Holy Trinity Greek Orthodox Church

Πέμπτη Ε΄ των Νηστειών: Ακολουθίαν του Μεγάλου Κανόνος
2025-04-03
Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Πέμπτη, 3 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Πέμπτη Ε΄ των Νηστειών: Ακολουθίαν του Μεγάλου Κανόνος; Νικήτας ο Ομολογητής; Άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος; Μαρτύρων Θεοδοσία και Ειρήνη
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 42:5-16
ούτω λέγει Κύριος ο Θεός ο ποιήσας τον ουρανόν και πήξας αυτόν, ο στερεώσας την γήν και τα εν αυτή και διδούς πνοήν τω λαώ τω επ᾿ αυτής και πνεύμα τοις πατούσιν αυτήν· εγώ Κύριος ο Θεός εκάλεσά σε εν δικαιοσύνη και κρατήσω της χειρός σου και ενισχύσω σε και έδωκά σε εις διαθήκην γένους, εις φώς εθνών ανοίξαι οφθαλμούς τυφλών, εξαγαγείν εκ δεσμών δεδεμένους και εξ οίκου φυλακής καθημένους εν σκότει. εγώ Κύριος ο Θεός, τούτό μού εστι το όνομα· την δόξαν μου ετέρω ου δώσω ουδέ τάς αρετάς μου τοις γλυπτοίς. τα απ᾿ αρχής ιδού ήκασι, και καινά, ά εγώ αναγγέλλω, και πρό του αναγγείλαι εδηλώθη υμίν.
῾Υμνήσατε τω Κυρίω ύμνον καινόν, η αρχή αυτού· δοξάζετε το όνομα αυτού απ᾿ άκρου της γής, οι καταβαίνοντες εις την θάλασσαν και πλέοντες αυτήν, αι νήσοι και οι κατοικούντες αυτάς. ευφράνθητι, έρημος, και αι κώμαι αυτής, επαύλεις και οι κατοικούντες Κηδάρ· ευφρανθήσονται οι κατοικούντες Πέτραν, απ᾿ άκρων των ορέων βοήσουσι· δώσουσι τω Θεώ δόξαν, τάς αρετάς αυτού εν ταις νήσοις αναγγελούσι. Κύριος ο Θεός των δυνάμεων εξελεύσεται και συντρίψει πόλεμον, επεγερεί ζήλον και βοήσεται επί τους εχθρούς αυτού μετά ισχύος.
εσιώπησα, μή και αεί σιωπήσομαι και ανέξομαι; ως η τίκτουσα εκαρτέρησα, εκστήσω και ξηρανώ άμα. ερημώσω όρη και βουνούς και πάντα χόρτον αυτών ξηρανώ, και θήσω ποταμούς εις νήσους και έλη ξηρανώ. και άξω τυφλούς εν οδώ, ή ουκ έγνωσαν, και τρίβους άς ουκ ᾔδεισαν, πατήσαι ποιήσω αυτούς· ποιήσω αυτοίς το σκότος εις φώς και τα σκολιά εις ευθείαν· ταύτα τα ρήματα ποιήσω και ουκ εγκαταλείψω αυτούς.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 18:20-33
Είπε δε Κύριος· κραυγή Σοδόμων και Γομόρρας πεπλήθυνται πρός με, και αι αμαρτίαι αυτών μεγάλαι σφόδρα. καταβάς ούν όψομαι, ει κατά την κραυγήν αυτών την ερχομένην πρός με συντελούνται, ει δε μή, ίνα γνώ. και αποστρέψαντες εκείθεν οι άνδρες ήλθον εις Σόδομα. ῾Αβραάμ δε έτι ήν εστηκώς εναντίον Κυρίου. και εγγίσας ῾Αβραάμ είπε· μή συναπολέσης δίκαιον μετά ασεβούς και έσται ο δίκαιος ως ο ασεβής; εάν ώσι πεντήκοντα δίκαιοι εν τη πόλει, απολείς αυτούς; ουκ ανήσεις πάντα τον τόπον ένεκεν των πεντήκοντα δικαίων, εάν ώσιν εν αυτή; μηδαμώς σύ ποιήσεις ως το ρήμα τούτο, του αποκτείναι δίκαιον μετά ασεβούς, και έσται ο δίκαιος ως ο ασεβής. μηδαμώς· ο κρίνων πάσαν την γήν, ου ποιήσεις κρίσιν; είπε δε Κύριος· εάν ώσιν εν Σοδόμοις πεντήκοντα δίκαιοι εν τη πόλει, αφήσω όλην την πόλιν και πάντα τον τόπον δι᾿ αυτούς. και αποκριθείς ῾Αβραάμ είπε· νύν ηρξάμην λαλήσαι πρός τον Κύριόν μου, εγώ δέ ειμι γή και σποδός· εάν δε ελαττονωθώσιν οι πεντήκοντα δίκαιοι εις τεσσαρακονταπέντε, απολείς ένεκεν των πέντε πάσαν την πόλιν; και είπεν· ου μή απολέσω, εάν εύρω εκεί τεσσσαρακονταπέντε. και προσέθηκεν έτι λαλήσαι πρός αυτόν, και είπεν· εάν δε ευρεθώσιν εκεί τεσσαράκοντα; και είπεν· ου μή απολέσω ένεκεν των τεσσαράκοντα. και είπε· μή τι κύριε, εάν λαλήσω; εάν δε ευρεθώσιν εκεί τριάκοντα; και είπεν· ου μή απολέσω ένεκεν των τριάκοντα. και είπεν· επειδή έχω λαλήσαι πρός τον κύριον· εάν δε ευρεθώσιν εκεί είκοσι; και είπεν· ου μή απολέσω, εάν εύρω εκεί είκοσι. και είπε· μήτι κύριε, εάν λαλήσω έτι άπαξ· εάν δε ευρεθώσιν εκεί δέκα; και είπεν· ου μή απολέσω ένεκεν των δέκα. απήλθε δε ο Κύριος, ως επαύσατο λαλών τω ῾Αβραάμ, και ῾Αβραάμ απέστρεψεν εις τον τόπον αυτού.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 16:17-17:17
Τρίβοι ζωής εκκλίνουσιν από κακών, μήκος δε βίου οδοί δικαιοσύνης. ο δεχόμενος παιδείαν εν αγαθοίς έσται, ο δε φυλάσσων ελέγχους σοφισθήσεται. ός φυλάσσει τάς εαυτού οδούς, τηρεί την εαυτού ψυχήν, αγαπών δε ζωήν αυτού φείσεται στόματος αυτού. πρό συντριβής ηγείται ύβρις, πρό δε πτώματος κακοφροσύνη. κρείσσων πραΰθυμος μετά ταπεινώσεως ή ός διαιρείται σκύλα μετά υβριστών. συνετός εν πράγμασιν ευρετής αγαθών, πεποιθώς δε επί Θεώ μακαριστός. τους σοφούς και συνετούς φαύλους καλούσιν, οι δε γλυκείς εν λόγω πλείονα ακούσονται. πηγή ζωής έννοια τοις κεκτημένοις, παιδεία δε αφρόνων κακή. καρδία σοφού νοήσει τα από του ιδίου στόματος, επί δε χείλεσι φορέσει επιγνωμοσύνην. κηρία μέλιτος λόγοι καλοί, γλύκασμα δε αυτού ίασις ψυχής. εισίν οδοί δοκούσαι είναι ορθαί ανδρί, τα μέντοι τελευταία αυτών βλέπει εις πυθμένα ᾅδου. ανήρ εν πόνοις πονεί εαυτώ και εκβιάζεται την απώλειαν εαυτού, ο μέντοι σκολιός επί τω εαυτού στόματι φορεί την απώλειαν. ανήρ άφρων ορύσσει εαυτώ κακά, επί δε των εαυτού χειλέων θησαυρίζει πύρ. ανήρ σκολιός διαπέμπεται κακά, και λαμπτήρα δόλου πυρσεύει κακοίς και διαχωρίζει φίλους. ανήρ παράνομος αποπειράται φίλων και απάγει αυτούς οδούς ουκ αγαθάς. στηρίζων δε οφθαλμούς αυτού διαλογίζεται διεστραμμένα, ορίζει δε τοις χείλεσιν αυτού πάντα τα κακά· ούτος κάμινός εστι κακίας. στέφανος καυχήσεως γήρας, εν δε οδοίς δικαιοσύνης ευρίσκεται. κρείσσων ανήρ μακρόθυμος ισχυρού, ο δε κρατών οργής κρείσσων καταλαμβανομένου πόλιν. εις κόλπους επέρχεται πάντα τοις αδίκοις, παρά δε Κυρίου πάντα τα δίκαια.
Κρείσσων ψωμός μεθ᾿ ηδονής εν ειρήνη ή οίκος πλήρης πολλών αγαθών και αδίκων θυμάτων μετά μάχης. οικέτης νοήμων κρατήσει δεσποτών αφρόνων, εν δε αδελφοίς διελείται μέρη. ώσπερ δοκιμάζεται εν καμίνω άργυρος και χρυσός, ούτως εκλεκταί καρδίαι παρά Κυρίω. κακός υπακούει γλώσσης παρανόμων, δίκαιος δε ου προσέχει χείλεσι ψευδέσιν. ο καταγελών πτωχού παροξύνει τον ποιήσαντα αυτόν, ο δε επιχαίρων απολλυμένω ουκ αθωωθήσεται· ο δε επισπλαγχνιζόμενος ελεηθήσεται. στέφανος γερόντων τέκνα τέκνων, καύχημα δε τέκνων πατέρες αυτών. 6α του πιστού όλος ο κόσμος των χρημάτων, του δε απίστου ουδέ οβολός. ουχ αρμόσει άφρονι χείλη πιστά, ουδέ δικαίω χείλη ψευδή. μισθός χαρίτων η παιδεία τοις χρωμένοις, ού δ᾿ άν επιστρέψη ευοδωθήσεται. ός κρύπτει αδικήματα, ζητεί φιλίαν, ός δε μισεί κρύπτειν, διΐστησι φίλους και οικείους. συντρίβει απειλή καρδίαν φρονίμου, άφρων δε μαστιγωθείς ουκ αισθάνεται. αντιλογίας εγείρει πάς κακός, ο δε Κύριος άγγελον ανελεήμονα εκπέμψει αυτώ. εμπεσείται μέριμνα ανδρί νοήμονι, οι δε άφρονες διαλογιούνται κακά. ός αποδίδωσι κακά αντί αγαθών, ου κινηθήσεται κακά εκ του οίκου αυτού. εξουσίαν δίδωσι λόγοις αρχή δικαιοσύνης, προηγείται δε της ενδείας στάσις και μάχη. ός δίκαιον κρίνει τον άδικον, άδικον δε τον δίκαιον, ακάθαρτος και βδελυκτός παρά Θεώ. ινατί υπήρξε χρήματα άφρονι; κτήσασθαι γαρ σοφίαν ακάρδιος ου δυνήσεται. ός υψηλόν ποιεί τον εαυτού οίκον, ζητεί συντριβήν, ο δε σκολιάζων του μαθείν εμπεσείται εις κακά. εις πάντα καιρόν φίλος υπαρχέτω σοι, αδελφοί δε εν ανάγκαις χρήσιμοι έστωσαν· τούτου γαρ χάριν γεννώνται.

