Μεγάλη Τετάρτη

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τετάρτη, 16 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Μεγάλη Τετάρτη; Μάρτυρες Αγάπη, Ειρήνη και Χιονία; Οσίου Αμφιλοχίου, του εν Πάτμω; Λεωνίδης, Βασίλισσα, Γαλήνη ή Γαληνή, Θεοδώρα, Καλλίδα, Νίκη, Νουνεχία και Χάρισσα οι Μάρτυρες
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 12:17-50
Τω καιρώ εκείνω, εμαρτύρει ούν ο όχλος ο ών μετ᾽ αυτού ότε τον Λάζαρον εφώνησεν εκ του μνημείου και ήγειρεν αυτόν εκ νεκρών. διά τούτο και υπήντησεν αυτώ ο όχλος, ότι ήκουσαν τούτο αυτόν πεποιηκέναι το σημείον. οι ούν Φαρισαίοι είπον πρός εαυτούς· θεωρείτε ότι ουκ ωφελείτε ουδέν; ίδε ο κόσμος οπίσω αυτού απήλθεν.
῏Ησαν δέ τινες ῞Ελληνες εκ των αναβαινόντων ίνα προσκυνήσωσιν εν τη εορτή. ούτοι ούν προσήλθον Φιλίππω τω από Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, και ηρώτων αυτόν λέγοντες· κύριε, θέλομεν τον ᾿Ιησούν ιδείν. έρχεται Φίλιππος και λέγει τω ᾿Ανδρέα, και πάλιν ᾿Ανδρέας και Φίλιππος λέγουσι τω ᾿Ιησού· ο δε ᾿Ιησούς απεκρίνατο αυτοίς λέγων· ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο υιός του ανθρώπου. αμήν αμήν λέγω υμίν, εάν μή ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γήν αποθάνη, αυτός μόνος μένει· εάν δε αποθάνη, πολύν καρπόν φέρει. ο φιλών την ψυχήν αυτού απολέσει αυτήν, και ο μισών την ψυχήν αυτού εν τω κόσμω τούτω, εις ζωήν αιώνιον φυλάξει αυτήν. εάν εμοί διακονή τις, εμοί ακολουθείτω, και όπου ειμί εγώ, εκεί και ο διάκονος ο εμός έσται· και εάν τις εμοί διακονή, τιμήσει αυτόν ο πατήρ.
Νύν η ψυχή μου τετάρακται, και τί είπω; πάτερ, σώσον με εκ της ώρας ταύτης. αλλά διά τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην. πάτερ, δόξασόν σου το όνομα. ήλθεν ούν φωνή εκ του ουρανού· και εδόξασα και πάλιν δοξάσω. ο ούν όχλος ο εστώς και ακούσας έλεγε βροντήν γεγονέναι· άλλοι έλεγον· άγγελος αυτώ λελάληκεν. απεκρίθη ο ᾿Ιησούς και είπεν· ου δι᾽ εμέ αύτη η φωνή γέγονεν, αλλά δι᾽ υμάς. νύν κρίσις εστί του κόσμου τούτου, νύν ο άρχων του κόσμου τούτου εκβληθήσεται έξω· καγώ εάν υψωθώ εκ της γής, πάντας ελκύσω πρός εμαυτόν. τούτο δε έλεγε σημαίνων ποίω θανάτω ήμελλεν αποθνήσκειν. απεκρίθη αυτώ ο όχλος· ημείς ηκούσαμεν εκ του νόμου ότι ο Χριστός μένει εις τον αιώνα, και πώς σύ λέγεις, δεί υψωθήναι τον υιόν του ανθρώπου; τίς εστιν ούτος ο υιός του ανθρώπου; είπεν ούν αυτοίς ο ᾿Ιησούς· έτι μικρόν χρόνον το φώς μεθ᾽ υμών εστι· περιπατείτε έως το φώς έχετε, ίνα μή σκοτία υμάς καταλάβη· και ο περιπατών εν τη σκοτία ουκ οίδε πού υπάγει. έως το φώς έχετε, πιστεύετε εις το φώς, ίνα υιοί φωτός γένησθε.
