Πέμπτη Ε΄ των Νηστειών: Ακολουθίαν του Μεγάλου Κανόνος

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Πέμπτη, 3 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Πέμπτη Ε΄ των Νηστειών: Ακολουθίαν του Μεγάλου Κανόνος; Νικήτας ο Ομολογητής; Άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος; Μαρτύρων Θεοδοσία και Ειρήνη
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 42:5-16
ούτω λέγει Κύριος ο Θεός ο ποιήσας τον ουρανόν και πήξας αυτόν, ο στερεώσας την γήν και τα εν αυτή και διδούς πνοήν τω λαώ τω επ᾿ αυτής και πνεύμα τοις πατούσιν αυτήν· εγώ Κύριος ο Θεός εκάλεσά σε εν δικαιοσύνη και κρατήσω της χειρός σου και ενισχύσω σε και έδωκά σε εις διαθήκην γένους, εις φώς εθνών ανοίξαι οφθαλμούς τυφλών, εξαγαγείν εκ δεσμών δεδεμένους και εξ οίκου φυλακής καθημένους εν σκότει. εγώ Κύριος ο Θεός, τούτό μού εστι το όνομα· την δόξαν μου ετέρω ου δώσω ουδέ τάς αρετάς μου τοις γλυπτοίς. τα απ᾿ αρχής ιδού ήκασι, και καινά, ά εγώ αναγγέλλω, και πρό του αναγγείλαι εδηλώθη υμίν.
῾Υμνήσατε τω Κυρίω ύμνον καινόν, η αρχή αυτού· δοξάζετε το όνομα αυτού απ᾿ άκρου της γής, οι καταβαίνοντες εις την θάλασσαν και πλέοντες αυτήν, αι νήσοι και οι κατοικούντες αυτάς. ευφράνθητι, έρημος, και αι κώμαι αυτής, επαύλεις και οι κατοικούντες Κηδάρ· ευφρανθήσονται οι κατοικούντες Πέτραν, απ᾿ άκρων των ορέων βοήσουσι· δώσουσι τω Θεώ δόξαν, τάς αρετάς αυτού εν ταις νήσοις αναγγελούσι. Κύριος ο Θεός των δυνάμεων εξελεύσεται και συντρίψει πόλεμον, επεγερεί ζήλον και βοήσεται επί τους εχθρούς αυτού μετά ισχύος.
εσιώπησα, μή και αεί σιωπήσομαι και ανέξομαι; ως η τίκτουσα εκαρτέρησα, εκστήσω και ξηρανώ άμα. ερημώσω όρη και βουνούς και πάντα χόρτον αυτών ξηρανώ, και θήσω ποταμούς εις νήσους και έλη ξηρανώ. και άξω τυφλούς εν οδώ, ή ουκ έγνωσαν, και τρίβους άς ουκ ᾔδεισαν, πατήσαι ποιήσω αυτούς· ποιήσω αυτοίς το σκότος εις φώς και τα σκολιά εις ευθείαν· ταύτα τα ρήματα ποιήσω και ουκ εγκαταλείψω αυτούς.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 18:20-33
Είπε δε Κύριος· κραυγή Σοδόμων και Γομόρρας πεπλήθυνται πρός με, και αι αμαρτίαι αυτών μεγάλαι σφόδρα. καταβάς ούν όψομαι, ει κατά την κραυγήν αυτών την ερχομένην πρός με συντελούνται, ει δε μή, ίνα γνώ. και αποστρέψαντες εκείθεν οι άνδρες ήλθον εις Σόδομα. ῾Αβραάμ δε έτι ήν εστηκώς εναντίον Κυρίου. και εγγίσας ῾Αβραάμ είπε· μή συναπολέσης δίκαιον μετά ασεβούς και έσται ο δίκαιος ως ο ασεβής; εάν ώσι πεντήκοντα δίκαιοι εν τη πόλει, απολείς αυτούς; ουκ ανήσεις πάντα τον τόπον ένεκεν των πεντήκοντα δικαίων, εάν ώσιν εν αυτή; μηδαμώς σύ ποιήσεις ως το ρήμα τούτο, του αποκτείναι δίκαιον μετά ασεβούς, και έσται ο δίκαιος ως ο ασεβής. μηδαμώς· ο κρίνων πάσαν την γήν, ου ποιήσεις κρίσιν; είπε δε Κύριος· εάν ώσιν εν Σοδόμοις πεντήκοντα δίκαιοι εν τη πόλει, αφήσω όλην την πόλιν και πάντα τον τόπον δι᾿ αυτούς. και αποκριθείς ῾Αβραάμ είπε· νύν ηρξάμην λαλήσαι πρός τον Κύριόν μου, εγώ δέ ειμι γή και σποδός· εάν δε ελαττονωθώσιν οι πεντήκοντα δίκαιοι εις τεσσαρακονταπέντε, απολείς ένεκεν των πέντε πάσαν την πόλιν; και είπεν· ου μή απολέσω, εάν εύρω εκεί τεσσσαρακονταπέντε. και προσέθηκεν έτι λαλήσαι πρός αυτόν, και είπεν· εάν δε ευρεθώσιν εκεί τεσσαράκοντα; και είπεν· ου μή απολέσω ένεκεν των τεσσαράκοντα. και είπε· μή τι κύριε, εάν λαλήσω; εάν δε ευρεθώσιν εκεί τριάκοντα; και είπεν· ου μή απολέσω ένεκεν των τριάκοντα. και είπεν· επειδή έχω λαλήσαι πρός τον κύριον· εάν δε ευρεθώσιν εκεί είκοσι; και είπεν· ου μή απολέσω, εάν εύρω εκεί είκοσι. και είπε· μήτι κύριε, εάν λαλήσω έτι άπαξ· εάν δε ευρεθώσιν εκεί δέκα; και είπεν· ου μή απολέσω ένεκεν των δέκα. απήλθε δε ο Κύριος, ως επαύσατο λαλών τω ῾Αβραάμ, και ῾Αβραάμ απέστρεψεν εις τον τόπον αυτού.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 16:17-17:17