Bible Study
2025-04-03 13:00 - 14:00, 2025-04-10 13:00 - 14:00 (America/New_York)

Stewardship Committee Meeting
2025-04-03 19:00 - 20:30

George the Righteous of Maleon
2025-04-04
Saints, Feasts, and Readings for 04/04/2025
Saints and Feasts: George the Righteous of Maleon; Righteous Plato the Studite; Theonas, Archbishop of Thessaloniki, Founder and Renovator of the Sacred Monastery of Saint Anastasia of Pharmakolytria, Halkidiki; Nicetas the Hieromartyr, Struggler of Serrai (1808); Theodoulos and Agathopous of Thessaloniki; Righteous Zosimas
Strict Fast
Old Testament Reading: Isaiah 45:11-17
Thus says the LORD, the Holy One of Israel, and his Maker: “Will you question me about my children, or command me concerning the work of my hands? I made the earth, and created man upon it; it was my hands that stretched out the heavens, and I commanded all their host. I have aroused him in righteousness, and I will make straight all his ways; he shall build my city and set my exiles free, not for price or reward,” says the LORD of hosts.
Thus says the LORD: “The wealth of Egypt and the merchandise of Ethiopia, and the Sabeans, men of stature, shall come over to you and be yours, they shall follow you; they shall come over in chains and bow down to you. They will make supplication to you, saying: ‘God is with you only, and there is no other, no god besides him.'” Truly, thou art a God who hidest thyself, O God of Israel, the Savior. All of them are put to shame and confounded, the makers of idols go in confusion together. But Israel is saved by the LORD with everlasting salvation; you shall not be put to shame or confounded to all eternity.
Old Testament Reading: Genesis 22:1-18
After these things God tested Abraham, and said to him, “Abraham!” And he said, “Here am I.” He said, “Take your son, your only son Isaac, whom you love, and go to the land of Moriah, and offer him there as a burnt offering upon one of the mountains of which I shall tell you.” So Abraham rose early in the morning, saddled his ass, and took two of his young men with him, and his son Isaac; and he cut the wood for the burnt offering, and arose and went to the place of which God had told him. On the third day Abraham lifted up his eyes and saw the place afar off. Then Abraham said to his young men, “Stay here with the ass; I and the lad will go yonder and worship, and come again to you.” And Abraham took the wood of the burnt offering, and laid it on Isaac his son; and he took in his hand the fire and the knife. So they went both of them together. And Isaac said to his father Abraham, “My father! “And he said, “Here am I, my son.” He said, “Behold, the fire and the wood; but where is the lamb for a burnt offering?” Abraham said, “God will provide himself the lamb for a burnt offering, my son.” So they went both of them together.
When they came to the place of which God had told him, Abraham built an altar there, and laid the wood in order, and bound Isaac his son, and laid him on the altar, upon the wood. Then Abraham put forth his hand, and took the knife to slay his son. But the angel of the LORD called to him from heaven, and said, “Abraham, Abraham!” And he said, “Here am I.” He said, “Do not lay your hand on the lad or do anything to him; for now I know that you fear God, seeing you have not withheld your son, your only son, from me.” And Abraham lifted up his eyes and looked, and behold, behind him was a ram, caught in a thicket by his horns; and Abraham went and took the ram, and offered it up as a burnt offering instead of his son. So Abraham called the name of that place The LORD will provide; as it is said to this day, “On the mount of the LORD it shall be provided.” And the angel of the LORD called to Abraham a second time from heaven, and said, “By myself I have sworn, says the LORD, because you have done this, and have not withheld your son, your only son, I will indeed bless you, and I will multiply your descendants as the stars of heaven and as the sand which is on the seashore. And your descendants shall possess the gate of their enemies, and by your descendants shall all the nations of the earth bless themselves, because you have obeyed my voice.”
Old Testament Reading: Proverbs 17:17-18:5
A friend loves at all times, and a brother is born for adversity. A man without sense gives a pledge, and becomes surety in the presence of his neighbor. He who loves transgression loves strife; he who makes his door high seeks destruction. A man of crooked mind does not prosper, and one with a perverse tongue falls into calamity. A stupid son is a grief to a father; and the father of a fool has no joy. A cheerful heart is a good medicine, but a downcast spirit dries up the bones. A wicked man accepts a bribe from the bosom to pervert the ways of justice. A man of understanding sets his face toward wisdom, but the eyes of a fool are on the ends of the earth. A foolish son is a grief to his father and bitterness to her who bore him. To impose a fine on a righteous man is not good; to flog noble men is wrong. He who restrains his words has knowledge, and he who has a cool spirit is a man of understanding. Even a fool who keeps silent is considered wise; when he closes his lips, he is deemed intelligent.
He who is estranged seeks pretexts to break out against all sound judgment. A fool takes no pleasure in understanding, but only in expressing his opinion. When wickedness comes, contempt comes also; and with dishonor comes disgrace. The words of a man’s mouth are deep waters; the fountain of wisdom is a gushing stream. It is not good to be partial to a wicked man, or to deprive a righteous man of justice.

Γεώργιος ο εν Μαλεώ
2025-04-04
Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Παρασκευή, 4 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Γεώργιος ο εν Μαλεώ; Πλάτων, της Στουδίου; Θεωνάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, κτήτορος και ανακαινιστού η εν Χαλκιδική Ιεράς Μονής της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας; Νικήτα ιερομάρτυρος του εν Σέρραις αθλήσαντος; Θεόδουλος και Αγαθόπους οι εν Θεσσαλονίκη; Όσιος Ζωσιμάς
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 45:11-17
Ότι ούτω λέγει Κύριος ο Θεός ο άγιος ᾿Ισραήλ ο ποιήσας τα επερχόμενα· ερωτήσατέ με περί των υιών μου και περί των θυγατέρων μου και περί των έργων των χειρών μου εντείλασθέ μοι. εγώ εποίησα γήν και άνθρωπον επ᾿ αυτής, εγώ τη χειρί μου εστερέωσα τον ουρανόν, εγώ πάσι τοις άστροις ενετειλάμην. εγώ ήγειρα αυτόν μετά δικαιοσύνης βασιλέα, και πάσαι αι οδοί αυτού ευθείαι. ούτος οικοδομήσει την πόλιν μου και την αιχμαλωσίαν του λαού μου επιστρέψει ου μετά λύτρων, ουδέ μετά δώρων, είπε Κύριος σαβαώθ. Ούτω λέγει Κύριος σαβαώθ· εκοπίασεν Αίγυπτος και εμπορία Αιθιόπων, και οι Σεβωείμ άνδρες υψηλοί επί σέ διαβήσονται και σοί έσονται δούλοι και οπίσω σου ακολουθήσουσι δεδεμένοι χειροπέδαις και διαβήσονται πρός σε, και προσκυνήσουσί σοι και εν σοί προσεύξονται, ότι εν σοί ο Θεός εστι και ουκ εστι Θεός πλήν σού· σύ γαρ ει Θεός, και ουκ ᾔδειμεν, ο Θεός του ᾿Ισραήλ σωτήρ. αισχυνθήσονται και εντραπήσονται πάντες οι αντικείμενοι αυτώ και πορεύσονται εν αισχύνη. εγκαινίζεσθε πρός με, νήσοι. ᾿Ισραήλ σώζεται υπό Κυρίου σωτηρίαν αιώνιον· ουκ αισχυνθήσονται ουδέ μή εντραπώσιν έως του αιώνος έτι.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 22:1-18
Και εγένετο μετά τα ρήματα ταύτα ο Θεός επείρασε τον ῾Αβραάμ και είπεν αυτώ· ῾Αβραάμ, ῾Αβραάμ. ο δε είπεν· ιδού εγώ. και είπε· λαβέ τον υιόν σου τον αγαπητόν, όν ηγάπησας, τον ᾿Ισαάκ, και πορεύθητι εις την γήν την υψηλήν και ανένεγκον αυτόν εκεί εις ολοκάρπωσιν εφ᾿ έν των ορέων, ών άν σοι είπω. αναστάς δε ῾Αβραάμ το πρωΐ επέσαξε την όνον αυτού· παρέλαβε δε μεθ᾿ εαυτού δύο παίδας και ᾿Ισαάκ τον υιόν αυτού και σχίσας ξύλα εις ολοκάρπωσιν, αναστάς επορεύθη και ήλθεν επί τον τόπον, όν είπεν αυτώ ο Θεός, τη ημέρα τη τρίτη. και αναβλέψας ῾Αβραάμ τοις οφθαλμοίς αυτού, είδε τον τόπον μακρόθεν. και είπεν ῾Αβραάμ τοις παισίν αυτού· καθίσατε αυτού μετά της όνου, εγώ δε και το παιδάριον διελευσόμεθα έως ώδε και προσκυνήσαντες αναστρέψομεν πρός υμάς. έλαβε δε ῾Αβραάμ τα ξύλα της ολοκαρπώσεως και επέθηκεν ᾿Ισαάκ τω υιώ αυτού· έλαβε δε μετά χείρας και το πύρ και την μάχαιραν, και επορεύθησαν οι δύο άμα. είπε δε ᾿Ισαάκ πρός ῾Αβραάμ τον πατέρα αυτού· πάτερ. ο δε είπε· τί εστι, τέκνον; είπε δέ· ιδού το πύρ και τα ξύλα· πού εστι το πρόβατον το εις ολοκάρπωσιν; είπε δε ῾Αβραάμ· ο Θεός όψεται εαυτώ πρόβατον εις ολοκάρπωσιν, τέκνον. πορευθέντες δε αμφότεροι άμα, ήλθον επί τον τόπον, όν είπεν αυτώ ο Θεός.
και ᾠκοδόμησεν εκεί ῾Αβραάμ το θυσιαστήριον και επέθηκε τα ξύλα, και συμποδίσας ᾿Ισαάκ τον υιόν αυτού, επέθηκεν αυτόν επί το θυσιαστήριον επάνω των ξύλων. και εξέτεινεν ῾Αβραάμ την χείρα αυτού λαβείν την μάχαιραν σφάξαι τον υιόν αυτού. και εκάλεσεν αυτόν άγγελος Κυρίου εκ του ουρανού και είπεν· ῾Αβραάμ, ῾Αβραάμ. ο δε είπεν· ιδού εγώ. και είπε· μή επιβάλης την χείρά σου επί το παιδάριον μηδέ ποιήσης αυτώ μηδέν· νύν γαρ έγνων, ότι φοβή σύ τον Θεόν και ουκ εφείσω του υιού σου του αγαπητού δι᾿ εμέ. και αναβλέψας ῾Αβραάμ τοις οφθαλμοίς αυτού είδε, και ιδού κριός εις κατεχόμενος εν φυτώ Σαβέκ των κεράτων· και επορεύθη ῾Αβραάμ και έλαβε τον κριόν και ανήνεγκεν αυτόν εις ολοκάρπωσιν αντί ᾿Ισαάκ του υιού αυτού. και εκάλεσεν ῾Αβραάμ το όνομα του τόπου εκείνου, Κύριος είδεν, ίνα είπωσι σήμερον, εν τω όρει Κύριος ώφθη. και εκάλεσεν άγγελος Κυρίου τον ῾Αβραάμ δεύτερον εκ του ουρανού, λέγων· κατ᾿ εμαυτού ώμοσα, λέγει Κύριος, ού είνεκεν εποίησας το ρήμα τούτο, και ουκ εφείσω του υιού σου του αγαπητού δι᾿ εμέ, ή μήν ευλογών ευλογήσω σε, και πληθύνων πληθυνώ το σπέρμα σου, ως τους αστέρας του ουρανού και ως την άμμον την παρά το χείλος της θαλάσσης, και κληρονομήσει το σπέρμα σου τάς πόλεις των υπεναντίων· και ενευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα έθνη της γής, ανθ᾿ ών υπήκουσας της εμής φωνής.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 17:17-18:5
εις πάντα καιρόν φίλος υπαρχέτω σοι, αδελφοί δε εν ανάγκαις χρήσιμοι έστωσαν· τούτου γαρ χάριν γεννώνται. ανήρ άφρων επικροτεί και επιχαίρει εαυτώ, ως και ο εγγυώμενος εγγύη των εαυτού φίλων. φιλαμαρτήμων χαίρει μάχαις, . ο δε σκληροκάρδιος ου συναντά αγαθοίς. ανήρ ευμετάβολος γλώσση εμπεσείται εις κακά, καρδία δε άφρονος οδύνη τω κεκτημένω αυτήν. ουκ ευφραίνεται πατήρ επί υιώ απαιδεύτω, υιός δε φρόνιμος ευφραίνει μητέρα αυτού. καρδία ευφραινομένη ευεκτείν ποιεί, ανδρός δε λυπηρού ξηραίνεται τα οστά. λαμβάνοντος δώρα αδίκως εν κόλποις ου κατευοδούνται οδοί, ασεβής δε εκκλίνει οδούς δικαιοσύνης. πρόσωπον συνετόν ανδρός σοφού, οι δε οφθαλμοί του άφρονος επ᾿ άκρα γής. οργή πατρί υιός άφρων και οδύνη τη τεκούση αυτόν. ζημιούν άνδρα δίκαιον ου καλόν, ουδέ όσιον επιβουλεύειν δυνάσταις δικαίοις. ός φείδεται ρήμα προέσθαι σκληρόν, επιγνώμων, μακρόθυμος δε ανήρ φρόνιμος. ανοήτω επερωτήσαντι σοφίαν σοφία λογισθήσεται, ενεόν δέ τις εαυτόν ποιήσας δόξει φρόνιμος είναι.
Προφάσεις ζητεί ανήρ βουλόμενος χωρίζεσθαι από φίλων, εν παντί δε καιρώ επονείδιστος έσται. ου χρείαν έχει σοφίας ενδεής φρενών, μάλλον γαρ άγεται αφροσύνη. όταν έλθη ασεβής εις βάθος κακών, καταφρονεί, επέρχεται δε αυτώ ατιμία και όνειδος. ύδωρ βαθύ λόγος εν καρδία ανδρός, ποταμός δε αναπηδύει και πηγή ζωής. θαυμάσαι πρόσωπον ασεβούς ου καλόν, ουδέ όσιον εκκλίνειν το δίκαιον εν κρίσει.

