· φωνήσας δε τους αγίους και τάς χήρας, παρέστησεν αυτήν ζώσαν. Γνωστόν δε εγένετο καθʼ όλης της Ιόππης, και πολλοί επίστευσαν επί τον Κύριον.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 5:1-15
Τω καιρώ εκείνω, ανέβη ο Ιησούς εις Ιεροσόλυμα. Έστι δε εν τοις ῾Ιεροσολύμοις επί τη προβατική κολυμβήθρα, η επιλεγομένη Εβραϊστί Βηθεσδά, πέντε στοάς έχουσα. εν ταύταις κατέκειτο πλήθος πολύ των ασθενούντων, τυφλών, χωλών, ξηρών, εκδεχομένων την του ύδατος κίνησιν. άγγελος γαρ κατά καιρόν κατέβαινεν εν τη κολυμβήθρα, και εταράσσετο το ύδωρ· ο ούν πρώτος εμβάς μετά την ταραχήν του ύδατος υγιής εγίνετο ώ δήποτε κατείχετο νοσήματι. ήν δέ τις άνθρωπος εκεί τριάκοντα και οκτώ έτη έχων εν τη ασθενεία αυτού. τούτον ιδών ο ᾿Ιησούς κατακείμενον, και γνούς ότι πολύν ήδη χρόνον έχει, λέγει αυτώ· θέλεις υγιής γενέσθαι; απεκρίθη αυτώ ο ασθενών· Κύριε, άνθρωπον ουκ έχω, ίνα όταν ταραχθή το ύδωρ, βάλη με εις την κολυμβήθραν· εν ώ δε έρχομαι εγώ, άλλος πρό εμού καταβαίνει. λέγει αυτώ ο ᾿Ιησούς· έγειρε, άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει. καί ευθέως εγένετο υγιής ο άνθρωπος, και ήρε τον κράβαττον αυτού και περιεπάτει. ήν δε σάββατον εν εκείνη τη ημέρα. έλεγον ούν οι ᾿Ιουδαίοι τω τεθεραπευμένω· σάββατόν εστιν· ουκ έξεστί σοι άραι τον κράβαττον. απεκρίθη αυτοίς· ο ποιήσας με υγιή, εκείνός μοι είπεν· άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει. ηρώτησαν ούν αυτόν· τίς εστιν ο άνθρωπος ο ειπών σοι, άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει; ο δε ιαθείς ουκ ᾔδει τίς εστιν· ο γαρ ᾿Ιησούς εξένευσεν όχλου όντος εν τω τόπω. μετά ταύτα ευρίσκει αυτόν ο ᾿Ιησούς εν τω ιερώ και είπεν αυτώ· ίδε υγιής γέγονας· μηκέτι αμάρτανε, ίνα μή χείρόν σοί τι γένηται. απήλθεν ο άνθρωπος και ανήγγειλε τοις ᾿Ιουδαίοις ότι ᾿Ιησούς εστιν ο ποιήσας αυτόν υγιή.