BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Holy Trinity Greek Orthodox Church - ECPv6.16.3//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-ORIGINAL-URL:https://2033.ad
X-WR-CALDESC:Events for Holy Trinity Greek Orthodox Church
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:UTC
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0000
TZOFFSETTO:+0000
TZNAME:UTC
DTSTART:20240101T000000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:America/New_York
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:-0500
TZOFFSETTO:-0400
TZNAME:EDT
DTSTART:20240310T070000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:-0400
TZOFFSETTO:-0500
TZNAME:EST
DTSTART:20241103T060000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:-0500
TZOFFSETTO:-0400
TZNAME:EDT
DTSTART:20250309T070000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:-0400
TZOFFSETTO:-0500
TZNAME:EST
DTSTART:20251102T060000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:-0500
TZOFFSETTO:-0400
TZNAME:EDT
DTSTART:20260308T070000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:-0400
TZOFFSETTO:-0500
TZNAME:EST
DTSTART:20261101T060000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20250606
DTEND;VALUE=DATE:20250607
DTSTAMP:20260606T175642
CREATED:20250309T164641Z
LAST-MODIFIED:20250309T164641Z
UID:26029-1749168000-1749254399@2033.ad
SUMMARY:The Apodosis of the Feast of the Holy Ascension
DESCRIPTION:Saints\, Feasts\, and Readings for 06/06/2025\nSaints and Feasts: The Apodosis of the Feast of the Holy Ascension; Hilarion the New of Dalmation Monastery; Bessarion the Wonderworker of Egypt; 5 Virgins of Caesarea:  Martha\, Mary\, Cyris\, Valeria & Marcia\nFast Day (Wine and Oil Allowed)\nEpistle Reading: Acts 27:1-44;28:1\nIN THOSE DAYS\, when it was decided that we should sail for Italy\, they delivered Paul and some other prisoners to a centurion of the Augustan Cohort\, named Julius. And embarking in a ship of Adramyttium\, which was about to sail to the ports along the coast of Asia\, we put to sea\, accompanied by Aristarchos\, a Macedonian from Thessalonica. The next day we put in at Sidon; and Julius treated Paul kindly\, and gave him leave to go to his friends and be cared for. And putting to sea from there we sailed under the lee of Cyprus\, because the winds were against us. And when we had sailed across the sea which is off Cilicia and Pamphylia\, we came to Myra in Lycia. There the centurion found a ship of Alexandria sailing for Italy\, and put us on board. We sailed slowly for a number of days\, and arrived with difficulty off Cnidos\, and as the wind did not allow us to go on\, we sailed under the lee of Crete off Salmone. Coasting along it with difficulty\, we came to a place called Fair Havens\, near which was the city of Lasea.\nAs much time had been lost\, and the voyage was already dangerous because the fast had already gone by\, Paul advised them\, saying\, “Sirs\, I perceive that the voyage will be with injury and much loss\, not only of the cargo and the ship\, but also of our lives.” But the centurion paid more attention to the captain and to the owner of the ship than to what Paul said. And because the harbor was not suitable to winter in\, the majority advised to put to sea from there\, on the chance that somehow they could reach Phoenix\, a harbor of Crete\, looking northeast and southeast\, and winter there.\nAnd when the south wind blew gently\, supposing that they had obtained their purpose\, they weighed anchor and sailed along Crete\, close inshore. But soon a tempestuous wind\, called the northeaster\, struck down from the land; and when the ship was caught and could not face the wind\, we gave way to it and were driven. And running under the lee of a small island called Cauda\, we managed with difficulty to secure the boat; after hoisting it up\, they took measures to undergird the ship; then\, fearing that they should run on the Syrtis\, they lowered the gear\, and so were driven. As we were violently storm-tossed\, they began next day to throw cargo overboard; and the third day they cast with their own hands the tackle of the ship. And when neither sun nor stars appeared for many a day\, and no small tempest lay on us\, all hope of our being saved was at last abandoned.