Salutations Akithist
2025-04-04 19:00 - 20:00
Join with Google Meet: https://meet.google.com/gxq-mogp-xru
Learn more about Meet at: https://support.google.com/a/users/answer/9282720

5th Saturday of Lent: The Akathist Hymn
2025-04-05
Saints, Feasts, and Readings for 04/05/2025
Saints and Feasts: 5th Saturday of Lent: The Akathist Hymn; Monk-Martyrs Claudius, Diodore, Victor, Victorinus, Pappias, Nicephorus, and Serapion; Theodora the Righteous of Thessaloniki; Agathopodes and Theodulos the Martyrs; George the new Martyr
Fast Day (Wine and Oil Allowed)
Epistle Reading: Hebrews 9:1-7
BRETHREN, the first covenant had regulations for worship and an earthly sanctuary. For a tent was prepared, the outer one, in which were the lampstand and the table and the bread of the Presence; it is called the Holy Place. Behind the second curtain stood a tent called the Holy of Holies, having the golden altar of incense and the ark of the covenant covered on all sides with gold, which contained a golden urn holding the manna, and Aaron’s rod that budded, and the tables of the covenant; above it were the cherubim of glory overshadowing the mercy seat. Of these things we cannot now speak in detail. These preparations having thus been made, the priests go continually into the outer tent, performing their ritual duties; but into the second only the high priest goes, and he but once a year, and not without taking blood which he offers for himself and for the errors of the people.
Gospel Reading: Luke 1:39-49, 56
In those days, Mary arose and went with haste into the hill country, to a city of Judah, and she entered the house of Zacharias and greeted Elizabeth. And when Elizabeth heard the greeting of Mary, the babe leaped in her womb; and Elizabeth was filled with the Holy Spirit and she exclaimed with a loud cry, “Blessed are you among women, and blessed is the fruit of your womb! And why is this granted me, that the mother of my Lord should come to me? For behold, when the voice of your greeting came to my ears, the babe in my womb leaped for joy. And blessed is she who believed that there would be a fulfillment of what was spoken to her from the Lord.”
And Mary said, “My soul magnifies the Lord, and my spirit rejoices in God my Savior, for he has regarded the low estate of his handmaiden. For behold, henceforth all generations will call me blessed; for he who is mighty has done great things for me, and holy is his name.” And Mary remained with her about three months, and returned to her home.

Σάββατον Ε΄ των Νηστειών
2025-04-05
Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Σάββατο, 5 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Σάββατον Ε΄ των Νηστειών ; Μαρτύρων Κλαυδίου, Διοδώρου, Ουίκτωρος, Ουϊκτωρίνου, Παππίου, Νικηφόρου και Σεραπίωνος; Θεοδώρα η έν Θεσσαλονίκη; Αγαθοπόδης και Θεόδουλος, Μάρτυρες; Νεομάρτυρος Γεωργίου
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)
Ανάγνωσις Επιστολής: Εβρ. 9:1-7
Αδελφοί, είχεν η πρώτη σκηνή δικαιώματα λατρείας, το τε άγιον κοσμικόν. Σκηνή γαρ κατεσκευάσθη η πρώτη, εν ή ή τε λυχνία και η τράπεζα και η πρόθεσις των άρτων, ήτις λέγεται άγια. Μετά δε το δεύτερον καταπέτασμα σκηνή η λεγομένη άγια αγίων, χρυσούν έχουσα θυμιατήριον, και την κιβωτόν της διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίω, εν ή στάμνος χρυσή έχουσα το μάννα, και η ράβδος Ααρών η βλαστήσασα, και αι πλάκες της διαθήκης· υπεράνω δε αυτής Χερουβίμ δόξης κατασκιάζοντα το ιλαστήριον· περί ών ουκ έστιν νύν λέγειν κατά μέρος. Τούτων δε ούτως κατεσκευασμένων, εις μέν την πρώτην σκηνήν διά παντός εισίασιν οι ιερείς, τάς λατρείας επιτελούντες· εις δε την δευτέραν άπαξ του ενιαυτού μόνος ο αρχιερεύς, ου χωρίς αίματος, ό προσφέρει υπέρ εαυτού και των του λαού αγνοημάτων·
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Λουκάν 1:39-49, 56
Εν ταις ημέρας εκείνας, αναστάσα δε Μαριάμ εν ταις ημέραις ταύταις επορεύθη εις την ορεινήν μετά σπουδής εις πόλιν ᾿Ιούδα, και εισήλθεν εις τον οίκον Ζαχαρίου και ησπάσατο την ᾿Ελισάβετ. και εγένετο ως ήκουσεν η ᾿Ελισάβετ τον ασπασμόν της Μαρίας, εσκίρτησε το βρέφος εν τη κοιλία αυτής· και επλήσθη Πνεύματος ῾Αγίου η ᾿Ελισάβετ και ανεφώνησε φωνή μεγάλη και είπεν· ευλογημένη σύ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. και πόθεν μοι τούτο ίνα έλθη η μήτηρ του Κυρίου μου πρός με; ιδού γαρ ως εγένετο η φωνή του ασπασμού σου εις τα ώτά μου, εσκίρτησε το βρέφος εν αγαλλιάσει εν τη κοιλία μου. και μακαρία η πιστεύσασα ότι έσται τελείωσις τοις λελαλημένοις αυτή παρά Κυρίου. Και είπε Μαριάμ· Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον και ηγαλλίασε το πνεύμά μου επί τω Θεώ τω σωτήρί μου, ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού. ιδού γαρ από του νύν μακαριούσί με πάσαι αι γενεαί· ότι εποίησέ μοι μεγαλεία ο δυνατός και άγιον το όνομα αυτού. ῎Εμεινε δε Μαριάμ σύν αυτή ωσεί μήνας τρείς και υπέστρεψεν εις τον οίκον αυτής.

Sunday of St. Mary of Egypt
2025-04-06
Saints, Feasts, and Readings for 04/06/2025
Saints and Feasts: Sunday of St. Mary of Egypt; Eutychius, Patriarch of Constantinople; 120 Martyrs of Persia; Gregory of Sinai; Platonis the Nun of Nisibis
Fast Day (Wine and Oil Allowed)
Matins Gospel Reading: John 20:11-18
At that time, Mary stood weeping outside the tomb, and as she wept she stooped to look into the tomb, and she saw two angels in white, sitting where the body of Jesus has lain, one at the head and one at the feet. They said to her, “Woman, why are you weeping?” She said to them, “Because they have taken away my Lord, and I do not know where they have laid Him.” Saying this, she turned round and saw Jesus standing, but she did not know that it was Jesus. Jesus said to her, “Woman, why are you weeping? Whom do you seek?” Supposing Him to be the gardener, she said to Him, “Sir, if you have carried Him away, tell me where you have laid Him, and I will take Him away.” Jesus said to her, “Mary.” She turned and said to Him in Hebrew, “Rabboni,” which means Teacher. Jesus said to her, “Do not touch Me, for I have not yet ascended to the Father; but go to My brethren and say to them, I am ascending to My Father and your Father, to My God and your God.” Mary Magdalene went and said to the disciples, “I have seen the Lord,” and she told them that He had said these things to her.
Epistle Reading: Hebrews 9:11-14
BRETHREN, when Christ appeared as a high priest of the good things that have come, then through the greater and more perfect tent (not made with hands, that is, not of this creation) he entered once for all into the Holy Place, taking not the blood of goats and calves but his own blood, thus securing an eternal redemption. For if the sprinkling of defiled persons with the blood of goats and bulls and with the ashes of a heifer sanctifies for the purification of the flesh, how much more shall the blood of Christ, who through the eternal Spirit offered himself without blemish to God, purify your conscience from dead works to serve the living God.
Gospel Reading: Mark 10:32-45
At that time, Jesus took his twelve disciples, and he began to tell them what was to happen to him, saying, “Behold, we are going up to Jerusalem; and the Son of man will be delivered to the chief priests and the scribes, and they will condemn him to death, and deliver him to the Gentiles; and they will mock him, and spit upon him, and scourge him, and kill him; and after three days he will rise.” And James and John, the sons of Zebedee, came forward to him, and said to him, “Teacher, we want you to do for us whatever we ask of you.” And he said to them, “What do you want me to do for you?” And they said to him, “Grant us to sit, one at your right hand and one at your left, in your glory.” But Jesus said to them, “You do not know what you are asking. Are you able to drink the cup that I drink, or to be baptized with the baptism with which I am baptized?” And they said to him, “We are able.” And Jesus said to them, “The cup that I drink you will drink; and with the baptism with which I am baptized, you will be baptized; but to sit at my right hand or at my left is not mine to grant, but it is for those for whom it has been prepared.” And when the ten heard it, they began to be indignant of James and John. And Jesus called them to him and said to them, “You know that those who are supposed to rule over the Gentiles lord it over them, and their great men exercise authority over them. But it shall not be so among you; but whoever would be great among you must be your servant, and whoever would be first among you must be slave of all. For the Son of man also came not to be served but to serve, and to give his life as a ransom for many.”

Κυριακή Ε' των Νηστειών - Οσίας Μητρός ημών Μαρίας της Αιγυπτίας
2025-04-06
Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Κυριακή, 6 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Κυριακή Ε’ των Νηστειών – Οσίας Μητρός ημών Μαρίας της Αιγυπτίας ; Ευτύχιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως; Των εν Περσίδι 120 αγίων Μαρτύρων; Γρηγορίου του Σιναίτου; Πλατωνίς
Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)
Ανάγνωσις Ευαγγελίου Όρθρου: Κατά Ιωάννην 20:11-18
Τω καιρώ εκείνω, Μαρία ειστήκει πρός το μνημείον κλαίουσα έξω· ως ούν έκλαιε, παρέκυψεν εις το μνημείον, και θεωρεί δύο αγγέλους εν λευκοίς καθεζομένους, ένα πρός τη κεφαλή, και ένα πρός τοις ποσίν, όπου έκειτο το σώμα του Ιησού, και λέγουσιν αυτή εκείνοι· Γύναι, τί κλαίεις; λέγει αυτοίς· Ότι ᾖραν τον Κύριόν μου, και ουκ οίδα πού έθηκαν αυτόν· και ταύτα ειπούσα εστράφη εις τα οπίσω, και θεωρεί τον Ιησούν εστώτα, και ουκ ᾒδει ότι Ιησούς εστι. Λέγει αυτή ο Ιησούς· Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητείς; εκείνη δοκούσα ότι ο κηπουρός εστι, λέγει αυτώ· Κύριε, ει σύ εβάστασας αυτόν, ειπέ μοι πού αυτόν έθηκας, κᾀγώ αυτόν αρώ· λέγει αυτή ο Ιησούς· Μαρία· στραφείσα εκείνη λέγει αυτώ· Ῥαββουνί· ό λέγεται Διδάσκαλε· λέγει αυτή ο Ιησούς, Μή μου άπτου· ούπω γαρ αναβέβηκα πρός τον πατέρα μου, πορεύου δε πρός τους αδελφούς μου, και ειπέ αυτοίς· Αναβαίνω πρός τον πατέρα μου και πατέρα υμών, και Θεόν μου και Θεόν υμών· έρχεται Μαρία η Μαγδαληνή απαγγέλλουσα τοις μαθηταίς ότι εώρακε τον Κύριον· και ταύτα είπεν αυτή.
Ανάγνωσις Επιστολής: Εβρ. 9:11-14
Αδελφοί, Χριστός δε παραγενόμενος αρχιερεύς των μελλόντων αγαθών, διά της μείζονος και τελειοτέρας σκηνής, ου χειροποιήτου, τούτʼ έστιν, ου ταύτης της κτίσεως, ουδέ διʼ αίματος τράγων και μόσχων, διά δε του ιδίου αίματος εισήλθεν εφάπαξ εις τα άγια, αιωνίαν λύτρωσιν ευράμενος. Ει γαρ το αίμα ταύρων και τράγων, και σποδός δαμάλεως ραντίζουσα τους κεκοινωμένους, αγιάζει πρός την της σαρκός καθαρότητα, πόσω μάλλον το αίμα του Χριστού, ός διά πνεύματος αιωνίου εαυτόν προσήνεγκεν άμωμον τω θεώ, καθαριεί την συνείδησιν υμών από νεκρών έργων, εις το λατρεύειν θεώ ζώντι;
Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Μάρκον 10:32-45
Τω καιρώ εκείνω, παραλαβάνει ο Ιησούς τους δώδεκα μαθητάς αυτού και ήρξατο αυτοίς λέγειν τα μέλλοντα αυτώ συμβαίνειν, ότι ιδού αναβαίνομεν εις ῾Ιεροσόλυμα και ο υιός του ανθρώπου παραδοθήσεται τοις αρχιερεύσι και γραμματεύσι, και κατακρινούσιν αυτόν θανάτω και παραδώσουσιν αυτόν τοις έθνεσι, καί εμπαίξουσιν αυτώ και μαστιγώσουσιν αυτόν και εμπτύσουσιν αυτώ και αποκτενούσιν αυτόν, και τη τρίτη ημέρα αναστήσεται. Και προσπορεύονται αυτώ ᾿Ιάκωβος και ᾿Ιωάννης υιοί Ζεβεδαίου λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ίνα ό εάν αιτήσωμεν ποιήσης ημίν. ο δε είπεν αυτοίς· τί θέλετε ποιήσαί με υμίν; οι δε είπον αυτώ· δός ημίν ίνα εις εκ δεξιών σου και εις εξ ευωνύμων σου καθίσωμεν εν τη δόξη σου. ο δε ᾿Ιησούς είπεν αυτοίς· ουκ οίδατε τί αιτείσθε. δύνασθε πιείν το ποτήριον ό εγώ πίνω, και το βάπτισμα ό εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήναι; οι δε είπον αυτώ· δυνάμεθα. ο δε ᾿Ιησούς είπεν αυτοίς· το μέν ποτήριον ό εγώ πίνω πίεσθε, και το βάπτισμα ό εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· τό δε καθίσαι εκ δεξιών μου και εξ ευωνύμων ουκ έστιν εμόν δούναι, αλλ᾿ οίς ητοίμασται. Και ακούσαντες οι δέκα ήρξαντο αγανακτείν περί ᾿Ιακώβου και ᾿Ιωάννου. ο δε ᾿Ιησούς προσκαλεσάμενος αυτούς λέγει αυτοίς· οίδατε ότι οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών· ουχ ούτω δε έσται εν υμίν, αλλ᾿ ός εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, έσται υμών διάκονος, καί ός εάν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος· καί γαρ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών.

