Κυριακή Γ΄ των Νηστειών (τής Σταυροπροσκυνήσεως)

Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Κυριακή, 23 Μαρτίου 2025
Άγιοι και εορταί: Κυριακή Γ΄ των Νηστειών (τής Σταυροπροσκυνήσεως) ; Νίκων Οσιομάρτυς και οι σύν αυτώ; Ανατόλιος και Προτολέων Μάρτυρες; Λούκας, Νεομάρτυς
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)
Ανάγνωσις Ευαγγελίου Όρθρου: Κατά Λουκάν 24:36-53
Τω καιρώ εκείνω, αναστάς ο Ιησούς εκ νεκρών έστη εν μέσω των Μαθητών, και λέγει αυτοίς· Ειρήνη υμίν. Πτοηθέντες δε και έμφοβοι γενόμενοι, εδόκουν πνεύμα θεωρείν. Και είπεν αυτοίς· Τί τεταραγμένοι εστέ, και διατί διαλογισμοί αναβαίνουσιν εν ταις καρδίαις υμών; ίδετε τάς χείράς μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμι, ψηλαφήσατέ με και ίδετε, ότι πνεύμα σάρκα και οστέα ουκ έχει, καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα. Και τούτο ειπών, επέδειξεν αυτοίς τάς χείρας και τους πόδας. Έτι δε απιστούντων αυτών από της χαράς, και θαυμαζόντων, είπεν αυτοίς· Έχετέ τι βρώσιμον ενθάδε; Οι δε επέδωκαν αυτώ ιχθύος οπτού μέρος, και από μελισσίου κηρίου. Και λαβών, ενώπιον αυτών έφαγεν. Είπε δε αυτοίς· Ούτοι οι λόγοι, ούς ελάλησα πρός υμάς έτι ών σύν υμίν, ότι δεί πληρωθήναι πάντα τα γεγραμμένα εν τω νόμω Μωσέως και Προφήταις και Ψαλμοίς περί εμού. Τότε διήνοιξεν αυτών τον νούν, του συνιέναι τάς Γραφάς· και είπεν αυτοίς· Ότι ούτω γέγραπται, και ούτως είδει παθείν τον Χριστόν, και αναστήναι εκ νεκρών τη τρίτη ημέρα, και κηρυχθήναι επί τω ονόματι αυτού μετάνοιαν και άφεσιν αμαρτιών εις πάντα τα έθνη, αρξάμενον από Ιερουσαλήμ. Υμείς δέ εστε μάρτυρες τούτων. Και ιδού εγώ αποστέλλω την επαγγελίαν του πατρός μου εφ’ υμάς· υμείς δε καθίσατε εν τη πόλει Ιερουσαλήμ, έως ού ενδύσησθε δύναμιν εξ ύψους. Εξήγαγε δε αυτούς έξω εις Βηθανίαν, και επάρας τάς χείρας αυτού, ευλόγησεν αυτούς. Και εγένετο εν τω ευλογείν αυτόν αυτούς, διέστη απ’ αυτών, και ανεφέρετο εις τον ουρανόν. Και αυτοί, προσκυνήσαντες αυτόν, υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ μετά χαράς μεγάλης. Και ήσαν διαπαντός εν τω Ιερώ, αινούντες και ευλογούντες τον Θεόν. Αμήν.
Ανάγνωσις Επιστολής: Εβρ. 4:14-16, 5:1-6
Αδελφοί, έχοντες ούν αρχιερέα μέγαν, διεληλυθότα τους ουρανούς, Ιησούν τον υιόν του θεού, κρατώμεν της ομολογίας. Ου γαρ έχομεν αρχιερέα μή δυνάμενον συμπαθήσαι ταις ασθενείαις ημών, πεπειραμένον δε κατά πάντα καθʼ ομοιότητα, χωρίς αμαρτίας. Προσερχώμεθα ούν μετά παρρησίας τω θρόνω της χάριτος, ίνα λάβωμεν έλεον, και χάριν εύρωμεν εις εύκαιρον βοήθειαν. Πάς γαρ αρχιερεύς, εξ ανθρώπων λαμβανόμενος, υπέρ ανθρώπων καθίσταται τα πρός τον θεόν, ίνα προσφέρη δώρά τε και θυσίας υπέρ αμαρτιών· μετριοπαθείν δυνάμενος τοις αγνοούσιν και πλανωμένοις, επεί και αυτός περίκειται ασθένειαν· και διά ταύτην οφείλει, καθώς περί του λαού, ούτως και περί εαυτού, προσφέρειν υπέρ αμαρτιών. Και ουχ εαυτώ τις λαμβάνει την τιμήν, αλλά καλούμενος υπό του θεού, καθάπερ και Ααρών. Ούτως και ο Χριστός ουχ εαυτόν εδόξασεν γενηθήναι αρχιερέα, αλλʼ ο λαλήσας πρός αυτόν, Υιός μου ει σύ, εγώ σήμερον γεγέννηκά σε. Καθώς και εν ετέρω λέγει, Σύ ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ.
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Μάρκον 8:34-38, 9:1
Είπεν ο Κύριος· Ει τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι. ός γαρ άν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν· ός δ᾿ άν απολέση την εαυτού ψυχήν ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν. τί γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; ή τί δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού; ός γαρ εάν επαισχυνθή με και τους εμούς λόγους εν τη γενεά ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ, και ο υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν όταν έλθη εν τη δόξη του πατρός αυτού μετά των αγγέλων των αγίων. Και έλεγεν αυτοίς· αμήν λέγω υμίν ότι εισί τινες των ώδε εστηκότων, οίτινες ου μή γεύσωνται θανάτου έως άν ίδωσι την βασιλείαν του Θεού εληλυθυίαν εν δυνάμει.