\nAs they had been long without food\, Paul then came forward among them and said\, “Men\, you should have listened to me\, and should not have set sail from Crete and incurred this injury and loss. I now bid you take heart; for there will be no loss of life among you\, but only of the ship. For this very night there stood by me an angel of the God to whom I belong and whom I worship\, and he said\, ‘Do not be afraid\, Paul; you must stand before Caesar; and lo\, God has granted you all those who sail with you.’ So take heart\, men\, for I have faith in God that it will be exactly as I have been told. But we shall have to run on some island.”\nWhen the fourteenth night had come\, as we were drifting across the sea of Adria\, about midnight the sailors suspected that they were nearing land. So they sounded and found twenty fathoms; a little farther on they sounded again and found fifteen fathoms. And fearing that we might run on the rocks\, they let out four anchors from the stern\, and prayed for the day to come. And as the sailors were seeking to escape from the ship\, and had lowered the boat into the sea\, under pretense of laying out anchors from the bow\, Paul said to the centurion and the soldiers\, ‘Unless these men stay in the ship\, you cannot be saved.” Then the soldiers cut away the ropes of the boat\, and let it go.\nAs day was about to dawn\, Paul urged them all to take some food\, saying\, “Today is the fourteenth day that you have continued in suspense and without food\, having taken nothing. Therefore I urge you to take some food; it will give you strength\, since not a hair is to perish from the head of any of you.” And when he had said this\, he took bread\, and giving thanks to God in the presence of all he broke it and began to eat. Then they all were encouraged and ate some food themselves. (We were in all two hundred and seventy-six persons in the ship.) And when they had eaten enough\, they lightened the ship\, throwing out the wheat into the sea.\nNow when it was day\, they did not recognize the land\, but they noticed a bay with a beach\, on which they planned if possible to bring the ship ashore. So they cast off the anchors and left them in the sea\, at the same time loosening the ropes that tied the rudders; then hoisting the foresail to the wind they made for the beach. But striking a shoal they ran the vessel aground; the bow stuck and remained immovable\, and the stern was broken up by the surf. The soldiers’ plan was to kill the prisoners\, lest any should swim away and escape; but the centurion\, wishing to save Paul\, kept them from carrying out their purpose. He ordered those who could swim to throw themselves overboard first and make for the land\, and the rest on planks or on pieces of the ship. And so it was that all escaped to land.\nAfter we had escaped\, we then learned that the island was called Malta.\nGospel Reading: John 17:18-26\nAt that time\, Jesus lifted up his eyes to heaven and said\, “As you\, Father\, did send me into the world\, so I have sent them into the world. And for their sake I consecrate myself\, that they also may be consecrated in truth.\n“I do not pray for these only\, but also for those who believe in me through their word\, that they may all be one; even as you\, Father\, are in me\, and I in you\, that they also may be in us\, so that the world may believe that you have sent me. The glory which you have given me I have given to them\, that they may be one even as we are one\, I in them and you in me\, that they may become perfectly one\, so that the world may know that you have sent me and have loved them even as you have loved me. Father\, I desire that they also\, whom you have given me\, may be with me where I am\, to behold my glory which you have given me in your love for me before the foundation of the world. O righteous Father\, the world has not known you\, but I have known you; and these know that you have sent me. I made known to them your name\, and I will make it known\, that the love with which you have loved me may be in them\, and I in them.”