Sunday Orthros @ Divine Liturgy Sunday of St. Mary of Egypt
2025-04-06 08:45 - 12:00
Join with Google Meet: https://meet.google.com/gbo-sdat-mgx
Learn more about Meet at: https://support.google.com/a/users/answer/9282720

GOYA Meeting
2025-04-06 12:00 - 14:00

General Assembly
2025-04-06 12:30 - 13:30

Senior Hellas Dancers
2025-04-06 17:00 - 19:00 | Hall

Calliopus and Akylina the Martyrs
2025-04-07
Saints, Feasts, and Readings for 04/07/2025
Saints and Feasts: Calliopus and Akylina the Martyrs; George, Bishop of Mytilene; Gerasimos the God-Bearer of Byzantium; Righteous Father Savvas the New of Kalymnos; Tikhon, Patriarch of Moscow and Enlightener of North America
Strict Fast
Old Testament Reading: Isaiah 48:17-49:4
Thus says the LORD, your Redeemer, the Holy One of Israel: “I am the LORD your God, who teaches you to profit, who leads you in the way you should go. O that you had hearkened to my commandments! Then your peace would have been like a river, and your righteousness like the waves of the sea; your offspring would have been like the sand, and your descendants like its grains; their name would never be cut off or destroyed from before me.”
Go forth from Babylon, flee from Chaldea, declare this with a shout of joy, proclaim it, send it forth to the end of the earth; say, “The LORD has redeemed his servant Jacob!” They thirsted not when he led them through the deserts; he made water flow for them from the rock; he cleft the rock and the water gushed out. “There is no peace,” says the LORD, “for the wicked.”
Listen to me, O coastlands, and hearken, you peoples from afar. The LORD called me from the womb, from the body of my mother he named my name. He made my mouth like a sharp sword, in the shadow of his hand he hid me; he made me a polished arrow, in his quiver he hid me away. And he said to me, “You are my servant, Israel, in whom I will be glorified.” But I said, “I have labored in vain, I have spent my strength for nothing and vanity; yet surely my right is with the LORD, and my recompense with my God.”
Old Testament Reading: Genesis 27:1-41
When Isaac was old and his eyes were dim so that he could not see, he called Esau his older son, and said to him, “My son”; and he answered, “Here I am.” He said, “Behold, I am old; I do not know the day of my death. Now then, take your weapons, your quiver and your bow, and go out to the field, and hunt game for me, and prepare for me savory food, such as I love, and bring it to me that I may eat; that I may bless you before I die.” Now Rebekah was listening when Isaac spoke to his son Esau. So when Esau went to the field to hunt for game and bring it, Rebekah said to her son Jacob, “I heard your father speak to your brother Esau, ‘Bring me game, and prepare for me savory food, that I may eat it, and bless you before the LORD before I die.’ Now therefore, my son, obey my word as I command you. Go to the flock, and fetch me two good kids, that I may prepare from them savory food for your father, such as he loves; and you shall bring it to your father to eat, so that he may bless you before he dies.” But Jacob said to Rebekah his mother, “Behold, my brother Esau is a hairy man, and I am a smooth man. Perhaps my father will feel me, and I shall seem to be mocking him, and bring a curse upon myself and not a blessing.” His mother said to him, “Upon me be your curse, my son; only obey my word, and go, fetch them to me.” So he went and took them and brought them to his mother; and his mother prepared savory food, such as his father loved. Then Rebekah took the best garments of Esau her older son, which were with her in the house, and put them on Jacob her younger son; and the skins of the kids she put upon his hands and upon the smooth part of his neck; and she gave the savory food and the bread, which she had prepared, into the hand of her son Jacob.
So he went in to his father, and said, “My father”; and he said, “Here I am; who are you, my son?” Jacob said to his father, “I am Esau your first-born. I have done as you told me; now sit up and eat of my game, that you may bless me.” But Isaac said to his son, “How is it that you have found it so quickly, my son?” He answered, “Because the LORD your God granted me success.” Then Isaac said to Jacob, “Come near, that I may feel you, my son, to know whether you are really my son Esau or not.” So Jacob went near to Isaac his father, who felt him and said, “The voice is Jacob’s voice, but the hands are the hands of Esau.” And he did not recognize him, because his hands were hairy like his brother Esau’s hands; so he blessed him. He said, “Are you really my son Esau?” He answered, “I am.” Then he said, “Bring it to me, that I may eat of my son’s game and bless you.” So he brought it to him, and he ate; and he brought him wine, and he drank. Then his father Isaac said to him, “Come near and kiss me, my son.” So he came near and kissed him; and he smelled the smell of his garments, and blessed him, and said, “See, the smell of my son is as the smell of a field which the LORD has blessed! May God give you of the dew of heaven, and of the fatness of the earth, and plenty of grain and wine. Let peoples serve you, and nations bow down to you. Be lord over your brothers, and may your mother’s sons bow down to you. Cursed be every one who curses you, and blessed be every one who blesses you!”
As soon as Isaac had finished blessing Jacob, when Jacob had scarcely gone out from the presence of Isaac his father, Esau his brother came in from his hunting. He also prepared savory food, and brought it to his father. And he said to his father, “Let my father arise, and eat of his son’s game, that you may bless me.” His father Isaac said to him, “Who are you?” He answered, “I am your son, your first-born, Esau.” Then Isaac trembled violently, and said, “Who was it then that hunted game and brought it to me, and I ate it all before you came, and I have blessed him? – Yes, and he shall be blessed.” When Esau heard the words of his father, he cried out with an exceedingly great and bitter cry, and said to his father, “Bless me, even me also, O my father!” But he said, “Your brother came with guile, and he has taken away your blessing.” Esau said, “Is he not rightly named Jacob? For he has supplanted me these two times. He took away my birthright; and behold, now he has taken away my blessing.” Then he said, “Have you not reserved a blessing for me?” Isaac answered Esau, “Behold, I have made him your lord, and all his brothers I have given to him for servants, and with grain and wine I have sustained him. What then can I do for you, my son?” Esau said to his father, “Have you but one blessing, my father? Bless me, even me also, O my father.” And Esau lifted up his voice and wept. Then Isaac his father answered him: “Behold, away from the fatness of the earth shall your dwelling be, and away from the dew of heaven on high. By your sword you shall live, and you shall serve your brother; but when you break loose you shall break his yoke from your neck.” Now Esau hated Jacob because of the blessing with which his father had blessed him, and Esau said to himself, “The days of mourning for my father are approaching; then I will kill my brother Jacob.”
Old Testament Reading: Proverbs 19:16-25
He who keeps the commandment keeps his life; he who despises the word will die. He who is kind to the poor lends to the LORD, and he will repay him for his deed. Discipline your son while there is hope; do not set your heart on his destruction. A man of great wrath will pay the penalty; for if you deliver him, you will only have to do it again. Listen to advice and accept instruction, that you may gain wisdom for the future. Many are the plans in the mind of a man, but it is the purpose of the LORD that will be established. What is desired in a man is loyalty, and a poor man is better than a liar. The fear of the LORD leads to life; and he who has it rests satisfied; he will not be visited by harm. The sluggard buries his hand in the dish, and will not even bring it back to his mouth. Strike a scoffer, and the simple will learn prudence; reprove a man of understanding, and he will gain knowledge.