Ταύτα ελάλησεν ο ᾿Ιησούς, και απελθών εκρύβη απ᾽ αυτών. Τοσαύτα δε αυτού σημεία πεποιηκότος έμπροσθεν αυτών ουκ επίστευον εις αυτόν, ίνα ο λόγος ῾Ησαΐου του προφήτου πληρωθή όν είπε· Κύριε, τίς επίστευσε τη ακοή ημών; και ο βραχίων Κυρίου τίνι απεκαλύφθη; διά τούτο ουκ ηδύναντο πιστεύειν, ότι πάλιν είπεν ῾Ησαΐας· τετύφλωκεν αυτών τους οφθαλμούς και πεπώρωκεν αυτών την καρδίαν, ίνα μή ίδωσι τοις οφθαλμοίς και νοήσωσι τη καρδία και επιστραφώσι, και ιάσομαι αυτούς. ταύτα είπεν ῾Ησαΐας ότε είδε την δόξαν αυτού και ελάλησε περί αυτού. όμως μέντοι και εκ των αρχόντων πολλοί επίστευσαν εις αυτόν, αλλά διά τους Φαρισαίους ουχ ωμολόγουν, ίνα μή αποσυνάγωγοι γένωνται· ηγάπησαν γαρ την δόξαν των ανθρώπων μάλλον ήπερ την δόξαν του Θεού.
᾿Ιησούς δε έκραξε και είπεν· ο πιστεύων εις εμέ ου πιστεύει εις εμέ, αλλ᾽ εις τον πέμψαντά με, καί ο θεωρών εμέ θεωρεί τον πέμψαντά με. εγώ φώς εις τον κόσμον ελήλυθα, ίνα πάς ο πιστεύων εις εμέ εν τη σκοτία μή μείνη. καί εάν τίς μου ακούση των ρημάτων και μή πιστεύση, εγώ ου κρίνω αυτόν· ου γαρ ήλθον ίνα κρίνω τον κόσμον, αλλ᾽ ίνα σώσω τον κόσμον. ο αθετών εμέ και μή λαμβάνων τα ρήματά μου, έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος όν ελάλησα, εκείνος κρινεί αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα· ότι εγώ εξ εμαυτού ουκ ελάλησα, αλλ᾽ ο πέμψας με πατήρ αυτός μοι εντολήν έδωκε τί είπω και τί λαλήσω· καί οίδα ότι η εντολή αυτού ζωή αιώνιός εστιν. ά ούν λαλώ εγώ, καθώς είρηκέ μοι ο πατήρ, ούτω λαλώ.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ματθαίον 26:6-16
Του δε ᾿Ιησού γενομένου εν Βηθανία εν οικία Σίμωνος του λεπρού, προσήλθεν αυτώ γυνή αλάβαστρον μύρου έχουσα βαρυτίμου, και κατέχεεν επί την κεφαλήν αυτού ανακειμένου. ιδόντες δε οι μαθηταί αυτού ηγανάκτησαν λέγοντες· εις τί η απώλεια αύτη; ηδύνατο γαρ τούτο το μύρον πραθήναι πολλού και δοθήναι τοις πτωχοίς. γνούς δε ο ᾿Ιησούς είπεν αυτοίς· τί κόπους παρέχετε τη γυναικί; έργον γαρ καλόν ειργάσατο εις εμέ. τους πτωχούς γαρ πάντοτε έχετε μεθ’ εαυτών, εμέ δε ου πάντοτε έχετε. βαλούσα γαρ αύτη το μύρον τούτο επί του σώματός μου, πρός το ενταφιάσαι με εποίησεν. αμήν λέγω υμίν, όπου εάν κηρυχθή το ευαγγέλιον τούτο εν όλω τω κόσμω, λαληθήσεται και ό εποίησεν αύτη εις μνημόσυνον αυτής. Τότε πορευθείς εις των δώδεκα, ο λεγόμενος ᾿Ιούδας ᾿Ισκαριώτης, πρός τους αρχιερείς είπε· τί θέλετέ μοι δούναι, και εγώ υμίν παραδώσω αυτόν; οι δε έστησαν αυτώ τριάκοντα αργύρια. και από τότε εζήτει ευκαιρίαν ίνα αυτόν παραδώ.