URL:https://2033.ad/event/the-apodosis-of-the-feast-of-the-holy-ascension/
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20250606
DTEND;VALUE=DATE:20250607
DTSTAMP:20260606T175642
CREATED:20250309T164747Z
LAST-MODIFIED:20250309T164747Z
UID:26237-1749168000-1749254399@2033.ad
SUMMARY:Απόδοσις της Εορτής της Αναλήψεως
DESCRIPTION:Άγιοι\, εορταί\, και Αναγνώσεις – Παρασκευή\, 6 Ιουνίου 2025  Άγιοι και εορταί: Απόδοσις της Εορτής της Αναλήψεως; Ιλαρίωνος του νέου; Μέγας ο Θαυματουργός; 5 Παρθένοι Καισαρείας – Μαρία\, Μάρθα\, Κυρία\, Βαρερία και Μαρκία   Ημέρα Νηστείας (Κατάλυσις οίνου και ελαίου)  Ανάγνωσις Επιστολής: Πράξ. 27:1-44\, 28:1 Εν ταις ημεραίς εκείναις\, ως δε εκρίθη του αποπλείν ημάς εις την Ιταλίαν\, παρεδίδουν τον τε Παύλον και τινας ετέρους δεσμώτας εκατοντάρχη\, ονόματι Ιουλίω\, σπείρης Σεβαστής.  Επιβάντες δε πλοίω Αδραμυττηνώ\, μέλλοντες πλείν τους κατά την Ασίαν τόπους\, ανήχθημεν\, όντος σύν ημίν Αριστάρχου Μακεδόνος Θεσσαλονικέως. Τη τε ετέρα κατήχθημεν εις Σιδώνα· φιλανθρώπως τε ο Ιούλιος τω Παύλω χρησάμενος επέτρεψεν πρός τους φίλους πορευθέντα επιμελείας τυχείν. Κακείθεν αναχθέντες υπεπλεύσαμεν την Κύπρον\, διά το τους ανέμους είναι εναντίους. Το τε πέλαγος το κατά την Κιλικίαν και Παμφυλίαν διαπλεύσαντες\, κατήλθομεν εις Μύρα της Λυκίας. Κακεί ευρών ο εκατόνταρχος πλοίον Αλεξανδρίνον πλέον εις την Ιταλίαν\, ενεβίβασεν ημάς εις αυτό. Εν ικαναίς δε ημέραις βραδυπλοούντες\, και μόλις γενόμενοι κατά την Κνίδον\, μή προσεώντος ημάς του ανέμου\, υπεπλεύσαμεν την Κρήτην κατά Σαλμώνην· μόλις τε παραλεγόμενοι αυτήν ήλθομεν εις τόπον τινά καλούμενον Καλούς Λιμένας\, ώ εγγύς ήν πόλις Λασαία. Ικανού δε χρόνου διαγενομένου\, και όντος ήδη επισφαλούς του πλοός\, διά το και την νηστείαν ήδη παρεληλυθέναι\, παρῄνει ο Παύλος λέγων αυτοίς\, Άνδρες\, θεωρώ ότι μετά ύβρεως και πολλής ζημίας\, ου μόνον του φορτίου και του πλοίου αλλά και των ψυχών ημών\, μέλλειν έσεσθαι τον πλούν. Ο δε εκατοντάρχης τω κυβερνήτη και τω ναυκλήρω επείθετο μάλλον ή τοις υπό του Παύλου λεγομένοις. Ανευθέτου δε του λιμένος υπάρχοντος πρός παραχειμασίαν\, οι πλείους έθεντο βουλήν αναχθήναι κακείθεν\, ει πως δύναιντο καταντήσαντες εις Φοίνικα παραχειμάσαι\, λιμένα της Κρήτης βλέποντα κατά λίβα και κατά χώρον. Υποπνεύσαντος δε νότου\, δόξαντες της προθέσεως κεκρατηκέναι\, άραντες άσσον παρελέγοντο την Κρήτην. Μετʼ ου πολύ δε έβαλεν κατʼ αυτής άνεμος τυφωνικός\, ο καλούμενος Ευροκλύδων· συναρπασθέντος δε του πλοίου\, και μή δυναμένου αντοφθαλμείν