Καλλιόπιος και Ακυλίνα, Μάρτυρες
2025-04-07
Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Δευτέρα, 7 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Καλλιόπιος και Ακυλίνα, Μάρτυρες; Γεωργίου, Επισκόπου Μυτιλήνης; Γεράσιμος ο Θεοφόρος ο Βυζάντιος; Σάββας ο Νέος; Τύχων, Πατριάρχης Μοσκού
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 48:17-49:4
Ούτως λέγει Κύριος ο ρυσάμενός σε, ο άγιος ᾿Ισραήλ· εγώ ειμι ο Θεός σου, δέδειχά σοι του ευρείν σε την οδόν, εν ή πορεύση εν αυτή. και ει ήκουσας των εντολών μου, εγένετο άν ωσεί ποταμός η ειρήνη σου και η δικαιοσύνη σου ως κύμα θαλάσσης· και εγένετο άν ως η άμμος το σπέρμα σου και τα έκγονα της κοιλίας σου ως ο χούς της γής· ουδέ νύν ου μή εξολοθρευθής, ουδέ απολείται το όνομά σου ενώπιον εμού.
῎Εξελθε εκ Βαβυλώνος φεύγων από των Χαλδαίων· φωνήν ευφροσύνης αναγγείλατε, και ακουστόν γενέσθω τούτο, απαγγείλατε έως εσχάτου της γής, λέγεται· ερρύσατο Κύριος τον δούλον αυτού ᾿Ιακώβ· και εάν διψήσωσι, δι᾿ ερήμου άξει αυτούς, ύδωρ εκ πέτρας εξάξει αυτοίς· σχισθήσεται πέτρα, και ρυήσεται ύδωρ, και πίεται ο λαός μου. ουκ εστι χαίρειν, λέγει Κύριος, τοις ασεβέσιν.
᾽Ακούσατέ μου, νήσοι, και προσέχετε, έθνη· διά χρόνου πολλού στήσεται, λέγει Κύριος. εκ κοιλίας μητρός μου εκάλεσε το όνομά μου και έθηκε το στόμα μου ωσεί μάχαιραν οξείαν και υπό την σκέπην της χειρός αυτού έκρυψέ με, έθηκέ με ως βέλος εκλεκτόν και εν τη φαρέτρα αυτού έκρυψέ με. και είπέ μοι· δούλός μου ει σύ, ᾿Ισραήλ, και εν σοί δοξασθήσομαι. και εγώ είπα· κενώς εκοπίασα, εις μάταιον και εις ουδέν έδωκα την ισχύν μου· διά τούτο η κρίσις μου παρά Κυρίω, και ο πόνος μου εναντίον του Θεού μου.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 27:1-41
᾽Εγένετο δε μετά το γηράσαι τον ᾿Ισαάκ και ημβλύνθησαν οι οφθαλμοί αυτού του οράν, και εκάλεσεν ῾Ησαύ τον υιόν αυτού τον πρεσβύτερον καί είπεν αυτώ· υιέ μου· και είπεν· ιδού εγώ. και είπεν· ιδού γεγήρακα και ου γινώσκω την ημέραν της τελευτής μου· νύν ούν λαβέ το σκεύός σου, τήν τε φαρέτραν και το τόξον, και έξελθε εις το πεδίον και θήρευσόν μοι θήραν και ποίησόν μοι εδέσματα, ως φιλώ εγώ, και ένεγκέ μοι, ίνα φάγω, όπως ευλογήση σε η ψυχή μου πρίν αποθανείν με. Ρεβέκκα δε ήκουσε λαλούντος ᾿Ισαάκ πρός ῾Ησαύ τον υιόν αυτού. επορεύθη δε ῾Ησαύ εις το πεδίον θηρεύσαι θήραν τω πατρί αυτού· Ρεβέκκα δε είπε πρός ᾿Ιακώβ τον υιόν αυτής, τον ελάσσω· ιδέ, ήκουσα του πατρός σου λαλούντος πρός ῾Ησαύ τον αδελφόν σου λέγοντος· ένεγκόν μοι θήραν και ποίησόν μοι εδέσματα, ίνα φαγών ευλογήσω σε εναντίον Κυρίου πρό του αποθανείν με. νύν ούν, υιέ μου, άκουσόν μου, καθά εγώ σοι εντέλλομαι. και πορευθείς εις τα πρόβατα λαβέ μοι εκείθεν δύο ερίφους απαλούς και καλούς, και ποιήσω αυτούς εδέσματα τω πατρί σου, ως φιλεί, και εισοίσεις τω πατρί σου και φάγεται, όπως ευλογήση σε ο πατήρ σου πρό του αποθανείν αυτόν. είπε δε ᾿Ιακώβ πρός Ρεβέκκαν την μητέρα αυτού· έστιν ῾Ησαύ ο αδελφός μου ανήρ δασύς, εγώ δε ανήρ λείος· μή ποτε ψηλαφήση με ο πατήρ, και έσομαι εναντίον αυτού ως καταφρονών και επάξω επ᾿ εμαυτόν κατάραν και ουκ ευλογίαν. είπε δε αυτώ η μήτηρ· επ᾿ εμέ η κατάρα σου, τέκνον· μόνον υπάκουσόν μοι της φωνής και πορευθείς ένεγκέ μοι. πορευθείς δε έλαβε και ήνεγκε τη μητρί, και εποίησεν η μήτηρ αυτού εδέσματα, καθά εφίλει ο πατήρ αυτού. και λαβούσα Ρεβέκκα την στολήν ῾Ησαύ του υιού αυτής του πρεσβυτέρου την καλήν, ή ήν παρ᾿ αυτή εν τω οίκω, ενέδυσεν αυτήν ᾿Ιακώβ τον υιόν αυτής τον νεώτερον και τα δέρματα των ερίφων περιέθηκεν επί τους βραχίονας αυτού και επί τα γυμνά του τραχήλου αυτού και έδωκε τα εδέσματα και τους άρτους, ούς εποίησεν εις τάς χείρας ᾿Ιακώβ του υιού αυτής. και εισήνεγκε τω πατρί αυτού. είπε δέ· πάτερ. ο δε είπεν· ιδού εγώ· τίς ει σύ τέκνον; και είπεν ᾿Ιακώβ τω πατρί· εγώ ῾Ησαύ ο πρωτότοκός σου· πεποίηκα καθά ελάλησάς μοι· αναστάς κάθισον και φάγε από της θήρας μου, όπως ευλογήση με η ψυχή σου. είπε δε ᾿Ισαάκ τω υιώ αυτού· τί τούτο, ό ταχύ εύρες, ώ τέκνον; ο δε είπεν· ό παρέδωκε Κύριος ο Θεός σου εναντίον μου. είπε δε ᾿Ισαάκ τω ᾿Ιακώβ· έγγισόν μοι και ψηλαφήσω σε, τέκνον, ει σύ ει ο υιός μου ῾Ησαύ ή ού. ήγγισε δε ᾿Ιακώβ πρός ᾿Ισαάκ τον πατέρα αυτού, και εψηλάφησεν αυτόν και είπεν· η μέν φωνή φωνή ᾿Ιακώβ, αι δε χείρες χείρες ῾Ησαύ. και ουκ επέγνω αυτόν· ήσαν γαρ αι χείρες αυτού ως αι χείρες ῾Ησαύ του αδελφού αυτού δασείαι· και ευλόγησεν αυτόν και είπε· σύ ει ο υιός μου ῾Ησαύ; ο δε είπεν· εγώ. και είπε· προσάγαγέ μοι, και φάγομαι από της θήρας σου, τέκνον, ίνα ευλογήση σε η ψυχή μου. και προσήνεγκεν αυτώ, και έφαγε· και εισήνεγκεν αυτώ οίνον, και έπιε. και είπεν αυτώ ᾿Ισαάκ ο πατήρ αυτού· έγγισόν μοι και φίλησόν με τέκνον. και εγγίσας εφίλησεν αυτόν, και ωσφράνθη την οσμήν των ιματίων αυτού και ευλόγησεν αυτόν και είπεν· ιδού οσμή του υιού μου ως οσμή αγρού πλήρους, όν ευλόγησε Κύριος. και δῴη σοι ο Θεός από της δρόσου του ουρανού και από της πιότητος της γής και πλήθος σίτου και οίνου. και δουλευσάτωσάν σοι έθνη, και προσκυνησάτωσάν σοι άρχοντες· και γίνου κύριος του αδελφού σου, και προσκυνήσουσί σε οι υιοί του πατρός σου. ο καταρώμενός σε επικατάρατος, ο δε ευλογών σε ευλογημένος. Και εγένετο μετά το παύσασθαι ᾿Ισαάκ ευλογούντα ᾿Ιακώβ τον υιόν αυτού και εγένετο, ως εξήλθεν ᾿Ιακώβ από προσώπου ᾿Ισαάκ του πατρός αυτού, και ῾Ησαύ ο αδελφός αυτού ήλθεν από της θήρας. και εποίησε και αυτός εδέσματα και προσήνεγκε τω πατρί αυτού. και είπε τω πατρί· αναστήτω ο πατήρ μου και φαγέτω από της θήρας του υιού αυτού, όπως ευλογήση με η ψυχή σου. και είπεν αυτώ ᾿Ισαάκ ο πατήρ αυτού· τίς ει σύ; ο δε είπεν· εγώ ειμι ο υιός σου ο πρωτότοκος ῾Ησαύ. εξέστη δε ᾿Ισαάκ έκστασιν μεγάλην σφόδρα και είπε· τίς ούν ο θηρεύσας μοι θήραν και εισενέγκας μοι; και έφαγον από πάντων πρό του ελθείν σε και ευλόγησα αυτόν, και ευλογημένος έσται. εγένετο δέ, ηνίκα ήκουσεν ῾Ησαύ τα ρήματα του πατρός αυτού ᾿Ισαάκ, ανεβόησε φωνήν μεγάλην και πικράν σφόδρα και είπεν· ευλόγησον δή καμέ, πάτερ. είπε δε αυτώ· ελθών ο αδελφός σου μετά δόλου έλαβε την ευλογίαν σου. και είπε· δικαίως εκλήθη το όνομα αυτού ᾿Ιακώβ· επτέρνικε γάρ με ιδού δεύτερον τούτο· τά τε πρωτοτόκιά μου είληφε και νύν έλαβε την ευλογίαν μου· και είπεν ῾Ησαύ τω πατρί αυτού· ουχ υπελίπου μοι ευλογίαν, πάτερ; αποκριθείς δε ᾿Ισαάκ είπε τω ῾Ησαύ· ει κύριον αυτόν πεποίηκά σου και πάντας τους αδελφούς αυτού πεποίηκα αυτού οικέτας, σίτω και οίνω εστήριξα αυτόν, σοί δε τί ποιήσω, τέκνον; είπε δε ῾Ησαύ πρός τον πατέρα αυτού· μή ευλογία μία σοί εστι, πάτερ; ευλόγησον δή καμέ, πάτερ. κατανυχθέντος δε ᾿Ισαάκ ανεβόησε φωνή ῾Ησαύ και έκλαυσεν. αποκριθείς δε ᾿Ισαάκ ο πατήρ αυτού είπεν αυτώ· ιδού από της πιότητος της γής έσται η κατοίκησίς σου και από της δρόσου του ουρανού άνωθεν. και επί τη μαχαίρα σου ζήση και τω αδελφώ σου δουλεύσεις· έσται δε ηνίκα εάν καθέλης, και εκλύσης τον ζυγόν αυτού από του τραχήλου σου. Και ενεκότει ῾Ησαύ τω ᾿Ιακώβ περί της ευλογίας ής ευλόγησεν αυτόν ο πατήρ αυτού· είπε δε ῾Ησαύ εν τη διανοία αυτού· εγγισάτωσαν αι ημέραι του πένθους του πατρός μου, ίνα αποκτείνω ᾿Ιακώβ τον αδελφόν μου.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 19:16-25
Ός φυλάσσει εντολήν, τηρεί την εαυτού ψυχήν, ο δε καταφρονών των εαυτού οδών απολείται. δανείζει Θεώ ο ελεών πτωχόν, κατά δε το δόμα αυτού ανταποδώσει αυτώ. παίδευε υιόν σου, ούτως γαρ έσται εύελπις, εις δε ύβριν μή επαίρου τη ψυχή σου. κακόφρων ανήρ πολλά ζημιωθήσεται· εάν δε λοιμεύηται, και την ψυχήν αυτού προσθήσει. άκουε, υιέ, παιδείαν πατρός σου, ίνα σοφός γένη επ᾿ εσχάτων σου. πολλοί λογισμοί εν καρδία ανδρός, η δε βουλή του Κυρίου εις τον αιώνα μένει. καρπός ανδρί ελεημοσύνη, κρείσσων δε πτωχός δίκαιος ή πλούσιος ψεύστης. φόβος Κυρίου εις ζωήν ανδρί, ο δε άφοβος αυλισθήσεται εν τόποις, ού ουκ επισκοπείται γνώσις. ο εγκρύπτων εις τον κόλπον αυτού χείρας αδίκως, ουδέ τω στόματι ου μή προσαγάγη αυτάς. λοιμού μαστιγουμένου, άφρων πανουργότερος γίνεται· εάν δε ελέγχης άνδρα φρόνιμον, νοήσει αίσθησιν.

Greek School
2025-04-07 17:15 - 18:30
First day back.
5/14/22 GB

The Holy Apostles of the Seventy Herodion, Agabus, Rufus, Asyncritus, Phlegon, and Hermes
2025-04-08
Saints, Feasts, and Readings for 04/08/2025
Saints and Feasts: The Holy Apostles of the Seventy Herodion, Agabus, Rufus, Asyncritus, Phlegon, and Hermes; The Holy New Martyr John the Ship-Builder who was martyred in Kos; Rufus the Obedient of the Kiev Caves; Celestine, Pope of Rome
Strict Fast
Old Testament Reading: Isaiah 49:6-10
Thus says the LORD: “I will give you as a light to the nations, that my salvation may reach to the end of the earth.” Thus says the LORD, the Redeemer of Israel and his Holy One, to one deeply despised, abhorred by the nations, the servant of rulers: “Kings shall see and arise; princes, and they shall prostrate themselves; because of the LORD, who is faithful, the Holy One of Israel, who has chosen you.” Thus says the LORD: “In a time of favor I have answered you, in a day of salvation I have helped you; I have kept you and given you as a covenant to the people, to establish the land, to apportion the desolate heritages; saying to the prisoners, ‘Come forth,’ to those who are in darkness, ‘Appear.’ They shall feed along the ways, on all bare heights shall be their pasture; they shall not hunger or thirst, neither scorching wind nor sun shall smite them, for he who has pity on them will lead them, and by springs of water will guide them.
Old Testament Reading: Genesis 31:3-16
Then the LORD said to Jacob, “Return to the land of your fathers and to your kindred, and I will be with you.” So Jacob sent and called Rachel and Leah into the field where his flock was, and said to them, “I see that your father does not regard me with favor as he did before. But the God of my father has been with me. You know that I have served your father with all my strength; yet your father has cheated me and changed my wages ten times, but God did not permit him to harm me. If he said, ‘The spotted shall be your wages,’ then all the flock bore spotted; and if he said, ‘The striped shall be your wages,’ then all the flock bore striped. Thus God has taken away the cattle of your father, and given them to me. In the mating season of the flock I lifted up my eyes, and saw in a dream that the he-goats which leaped upon the flock were striped, spotted, and mottled. Then the angel of God said to me in the dream, ‘Jacob,’ and I said, ‘Here I am!’ And he said, ‘Lift up your eyes and see, all the goats that leap upon the flock are striped, spotted, and mottled; for I have seen all that Laban is doing to you. I am the God of Bethel, where you anointed a pillar and made a vow to me. Now arise, go forth from this land, and return to the land of your birth.'” Then Rachel and Leah answered him, “Is there any portion or inheritance left to us in our father’s house? Are we not regarded by him as foreigners? For he has sold us, and he has been using up the money given for us. All the property which God has taken away from our father belongs to us and to our children; now then, whatever God has said to you, do.”
Old Testament Reading: Proverbs 21:3-21
To do righteousness and justice is more acceptable to the LORD than sacrifice. Haughty eyes and a proud heart, the lamp of the wicked, are sin. The plans of the diligent lead surely to abundance, but every one who is hasty comes only to want. The getting of treasures by a lying tongue is a fleeting vapor and a snare of death. The violence of the wicked will sweep them away, because they refuse to do what is just. The way of the guilty is crooked, but the conduct of the pure is right. It is better to live in a corner of the housetop than in a house shared with a contentious woman. The soul of the wicked desires evil; his neighbor finds no mercy in his eyes. When a scoffer is punished, the simple becomes wise; when a wise man is instructed, he gains knowledge. The righteous observes the house of the wicked; the wicked are cast down to ruin. He who closes his ear to the cry of the poor will himself cry out and not be heard. A gift in secret averts anger; and a bribe in the bosom, strong wrath. When justice is done, it is a joy to the righteous, but dismay to evildoers. A man who wanders from the way of understanding will rest in the assembly of the dead. He who loves pleasure will be a poor man; he who loves wine and oil will not be rich. The wicked is a ransom for the righteous, and the faithless for the upright. It is better to live in a desert land than with a contentious and fretful woman. Precious treasure remains in a wise man’s dwelling, but a foolish man devours it. He who pursues righteousness and kindness will find life and honor.