Τρίβοι ζωής εκκλίνουσιν από κακών, μήκος δε βίου οδοί δικαιοσύνης. ο δεχόμενος παιδείαν εν αγαθοίς έσται, ο δε φυλάσσων ελέγχους σοφισθήσεται. ός φυλάσσει τάς εαυτού οδούς, τηρεί την εαυτού ψυχήν, αγαπών δε ζωήν αυτού φείσεται στόματος αυτού. πρό συντριβής ηγείται ύβρις, πρό δε πτώματος κακοφροσύνη. κρείσσων πραΰθυμος μετά ταπεινώσεως ή ός διαιρείται σκύλα μετά υβριστών. συνετός εν πράγμασιν ευρετής αγαθών, πεποιθώς δε επί Θεώ μακαριστός. τους σοφούς και συνετούς φαύλους καλούσιν, οι δε γλυκείς εν λόγω πλείονα ακούσονται. πηγή ζωής έννοια τοις κεκτημένοις, παιδεία δε αφρόνων κακή. καρδία σοφού νοήσει τα από του ιδίου στόματος, επί δε χείλεσι φορέσει επιγνωμοσύνην. κηρία μέλιτος λόγοι καλοί, γλύκασμα δε αυτού ίασις ψυχής. εισίν οδοί δοκούσαι είναι ορθαί ανδρί, τα μέντοι τελευταία αυτών βλέπει εις πυθμένα ᾅδου. ανήρ εν πόνοις πονεί εαυτώ και εκβιάζεται την απώλειαν εαυτού, ο μέντοι σκολιός επί τω εαυτού στόματι φορεί την απώλειαν. ανήρ άφρων ορύσσει εαυτώ κακά, επί δε των εαυτού χειλέων θησαυρίζει πύρ. ανήρ σκολιός διαπέμπεται κακά, και λαμπτήρα δόλου πυρσεύει κακοίς και διαχωρίζει φίλους. ανήρ παράνομος αποπειράται φίλων και απάγει αυτούς οδούς ουκ αγαθάς. στηρίζων δε οφθαλμούς αυτού διαλογίζεται διεστραμμένα, ορίζει δε τοις χείλεσιν αυτού πάντα τα κακά· ούτος κάμινός εστι κακίας. στέφανος καυχήσεως γήρας, εν δε οδοίς δικαιοσύνης ευρίσκεται. κρείσσων ανήρ μακρόθυμος ισχυρού, ο δε κρατών οργής κρείσσων καταλαμβανομένου πόλιν. εις κόλπους επέρχεται πάντα τοις αδίκοις, παρά δε Κυρίου πάντα τα δίκαια.
Κρείσσων ψωμός μεθ᾿ ηδονής εν ειρήνη ή οίκος πλήρης πολλών αγαθών και αδίκων θυμάτων μετά μάχης. οικέτης νοήμων κρατήσει δεσποτών αφρόνων, εν δε αδελφοίς διελείται μέρη. ώσπερ δοκιμάζεται εν καμίνω άργυρος και χρυσός, ούτως εκλεκταί καρδίαι παρά Κυρίω. κακός υπακούει γλώσσης παρανόμων, δίκαιος δε ου προσέχει χείλεσι ψευδέσιν. ο καταγελών πτωχού παροξύνει τον ποιήσαντα αυτόν, ο δε επιχαίρων απολλυμένω ουκ αθωωθήσεται· ο δε επισπλαγχνιζόμενος ελεηθήσεται. στέφανος γερόντων τέκνα τέκνων, καύχημα δε τέκνων πατέρες αυτών. 6α του πιστού όλος ο κόσμος των χρημάτων, του δε απίστου ουδέ οβολός. ουχ αρμόσει άφρονι χείλη πιστά, ουδέ δικαίω χείλη ψευδή. μισθός χαρίτων η παιδεία τοις χρωμένοις, ού δ᾿ άν επιστρέψη ευοδωθήσεται. ός κρύπτει αδικήματα, ζητεί φιλίαν, ός δε μισεί κρύπτειν, διΐστησι φίλους και οικείους. συντρίβει απειλή καρδίαν φρονίμου, άφρων δε μαστιγωθείς ουκ αισθάνεται. αντιλογίας εγείρει πάς κακός, ο δε Κύριος άγγελον ανελεήμονα εκπέμψει αυτώ. εμπεσείται μέριμνα ανδρί νοήμονι, οι δε άφρονες διαλογιούνται κακά. ός αποδίδωσι κακά αντί αγαθών, ου κινηθήσεται κακά εκ του οίκου αυτού. εξουσίαν δίδωσι λόγοις αρχή δικαιοσύνης, προηγείται δε της ενδείας στάσις και μάχη. ός δίκαιον κρίνει τον άδικον, άδικον δε τον δίκαιον, ακάθαρτος και βδελυκτός παρά Θεώ. ινατί υπήρξε χρήματα άφρονι; κτήσασθαι γαρ σοφίαν ακάρδιος ου δυνήσεται. ός υψηλόν ποιεί τον εαυτού οίκον, ζητεί συντριβήν, ο δε σκολιάζων του μαθείν εμπεσείται εις κακά. εις πάντα καιρόν φίλος υπαρχέτω σοι, αδελφοί δε εν ανάγκαις χρήσιμοι έστωσαν· τούτου γαρ χάριν γεννώνται.