τω ανέμω\, επιδόντες εφερόμεθα. Νησίον δε τι υποδραμόντες καλούμενον Κλαύδην μόλις ισχύσαμεν περικρατείς γενέσθαι της σκάφης· ήν άραντες\, βοηθείαις εχρώντο\, υποζωννύντες το πλοίον· φοβούμενοί τε μή εις την Σύρτην εκπέσωσιν\, χαλάσαντες το σκεύος\, ούτως εφέροντο. Σφοδρώς δε χειμαζομένων ημών\, τη εξής εκβολήν εποιούντο· και τη τρίτη αυτόχειρες την σκευήν του πλοίου ερρίψαμεν.  20 Μήτε δε ηλίου μήτε άστρων επιφαινόντων επί πλείονας ημέρας\, χειμώνός τε ουκ ολίγου επικειμένου\, λοιπόν περιηρείτο πάσα ελπίς του σώζεσθαι ημάς. Πολλής δε ασιτίας υπαρχούσης\, τότε σταθείς ο Παύλος εν μέσω αυτών είπεν\, Έδει μέν\, ώ άνδρες\, πειθαρχήσαντάς μοι μή ανάγεσθαι από της Κρήτης\, κερδήσαί τε την ύβριν ταύτην και την ζημίαν. Και τα νύν παραινώ υμάς ευθυμείν· αποβολή γαρ ψυχής ουδεμία έσται εξ υμών\, πλήν του πλοίου. Παρέστη γαρ μοι ταύτη τη νυκτί άγγελος του θεού\, ού ειμι\, ώ και λατρεύω\, λέγων\, Μή φοβού\, Παύλε· Καίσαρί σε δεί παραστήναι· και ιδού\, κεχάρισταί σοι ο θεός πάντας τους πλέοντας μετά σού. Διό ευθυμείτε άνδρες· πιστεύω γαρ τω θεώ ότι ούτως έσται καθʼ όν τρόπον λελάληταί μοι. Εις νήσον δε τινα δεί ημάς εκπεσείν. Ως δε τεσσαρεσκαιδεκάτη νύξ εγένετο\, διαφερομένων ημών εν τω Αδρία\, κατά μέσον της νυκτός υπενόουν οι ναύται προσάγειν τινά αυτοίς χώραν· και βολίσαντες εύρον οργυιάς είκοσι· βραχύ δε διαστήσαντες\, και πάλιν βολίσαντες\, εύρον οργυιάς δεκαπέντε· φοβούμενοί τε μήπως εις τραχείς τόπους εκπέσωμεν\, εκ πρύμνης ρίψαντες αγκύρας τέσσαρας\, ηύχοντο ημέραν γενέσθαι. Των δε ναυτών ζητούντων φυγείν εκ του πλοίου\, και χαλασάντων την σκάφην εις την θάλασσαν\, προφάσει ως εκ πρώρας μελλόντων αγκύρας εκτείνειν\, είπεν ο Παύλος τω εκατοντάρχη και τοις στρατιώταις\, Εάν μή ούτοι μείνωσιν εν τω πλοίω\, υμείς σωθήναι ου δύνασθε. Τότε οι στρατιώται απέκοψαν τα σχοινία της σκάφης\, και είασαν αυτήν εκπεσείν. Άχρι δε ού ήμελλεν ημέρα γίνεσθαι\, παρεκάλει ο Παύλος άπαντας μεταλαβείν τροφής\, λέγων\, Τεσσαρεσκαιδεκάτην σήμερον ημέραν προσδοκώντες άσιτοι διατελείτε\, μηδέν προσλαβόμενοι. Διό παρακαλώ υμάς προσλαβείν τροφής· τούτο γαρ πρός της υμετέρας σωτηρίας υπάρχει· ουδενός γαρ υμών θρίξ εκ της κεφαλής πεσείται. Ειπών δε ταύτα\, και λαβών άρτον\, ευχαρίστησεν τω θεώ ενώπιον πάντων· και κλάσας ήρξατο εσθίειν. Εύθυμοι δε γενόμενοι πάντες και αυτοί προσελάβοντο τροφής. Ήμεν δε εν τω πλοίω αι πάσαι ψυχαί\, διακόσιαι εβδομήκοντα έξ. Κορεσθέντες δε της τροφής εκούφιζον το πλοίον\, εκβαλλόμενοι τον σίτον εις την θάλασσαν. Ότε δε ημέρα εγένετο\, την