Αποστόλων εκ των Ο΄ Ηρωδίωνος, Αγάβου, Ρούφου, Ασυγκρίτου, Φλέγοντος και Ερμού
2025-04-08
Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τρίτη, 8 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Αποστόλων εκ των Ο΄ Ηρωδίωνος, Αγάβου, Ρούφου, Ασυγκρίτου, Φλέγοντος και Ερμού; Νεομάρτυρος Ιωάννης ο ναυκλήρος εν Κώ μαρτυρήσαντος; Ρούφος; Κελεστίνος Πάπας Ρώμης
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 49:6-10
Και είπέ μοι· μέγα σοί εστι του κληθήναί σε παίδά μου του στήσαι τάς φυλάς ᾿Ιακώβ και την διασποράν του ᾿Ισραήλ επιστρέψαι· ιδού δέδωκά σε εις διαθήκην γένους, εις φώς εθνών του είναί σε εις σωτηρίαν έως εσχάτου της γής. – Ούτως λέγει Κύριος ο ρυσάμενός σε, ο Θεός ᾿Ισραήλ· αγιάσατε τον φαυλίζοντα την ψυχήν αυτού, τον βδελυσσόμενον υπό των εθνών των δούλων των αρχόντων· βασιλείς όψονται αυτόν και αναστήσονται, άρχοντες και προσκυνήσουσιν αυτώ ένεκεν Κυρίου· ότι πιστός εστιν ο άγιος ᾿Ισραήλ, και εξελεξάμην σε. ούτως λέγει Κύριος· καιρώ δεκτώ επήκουσά σου και εν ημέρα σωτηρίας εβοήθησά σοι και έπλασά σε και έδωκά σε εις διαθήκην εθνών του καταστήσαι την γήν και κληρονομήσαι κληρονομίας ερήμους, λέγοντα τοις εν δεσμοίς· εξέλθετε, και τοις εν τω σκότει· ανακαλυφθήναι. εν πάσαις ταις οδοίς βοσκηθήσονται, και εν πάσαις ταις τρίβοις η νομή αυτών· ου πεινάσουσιν ουδέ διψήσουσιν, ουδέ πατάξει αυτούς καύσων, ουδέ ο ήλιος, αλλ᾿ ο ελεών αυτούς παρακαλέσει και διά πηγών υδάτων άξει αυτούς·
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 31:3-16
Eίπε δε Κύριος πρός ᾿Ιακώβ· αποστρέφου εις την γήν του πατρός σου και εις την γενεάν σου, και έσομαι μετά σού. αποστείλας δε ᾿Ιακώβ εκάλεσε Λείαν και Ραχήλ εις το πεδίον, ού ήν τα ποίμνια. και είπεν αυταίς· ορώ εγώ το πρόσωπον του πατρός υμών, ότι ουκ έστι πρός εμού ως εχθές και τρίτην ημέραν· ο δε Θεός του πατρός μου ήν μετ᾿ εμού. και αυταί δε οίδατε, ότι εν πάση τη ισχύϊ μου δεδούλευκα τω πατρί υμών. ο δε πατήρ υμών παρεκρούσατό με και ήλλαξε τον μισθόν μου των δέκα αμνών, και ουκ έδωκεν αυτώ ο Θεός κακοποιήσαί με. εάν ούτως είπη, τα ποικίλα έσται σου μισθός, και τέξεται πάντα τα πρόβατα ποικίλα· εάν δε είπη, τα λευκά έσται σου μισθός, και τέξεται πάντα τα πρόβατα λευκά· και αφείλετο ο Θεός πάντα τα κτήνη του πατρός υμών και έδωκέ μοι αυτά. και εγένετο ηνίκα ενεκίσσων τα πρόβατα εν γαστρί λαμβάνοντα, και είδον τοις οφθαλμοίς μου εν τω ύπνω, και ιδού οι τράγοι και οι κριοί αναβαίνοντες επί τα πρόβατα και τάς αίγας διάλευκοι και ποικίλοι και σποδοειδείς ραντοί. και είπέ μοι ο άγγελος του Θεού καθ᾿ ύπνον· ᾿Ιακώβ· εγώ δε είπα· τί εστι; και είπεν· ανάβλεψον τοις οφθαλμοίς σου, και ιδέ τους τράγους και τους κριούς αναβαίνοντας επί τα πρόβατα και τάς αίγας διαλεύκους και ποικίλους και σποδοειδείς ραντούς· εώρακα γάρ όσα σοι Λάβαν ποιεί· εγώ ειμι ο Θεός ο οφθείς σοι εν τόπω Θεού, ού ήλειψάς μοι εκεί στήλην και ηύξω μοι εκεί ευχήν· νύν ούν ανάστηθι και έξελθε εκ της γής ταύτης και άπελθε εις την γήν της γενέσεώς σου, και έσομαι μετά σού. και αποκριθείσαι Ραχήλ και Λεία είπαν αυτώ· μή εστιν ημίν έτι μερίς ή κληρονομία εν τω οίκω του πατρός ημών; ουχ ως αι αλλότριαι λελογίσμεθα αυτώ; πέπρακε γαρ ημάς και καταβρώσει κατέφαγε το αργύριον ημών. πάντα τον πλούτον και την δόξαν, ήν αφείλετο ο Θεός του πατρός ημών, ημίν έσται και τοις τέκνοις ημών. νύν ούν όσα σοι είρηκεν ο Θεός, ποίει.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 21:3-21
Ποιείν δίκαια και αληθεύειν αρεστά παρά Θεώ μάλλον ή θυσιών αίμα. μεγαλόφρων εν ύβρει θρασυκάρδιος, λαμπτήρ δε ασεβών αμαρτία. ο ενεργών θησαυρίσματα γλώσση ψευδεί μάταια διώκει και έρχεται επί παγίδας θανάτου. όλεθρος ασεβέσιν επιξενωθήσεται, ου γαρ βούλονται πράσσειν τα δίκαια. πρός τους σκολιούς σκολιάς οδούς αποστέλλει ο Θεός, αγνά γαρ και ορθά τα έργα αυτού. κρείσσον οικείν επί γωνίας υπαίθρου ή εν κεκονιαμένοις μετά αδικίας και εν οίκω κοινώ. ψυχή ασεβούς ουκ ελεηθήσεται υπ᾿ ουδενός των ανθρώπων. ζημιουμένου ακολάστου πανουργότερος γίνεται ο άκακος, συνίων δε σοφός δέξεται γνώσιν. συνίει δίκαιος καρδίας ασεβών και φαυλίζει ασεβείς εν κακοίς. ός φράσσει τα ώτα αυτού του μή επακούσαι ασθενούς, και αυτός επικαλέσεται, και ουκ έσται ο εισακούων. δόσις λάθριος ανατρέπει οργάς, δώρων δε ο φειδόμενος θυμόν εγείρει ισχυρόν. ευφροσύνη δικαίων ποιείν κρίμα, όσιος δε ακάθαρτος παρά κακούργοις. ανήρ πλανώμενος εξ οδού δικαιοσύνης εν συναγωγή γιγάντων αναπαύσεται. ανήρ ενδεής αγαπά ευφροσύνην, φιλών οίνον και έλαιον εις πλούτον· περικάθαρμα δε δικαίου άνομος. κρείσσον οικείν εν γή ερήμω ή μετά γυναικός μαχίμου και γλωσσώδους και οργίλου. θησαυρός επιθυμητός αναπαύσεται επί στόματος σοφού, άφρονες δε άνδρες καταπίονται αυτόν. οδός δικαιοσύνης και ελεημοσύνης ευρήσει ζωήν και δόξαν.

Daughters of Penelope
2025-04-08 19:00 - 20:00

AHEPA Meeting
2025-04-08 19:00 - 21:00 | Papadi Room

The Holy Martyr Eupsychius of Caesarea
2025-04-09
Saints, Feasts, and Readings for 04/09/2025
Saints and Feasts: The Holy Martyr Eupsychius of Caesarea; Raphael, Nicholas, Irene, & Olympias of Mytilene; Vadim the Righteous of Persia
Strict Fast
Old Testament Reading: Isaiah 58:1-11
Thus says the LORD: “Cry aloud, spare not, lift up your voice like a trumpet; declare to my people their transgression, to the house of Jacob their sins. Yet they seek me daily, and delight to know my ways, as if they were a nation that did righteousness and did not forsake the ordinance of their God; they ask of me righteous judgments, they delight to draw near to God. ‘Why have we fasted, and thou seest it not? Why have we humbled ourselves, and thou takest no knowledge of it?’ Behold, in the day of your fast you seek your own pleasure, and oppress all your workers. Behold, you fast only to quarrel and to fight and to hit with wicked fist. Fasting like yours this day will not make your voice to be heard on high. Is such the fast that I choose, a day for a man to humble himself? Is it to bow down his head like a rush, and to spread sackcloth and ashes under him? Will you call this a fast, and a day acceptable to the LORD?
“Is not this the fast that I choose: to loose the bonds of wickedness, to undo the thongs of the yoke, to let the oppressed go free, and to break every yoke? Is it not to share your bread with the hungry, and bring the homeless poor into your house; when you see the naked, to cover him, and not to hide yourself from your own flesh? Then shall your light break forth like the dawn, and your healing shall spring up speedily; your righteousness shall go before you, the glory of the LORD shall be your rear guard. Then you shall call, and the LORD will answer; you shall cry, and he will say, “Here I am.”
“If you take away from the midst of you the yoke, the pointing of the finger, and speaking wickedness, if you pour yourself out for the hungry and satisfy the desire of the afflicted, then shall your light rise in the darkness and your gloom be as the noonday. And the LORD will guide you continually, and satisfy your desire with good things, and make your bones strong; and you shall be like a watered garden, like a spring of water, whose waters fail not.
Old Testament Reading: Genesis 43:26-31; 45:1-16
When Joseph came home, they brought into the house to him the present which they had with them, and bowed down to him to the ground. And he inquired about their welfare, and said, “Is your father well, the old man of whom you spoke? Is he still alive?” They said, “Your servant our father is well, he is still alive.” And they bowed their heads and made obeisance. And he lifted up his eyes, and saw his brother Benjamin, his mother’s son, and said, “Is this your youngest brother, of whom you spoke to me? God be gracious to you, my son!” Then Joseph made haste, for his heart yearned for his brother, and he sought a place to weep. And he entered his chamber and wept there. Then he washed his face and came out; and controlling himself he said, “Let food be served.”
(Chapter 45:1-16) Then Joseph could not control himself before all those who stood by him; and he cried, “Make every one go out from me.” So no one stayed with him when Joseph made himself known to his brothers. And he wept aloud, so that the Egyptians heard it, and the household of Pharaoh heard it. And Joseph said to his brothers, “I am Joseph; is my father still alive?” But his brothers could not answer him, for they were dismayed at his presence. So Joseph said to his brothers, “Come near to me, I pray you.” And they came near. And he said, “I am your brother, Joseph, whom you sold into Egypt. And now do not be distressed, or angry with yourselves, because you sold me here; for God sent me before you to preserve life. For the famine has been in the land these two years; and there are yet five years in which there will be neither plowing nor harvest. And God sent me before you to preserve for you a remnant on earth, and to keep alive for you many survivors. So it was not you who sent me here, but God; and he has made me a father to Pharaoh, and lord of all his house and ruler over all the land of Egypt. Make haste and go up to my father and say to him, ‘Thus says your son Joseph, God has made me lord of all Egypt; come down to me, do not tarry; you shall dwell in the land of Goshen, and you shall be near me, you and your children and your children’s children, and your flocks, your herds, and all that you have; and there I will provide for you, for there are yet five years of famine to come; lest you and your household, and all that you have, come to poverty.’ And now your eyes see, and the eyes of my brother Benjamin see, that it is my mouth that speaks to you. You must tell my father of all my splendor in Egypt, and of all that you have seen. Make haste and bring my father down here.” Then he fell upon his brother Benjamin’s neck and wept; and Benjamin wept upon his neck. And he kissed all his brothers and wept upon them; and after that his brothers talked with him. When the report was heard in Pharaoh’s house, “Joseph’s brothers have come,” it pleased Pharaoh and his servants well.
Old Testament Reading: Proverbs 21:23-22:4
He who keeps his mouth and his tongue keeps himself out of trouble. “Scoffer” is the name of the proud, haughty man who acts with arrogant pride. The desire of the sluggard kills him for his hands refuse to labor. All day long the wicked covets, but the righteous gives and does not hold back. The sacrifice of the wicked is an abomination; how much more when he brings it with evil intent. A false witness will perish, but the word of a man who hears will endure. A wicked man puts on a bold face, but an upright man considers his ways. No wisdom, no understanding, no counsel, can avail against the LORD. The horse is made ready for the day of battle, but the victory belongs to the LORD. A good name is to be chosen rather than great riches, and favor is better than silver or gold. The rich and the poor meet together; the LORD is the maker of them all. A prudent man sees danger and hides himself; but the simple go on, and suffer for it. The reward for humility and fear of the LORD is riches and honor and life.

Ευψύχιος, Μάρτυς
2025-04-09
Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Τετάρτη, 9 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Ευψύχιος, Μάρτυς; Ραφαήλ, Νικολάου, Ειρήνης, και Ολυμπια, των εν Λέσβω; Όσιος Βάδιμος
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 58:1-11
᾽Αναβόησον εν ισχύϊ και μή φείση, ως σάλπιγγα ύψωσον την φωνήν σου, και ανάγγειλον τω λαώ μου τα αμαρτήματα αυτών και τω οίκω ᾿Ιακώβ τάς ανομίας αυτών. εμέ ημέραν εξ ημέρας ζητούσι και γνώναί μου τάς οδούς επιθυμούσιν· ως λαός δικαιοσύνην πεποιηκώς και κρίσιν Θεού αυτού μή εγκαταλελοιπώς αιτούσί με νύν κρίσιν δικαίαν και εγγίζειν Θεώ επιθυμούσι λέγοντες· τί ότι ενησταύσαμεν και ουκ είδες; εταπεινώσαμεν τάς ψυχάς ημών και ουκ έγνως; εν γαρ ταις ημέραις των νηστειών υμών ευρίσκετε τα θελήματα υμών και πάντας τους υποχειρίους υμών υπονύσσετε. ει εις κρίσεις και μάχας νηστεύετε και τύπτετε πυγμαίς ταπεινόν, ινατί μοι νηστεύετε ως σήμερον, ακουσθήναι εν κραυγή την φωνήν υμών; ου ταύτην την νηστείαν εξελεξάμην και ημέραν ταπεινούν άνθρωπον την ψυχήν αυτού· ουδ᾿ άν κάμψης ως κρίκον τον τράχηλόν σου και σάκκον και σποδόν υποστρώση, ουδ᾿ ούτω καλέσετε νηστείαν δεκτήν. ουχί τοιαύτην νηστείαν εγώ εξελεξάμην, λέγει Κύριος, αλλά λύε πάντα σύνδεσμον αδικίας, διάλυε στραγγαλιάς βιαίων συναλλαγμάτων, απόστελλε τεθραυσμένους εν αφέσει και πάσαν συγγραφήν άδικον διάσπα· διάθρυπτε πεινώντι τον άρτον σου και πτωχούς αστέγους είσαγε εις τον οίκόν σου· εάν ίδης γυμνόν, περίβαλε, και από των οικείων του σπέρματός σου ουχ υπερόψει. τότε ραγήσεται πρώϊμον το φώς σου, και τα ιάματά σου ταχύ ανατελεί, και προπορεύσεται έμπροσθέν σου η δικαιοσύνη σου, και η δόξα του Θεού περιστελεί σε. τότε βοήση, και ο Θεός εισακούσεταί σου· έτι λαλούντός σου ερεί· ιδού πάρειμι. εάν αφέλης από σού σύνδεσμον και χειροτονίαν και ρήμα γογγυσμού και δώς πεινώντι τον άρτον εκ ψυχής σου και ψυχήν τεταπεινωμένην εμπλήσης, τότε ανατελεί εν τω σκότει το φώς σου, και το σκότος σου ως μεσημβρία. και έσται ο Θεός σου μετά σού διαπαντός· και εμπλησθήση καθάπερ επιθυμεί η ψυχή σου, και τα οστά σου πιανθήσεται, και έση ως κήπος μεθύων και ως πηγή ήν μή εξέλιπεν ύδωρ και τα οστά σου ως βοτάνη ανατελεί και πιανθήσεται και κληρονομήσουσι γενεάς γενεών.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 43:26-31, 45:1-16
Ηρώτησε δε αυτούς, πώς έχετε; και είπεν αυτοίς· ει υγιαίνει ο πατήρ υμών ο πρεσβύτης, όν είπατε; έτι ζή; 2οι δε είπαν· υγιαίνει ο παίς σου ο πατήρ ημών, έτι ζή· και είπεν· ευλογημένος ο άνθρωπος εκείνος τω Θεώ. και κύψαντες προσεκύνησαν αυτώ. αναβλέψας δε τοις οφθαλμοίς αυτού ᾿Ιωσήφ είδε Βενιαμίν τον αδελφόν αυτού τον ομομήτριον και είπεν· ούτος ο αδελφός υμών ο νεώτερος, όν είπατε πρός με αγαγείν; και είπεν· ο Θεός ελεήσαι σε τέκνον. εταράχθη δε ᾿Ιωσήφ, συνεστρέφετο γαρ τα έγκατα αυτού επί τω αδελφώ αυτού, και εζήτει κλαύσαι· εισελθών δε εις το ταμείον έκλαυσεν εκεί. και νιψάμενος το πρόσωπον εξελθών ενεκρατεύσατο και είπε· παράθετε άρτους. και παρέθηκαν αυτώ μόνω και αυτοίς καθ᾿ εαυτούς και τοις Αιγυπτίοις τοις συνδειπνούσι μετ᾿ αυτού καθ᾿ εαυτούς· ου γαρ εδύναντο οι Αιγύπτιοι συνεσθίειν μετά των ῾Εβραίων άρτους, βδέλυγμα γάρ εστι τοις Αιγυπτίοις.
(45:1-16) Και ουκ ηδύνατο ᾿Ιωσήφ ανέχεσθαι πάντων των παρεστηκότων αυτώ, αλλ᾿ είπεν· εξαποστείλατε πάντας απ᾿ εμού. και ου παρειστήκει ουδείς τω ᾿Ιωσήφ, ηνίκα ανεγνωρίζετο τοις αδελφοίς αυτού. και αφήκε φωνήν μετά κλαυθμού· ήκουσαν δε πάντες οι Αιγύπτιοι, και ακουστόν εγένετο εις τον οίκον Φαραώ. είπε δε ᾿Ιωσήφ πρός τους αδελφούς αυτού· εγώ ειμι ᾿Ιωσήφ. έτι ο πατήρ μου ζή; και ουκ ηδύναντο οι αδελφοί αποκριθήναι αυτώ· εταράχθησαν γάρ. είπε δε ᾿Ιωσήφ πρός τούς αδελφούς αυτού· εγγίσατε πρός με, και ήγγισαν. και είπεν· εγώ ειμι ᾿Ιωσήφ ο αδελφός υμών, όν απέδοσθε εις Αίγυπτον. νύν ούν μή λυπείσθε, μηδέ σκληρόν υμίν φανήτω, ότι απέδοσθέ με ώδε· εις γαρ ζωήν απέστειλέ με ο Θεός έμπροσθεν υμών· τούτο γαρ δεύτερον έτος λιμός επί της γής, και έτι λοιπά πέντε έτη, εν οίς ουκ έστιν αροτρίασις ουδέ άμητος· απέστειλε γάρ με ο Θεός έμπροσθεν υμών, υπολείπεσθαι υμίν κατάλειμμα επί της γής και εκθρέψαι υμών κατάλειψιν μεγάλην. νύν ουχ υμείς με απεστάλκατε ώδε, αλλ᾿ ή ο Θεός, και εποίησέ με ως πατέρα Φαραώ και κύριον παντός του οίκου αυτού και άρχοντα πάσης γής Αιγύπτου. σπεύσαντες ούν ανάβητε πρός τον πατέρα μου και είπατε αυτώ· τάδε λέγει ο υιός σου ᾿Ιωσήφ· εποίησέ με ο Θεός κύριον πάσης γής Αιγύπτου· κατάβηθι ούν πρός με και μή μείνης· και κατοικήσεις εν γή Γεσέμ ᾿Αραβίας και έση εγγύς μου σύ και οι υιοί σου και οι υιοί των υιών σου, τα πρόβατά σου και οι βόες σου και όσα σοι εστί, και εκθρέψω σε εκεί· έτι γαρ πέντε έτη λιμός· ίνα μή εκτριβής σύ και οι υιοί σου και πάντα τα υπάρχοντά σου. ιδού οι οφθαλμοί υμών βλέπουσι και οι οφθαλμοί Βενιαμίν του αδελφού μου, ότι το στόμα μου το λαλούν πρός υμάς. απαγγείλατε ούν τω πατρί μου πάσαν την δόξαν μου την εν Αιγύπτω και όσα είδετε, και ταχύναντες καταγάγετε τον πατέρα μου ώδε. και επιπεσών επί τον τράχηλον Βενιαμίν του αδελφού αυτού έκλαυσεν επ᾿ αυτώ, και Βενιαμίν έκλαυσεν επί τω τραχήλω αυτού. και καταφιλήσας πάντας τους αδελφούς αυτού έκλαυσεν επ᾿ αυτοίς, και μετά ταύτα ελάλησαν οι αδελφοί αυτού πρός αυτόν. Και διεβοήθη η φωνή εις τον οίκον Φαραώ λέγοντες· ήκασιν οι αδελφοί ᾿Ιωσήφ. εχάρη δε Φαραώ και η θεραπεία αυτού.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 21:23-22:4
Ός φυλάσσει το στόμα αυτού και την γλώσσαν, διατηρεί εκ θλίψεως την ψυχήν αυτού. θρασύς και αυθάδης και αλαζών λοιμός καλείται, ός δε μνησικακεί, παράνομος. επιθυμίαι οκνηρόν αποκτείνουσιν, ου γαρ προαιρούνται αι χείρες αυτού ποιείν τι. ασεβής επιθυμεί όλην την ημέραν επιθυμίας κακάς, ο δε δίκαιος ελεά και οικτείρει αφειδώς. θυσίαι ασεβών βδέλυγμα Κυρίω, και γαρ παρανόμως προσφέρουσιν αυτάς. μάρτυς ψευδής απολείται, ανήρ δε υπήκοος φυλασσόμενος λαλήσει. ασεβής ανήρ αναιδώς υφίσταται προσώπω, ο δε ευθής αυτός συνίει τάς οδούς αυτού. ουκ έστι σοφία, ουκ έστιν ανδρεία, ουκ έστι βουλή πρός τον ασεβή. ίππος ετοιμάζεται εις ημέραν πολέμου, παρά δε Κυρίου η βοήθεια. Αιρετώτερον όνομα καλόν ή πλούτος πολύς, υπέρ δε αργύριον και χρυσίον χάρις αγαθή, πλούσιος και πτωχός συνήντησαν αλλήλοις, αμφοτέρους δε ο Κύριος εποίησε. πανούργος ιδών πονηρόν τιμωρούμενον κραταιώς αυτός παιδεύεται, οι δε άφρονες παρελθόντες εζημιώθησαν. γενεά σοφίας φόβος Κυρίου και πλούτος και δόξα και ζωή.