γήν ουκ επεγίνωσκον· κόλπον δε τινα κατενόουν έχοντα αιγιαλόν\, εις όν εβουλεύσαντο\, ει δυνατόν\, εξώσαι το πλοίον. Και τάς αγκύρας περιελόντες είων εις την θάλασσαν\, άμα ανέντες τάς ζευκτηρίας των πηδαλίων· και επάραντες τον αρτέμονα τη πνεούση κατείχον εις τον αιγιαλόν. Περιπεσόντες δε εις τόπον διθάλασσον επώκειλαν την ναύν· και η μέν πρώρα ερείσασα έμεινεν ασάλευτος\, η δε πρύμνα ελύετο υπό της βίας των κυμάτων. Των δε στρατιωτών βουλή εγένετο ίνα τους δεσμώτας αποκτείνωσιν\, μή τις εκκολυμβήσας διαφύγη. Ο δε εκατόνταρχος\, βουλόμενος διασώσαι τον Παύλον\, εκώλυσεν αυτούς του βουλήματος\, εκέλευσέν τε τους δυναμένους κολυμβάν απορρίψαντας πρώτους επί την γήν εξιέναι· και τους λοιπούς\, ούς μέν επί σανίσιν\, ούς δε επί τινων των από του πλοίου. Και ούτως εγένετο πάντας διασωθήναι επί την γήν. Και διασωθέντες τότε επέγνωσαν ότι Μελίτη η νήσος καλείται.  Ανάγνωσις Ευαγγελίου: Κατά Ιωάννην 17:18-26 Τω καιρώ εκείνω\, επάρας ο Ιησούς τους οφθαλμούς αυτού εις τον ουρανόν είπεν\, καθώς εμέ απέστειλας εις τον κόσμον\, καγώ απέστειλα αυτούς εις τον κόσμον. καί υπέρ αυτών εγώ αγιάζω εμαυτόν\, ίνα και αυτοί ώσιν ηγιασμένοι εν αληθεία. Ου περί τούτων δε ερωτώ μόνον\, αλλά και περί των πιστευόντων διά του λόγου αυτών εις εμέ\, ίνα πάντες έν ώσι\, καθώς σύ\, πάτερ\, εν εμοί καγώ εν σοί\, ίνα και αυτοί εν ημίν έν ώσιν\, ίνα ο κόσμος πιστεύση ότι σύ με απέστειλας. καί εγώ την δόξαν ήν δέδωκάς μοι δέδωκα αυτοίς\, ίνα ώσιν έν καθώς ημείς έν εσμεν\, εγώ εν αυτοίς και σύ εν εμοί\, ίνα ώσι τετελειωμένοι εις έν\, και ίνα γινώσκη ο κόσμος ότι σύ με απέστειλας και ηγάπησας αυτούς καθώς εμέ ηγάπησας. πάτερ\, ούς δέδωκάς μοι\, θέλω ίνα όπου ειμί εγώ κακείνοι ώσι μετ᾽ εμού\, ίνα θεωρώσι την δόξαν την εμήν ήν δέδωκάς μοι\, ότι ηγάπησάς με πρό καταβολής κόσμου. πάτερ δίκαιε\, και ο κόσμος σε ουκ έγνω\, εγώ δέ σε έγνων\, και ούτοι έγνωσαν ότι σύ με απέστειλας· καί εγνώρισα αυτοίς το όνομά σου και γνωρίσω\, ίνα η αγάπη ήν ηγάπησάς με εν αυτοίς ᾖ\, καγώ εν αυτοίς.
URL:https://2033.ad/event/%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%ae%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b5%cf%89%cf%82/
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20250606
DTEND;VALUE=DATE:20250610
DTSTAMP:20260606T175642
CREATED:20250310T220640Z
LAST-MODIFIED:20250310T220640Z
UID:26783-1749168000-1749513599@2033.ad
SUMMARY:Junior Olympics
DESCRIPTION:At St. John’s
URL:https://2033.ad/event/junior-olympics/
CATEGORIES:GOYA
END:VEVENT
END:VCALENDAR