Adult Basketball
2025-04-09 17:00 - 19:30 | Gym
Contact Mark Lagos for details: mark@pinellasautobody.com

PM Meeting
2025-04-09 18:00 - 19:00

Pre-Sanctified Liturgy
2025-04-09 18:00 - 19:00
Join with Google Meet: https://meet.google.com/mag-xedj-ryu
Learn more about Meet at: https://support.google.com/a/users/answer/9282720

Trivia Night
2025-04-09 19:00 - 20:00

Terence and his Companions beheaded at Carthage
2025-04-10
Saints, Feasts, and Readings for 04/10/2025
Saints and Feasts: Terence and his Companions beheaded at Carthage; 150 and more Righteous Martyr Fathers of the Sacred Monastery of Pantocrator Daou Pentelis; Gregory V, the Holy Martyr and Patriarch of Constantinople; Holy Father Theonas, Archbishop of Thessolonica; Miltiades, Pope of Rome
Strict Fast
Old Testament Reading: Isaiah 65:8-16
Thus says the LORD: “As the wine is found in the cluster, and they say, ‘Do not destroy it, for there is a blessing in it,’ so I will do for my servants’ sake, and not destroy them all. I will bring forth descendants from Jacob, and from Judah inheritors of my mountains; my chosen shall inherit it, and my servants shall dwell there. Sharon shall become a pasture for flocks, and the Valley of Achor a place for herds to lie down, for my people who have sought me. But you who forsake the LORD, who forget my holy mountain, who set a table for Fortune and fill cups of mixed wine for Destiny; I will destine you to the sword, and all of you shall bow down to the slaughter; because, when I called, you did not answer, when I spoke, you did not listen, but you did what was evil in my eyes, and chose what I did not delight in.” Therefore thus says the Lord GOD: “Behold, my servants shall eat, but you shall be hungry; behold, my servants shall drink, but you shall be thirsty; behold, my servants shall rejoice, but you shall be put to shame; behold, my servants shall sing for gladness of heart, but you shall cry out for pain of heart, and shall wail for anguish of spirit. You shall leave your name to my chosen for a curse, and the Lord GOD will slay you; but his servants he will call by a different name. So that he who blesses himself in the land shall bless himself by the God of truth, and he who takes an oath in the land shall swear by the God of truth; because the former troubles are forgotten and are hid from my eyes.
Old Testament Reading: Genesis 46:1-7
So Israel took his journey with all that he had, and came to Beersheba, and offered sacrifices to the God of his father Isaac. And God spoke to Israel in visions of the night, and said, “Jacob, Jacob.” And he said, “Here am I.” Then he said, “I am God, the God of your father; do not be afraid to go down to Egypt; for I will there make of you a great nation. I will go down with you to Egypt, and I will also bring you up again; and Joseph’s hand shall close your eyes.” Then Jacob set out from Beersheba; and the sons of Israel carried Jacob their father, their little ones, and their wives, in the wagons which Pharaoh had sent to carry him. They also took their cattle and their goods, which they had gained in the land of Canaan, and came into Egypt, Jacob and all his offspring with him, his sons, and his sons’ sons with him, his daughters, and his sons’ daughters; all his offspring he brought with him into Egypt.
Old Testament Reading: Proverbs 23:15-24:5
My son, if your heart is wise, my heart too will be glad. My soul will rejoice when your lips speak what is right. Let not your heart envy sinners, but continue in the fear of the LORD all the day. Surely there is a future, and your hope will not be cut off. Hear, my son, and be wise, and direct your mind in the way. Be not among winebibbers, or among gluttonous eaters of meat; for the drunkard and the glutton will come to poverty, and drowsiness will clothe a man with rags. Hearken to your father who begot you, and do not despise your mother when she is old. Buy truth, and do not sell it; buy wisdom, instruction, and understanding. The father of the righteous will greatly rejoice; he who begets a wise son will be glad in him. Let your father and mother be glad, let her who bore you rejoice. My son, give me your heart, and let your eyes observe my ways. For a harlot is a deep pit; an adventuress is a narrow well. She lies in wait like a robber and increases the faithless among men. Who has woe? Who has sorrow? Who has strife? Who has complaining? Who has wounds without cause? Who has redness of eyes? Those who tarry long over wine, those who go to try mixed wine. Do not look at wine when it is red, when it sparkles in the cup and goes down smoothly. At the last it bites like a serpent, and stings like an adder. Your eyes will see strange things, and your mind utter perverse things. You will be like one who lies down in the midst of the sea, like one who lies on the top of a mast. “They struck me,” you will say, “but I was not hurt; they beat me, but I did not feel it. When shall I awake? I will seek another drink.” Be not envious of evil men, nor desire to be with them; for their minds devise violence, and their lips talk of mischief. By wisdom a house is built, and by understanding it is established; by knowledge the rooms are filled with all precious and pleasant riches. A wise man is mightier than a strong man, and a man of knowledge than he who has strength.

Μαρτύρων Τερεντίου, Πομπηΐου, Μαξίμου, Μακαρίου, Αφρικανού και των σύν αυτοίς
2025-04-10
Άγιοι, εορταί, και Αναγνώσεις – Πέμπτη, 10 Απριλίου 2025
Άγιοι και εορταί: Μαρτύρων Τερεντίου, Πομπηΐου, Μαξίμου, Μακαρίου, Αφρικανού και των σύν αυτοίς; Οι 150 και πλέον Οσιομάρτυρες Πατέροι της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος Νταού Πεντέλης; Γρηγόριος Ε’, Πατρ. Κωνσταντινουπόλεως ; Θεωνάς, ο εν Θεσσαλονίκης; Πάπας Μιλτιάδης
Αυστηρή Νηστεία
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Ησαΐας 65:8-16
Ούτως λέγει Κύριος· όν τρόπον ευρεθήσεται ο ρώξ εν τω βότρυϊ και ερούσι· μή λυμήνη αυτόν, ότι ευλογία εστίν εν αυτώ, ούτως ποιήσω ένεκεν του δουλεύοντός μοι, τούτου ένεκεν ου μή απολέσω πάντας. και εξάξω το εξ ᾿Ιακώβ σπέρμα και το εξ ᾿Ιούδα, και κληρονομήσει το όρος το άγιόν μου, και κληρονομήσουσιν οι εκλεκτοί μου και οι δούλοί μου και κατοικήσουσιν εκεί. και έσονται εν τω δρυμώ επαύλεις ποιμνίων και φάραγξ ᾿Αχώρ εις ανάπαυσιν βουκολίων τω λαώ μου, οί εζήτησάν με. υμείς δε οι εγκαταλιπόντες με και επιλανθανόμενοι το όρος το άγιόν μου και ετοιμάζοντες τω δαιμονίω τράπεζαν και πληρούντες τη τύχη κέρασμα, εγώ παραδώσω υμάς εις μάχαιραν, πάντες εν σφαγή πεσείσθε· ότι ελάλησα υμάς, και ουχ υπηκούσατε, ελάλησα και παρηκούσατε και εποιήσατε το πονηρόν εναντίον εμού και ά ουκ εβουλόμην, εξελέξασθε. Διά τούτο τάδε λέγει Κύριος· ιδού οι δουλεύσαντές μοι φάγονται, υμείς δε πεινάσετε. ιδού οι δουλεύοντές μοι πίονται, υμείς δε διψήσετε· ιδού οι δουλεύοντές μοι ευφρανθήσονται, υμείς δε αισχυνθήσεσθε· ιδού οι δουλεύοντές μοι αγαλλιάσονται εν ευφροσύνη, υμείς δε κεκράξεσθε διά τον πόνον της καρδίας υμών και από συντριβής πνεύματος υμών ολολύξετε. καταλείψετε γαρ το όνομα υμών εις πλησμονήν τοις εκλεκτοίς μου, υμάς δε ανελεί Κύριος· τοις δε δουλεύουσί μοι κληθήσεται όνομα καινόν, ό ευλογηθήσεται επί της γής· ευλογήσουσι γαρ τον Θεόν τον αληθινόν, και οι ομνύοντες επί της γής ομούνται τον Θεόν τον αληθινόν· επιλήσονται γαρ την θλίψιν αυτών την πρώτην, και ουκ αναβήσεται αυτών επί την καρδίαν.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Γένεσις 46:1-7
᾽Απάρας δε ᾿Ισραήλ, αυτός και πάντα τα αυτού, ήλθεν επί το φρέαρ του όρκου και έθυσε θυσίαν τω Θεώ του πατρός αυτού ᾿Ισαάκ. είπε δε ο Θεός τω ᾿Ισραήλ εν οράματι της νυκτός, ειπών· ᾿Ιακώβ, ᾿Ιακώβ, ο δε είπε· τί εστιν; ο δε λέγει αυτώ· εγώ ειμι ο Θεός των πατέρων σου· μή φοβού καταβήναι εις Αίγυπτον· εις γαρ έθνος μέγα ποιήσω σε εκεί, και εγώ καταβήσομαι μετά σού εις Αίγυπτον, και εγώ αναβιβάσω σε εις τέλος, και ᾿Ιωσήφ επιβαλεί τάς χείρας αυτού επί τους οφθαλμούς σου. ανέστη δε ᾿Ιακώβ από του φρέατος του όρκου, και ανέλαβον οι υιοί ᾿Ισραήλ τον πατέρα αυτών και την αποσκευήν και τάς γυναίκας αυτών επί τάς αμάξας άς απέστειλεν ᾿Ιωσήφ άραι αυτόν, και αναλαβόντες τα υπάρχοντα αυτών και πάσαν την κτήσιν, ήν εκτήσαντο εν γή Χαναάν, εισήλθον εις Αίγυπτον, ᾿Ιακώβ και πάν το σπέρμα αυτού μετ᾿ αυτού, υιοί και υιοί των υιών αυτού μετ᾿ αυτού, θυγατέρες και θυγατέρες των θυγατέρων αυτού· και πάν το σπέρμα αυτού ήγαγεν εις Αίγυπτον.
Ανάγνωσις Παλαιᾱς Διαθήκης: Παροιμίαι 23:15-24:5
Υιέ, εάν σοφή γένηταί σου η καρδία, ευφρανείς και την εμήν καρδίαν, και ενδιατρίψει λόγοις τα σά χείλη πρός τα εμά χείλη, εάν ορθά ώσι. μή ζηλούτω η καρδία σου αμαρτωλούς, αλλά εν φόβω Κυρίου ίσθι όλην την ημέραν· εάν γαρ τηρήσης αυτά, έσται σοι έκγονα, η δε ελπίς σου ουκ αποστήσεται. άκουε, υιέ, και σοφός γίνου, και κατεύθυνε εννοίας σής καρδίας· μή ίσθι οινοπότης, μηδέ εκτείνου συμβουλαίς κρεών τε αγορασμοίς· πάς γαρ μέθυσος και πορνοκόπος πτωχεύσει, και ενδύσεται διερρηγμένα και ρακώδη πάς υπνώδης. άκουε, υιέ, πατρός του γεννήσαντός σε και μή καταφρόνει ότι γεγήρακέ σου η μήτηρ. αλήθειαν κτήσαι και μή απώση σοφίαν και παιδείαν και σύνεσιν. καλώς εκτρέφει πατήρ δίκαιος, επί δε υιώ σοφώ ευφραίνεται η ψυχή αυτού. ευφραινέσθω ο πατήρ και η μήτηρ επί σοί, και χαιρέτω η τεκούσά σε. δός μοι, υιέ, σήν καρδίαν, οι δε σοί οφθαλμοί εμάς οδούς τηρείτωσαν· πίθος γαρ τετρημένος εστίν αλλότριος οίκος, και φρέαρ στενόν αλλότριον· ούτος γαρ συντόμως απολείται, και πάς παράνομος αναλωθήσεται. τίνι ουαί; τίνι θόρυβος; τίνι κρίσεις; τίνι δε αηδίαι και λέσχαι; τίνι συντρίμματα διακενής; τίνος πελιδνοί οι οφθαλμοί; ου των εγχρονιζόντων εν οίνοις; ου των ιχνευόντων πού πότοι γίνονται; μή μεθύσκεσθε εν οίνοις, αλλά ομιλείτε ανθρώποις δικαίοις και ομιλείτε εν περιπάτοις· εάν γαρ εις τάς φιάλας και τα ποτήρια δώς τους οφθαλμούς σου, ύστερον περιπατήσεις γυμνότερος υπέρου. το δε έσχατον ώσπερ υπό όφεως πεπληγώς εκτείνεται, και ώσπερ υπό κεράστου διαχείται αυτώ ο ιός. οι οφθαλμοί σου όταν ίδωσιν αλλοτρίαν, το στόμα σου τότε λαλήσει σκολιά, και κατακείση ώσπερ εν καρδία θαλάσσης και ώσπερ κυβερνήτης εν πολλώ κλύδωνι. ερείς δέ· τύπτουσί με και ουκ επόνεσα, και ενέπαιξάν μοι, εγώ δε ουκ ᾔδειν· πότε όρθρος έσται, ίνα ελθών ζητήσω μεθ᾿ ών συνελεύσομαι;
Υιέ, μή ζηλώσης κακούς άνδρας μηδέ επιθυμήσης είναι μετ᾿ αυτών· ψευδή γαρ μελετά η καρδία αυτών, και πόνους τα χείλη αυτών λαλεί. μετά σοφίας οικοδομείται οίκος και μετά συνέσεως ανορθούται. μετά αισθήσεως εμπίπλανται ταμιεία εκ παντός πλούτου τιμίου και καλού. κρείσσων σοφός ισχυρού και ανήρ φρόνησιν έχων γεωργίου μεγάλου.
